EN 14617 Wyroby kamienne aglomerowane - Metody badań

Europejska norma „EN 14617 Wyroby kamienne aglomerowane – Metody badań” składa się z szeregu podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem. Mianowicie,

• Norma „EN 14617-1 Część 1: Oznaczanie gęstości pozornej i absorpcji wody” opisuje metodę oznaczania gęstości pozornej i absorpcji wody wyrobów z kamienia aglomerowanego. Dla celów niniejszej normy gęstość pozorna to stosunek masy do objętości pozornej zawartej na zewnętrznej powierzchni ciała. Absorpcja wody to maksymalna ilość wody wchłoniętej przez materiał po zanurzeniu w wodzie dejonizowanej w temperaturze pokojowej i ciśnieniu pokojowym; wyraża się ją jako procent suchej masy próbki.
• Norma EN 14617-2 Część 2: Określanie wytrzymałości na zginanie (zginanie) opisuje metodę określania wytrzymałości na zginanie (odporności na zginanie) płaskich wyrobów z aglomerowanego kamienia pod obciążeniem skupionym. Zasada tej metody polega na umieszczeniu próbki w dwóch cylindrach i stopniowym obciążaniu próbki w środku. Mierzy się obciążenie niszczące i oblicza wytrzymałość na zginanie.
• Norma „EN 14617-3 Część 3: Połączenia i urządzenia towarzyszące” opisuje symbole graficzne połączeń funkcjonalnych na schematach, połączeń mechanicznych, rurociągów i urządzeń towarzyszących, takich jak złącza, porty ISO, zaciski, szybkozłączki i łączniki. Norma ISO 81714-1 dotyczy podstawowych zasad tworzenia i stosowania symboli graficznych na diagramach. W celu zapoznania się z normą ISO 14617, informacjami na temat tworzenia i używania numerów rekordów służących do identyfikacji symboli graficznych używanych na diagramach, zasadami prezentacji i stosowania tych symboli oraz przykładami ich użycia i zastosowania stosuje się normę ISO 14617-1.
• Norma „EN 14617-4 Część 4: Oznaczanie odporności na ścieranie” opisuje metodę oznaczania odporności na ścieranie wyrobów z kamienia aglomerowanego. Metoda badawcza polega na zeskrobaniu górnej powierzchni próbki aglomeratu kamiennego za pomocą materiału ściernego w standardowych warunkach. Materiałem ściernym wymaganym do tego testu jest korund (biały tlenek glinu, tzw. glinka) o uziarnieniu F8486 zgodnie z normą ISO 1-80. Produktu nie należy stosować więcej niż trzy razy.
• Norma „EN 14617-5 Część 5: Oznaczanie odporności na zamrażanie i rozmrażanie” opisuje metodę oceny wpływu cykli zamrażania i rozmrażania na kamienie aglomerowane. Norma ta zawiera postanowienia dotyczące przeprowadzenia badania technologicznego w celu oceny wpływu cykli zamrażania i rozmrażania na wytrzymałość kamienia na zginanie. Zasada działania tej metody badawczej polega na określeniu stosunku wytrzymałości na zginanie próbek po 25 cyklach zamrażania i rozmrażania do wytrzymałości na zginanie próbek niezamrożonych. Cykl zamrażania i rozmrażania obejmuje fazę zamrażania, w której próbkę nasączoną wodą umieszcza się w zamrażarce (temperatura minus 20 stopni plus/minus 5 stopni), oraz fazę rozmrażania, w której zamrożoną próbkę zanurza się w wodzie z kranu (temperatura plus/minus 20 stopni).
• Norma „EN 14617-6 Część 6: Oznaczanie odporności na szok termiczny” opisuje metodę oceny możliwych zmian w kamieniach aglomerowanych pod wpływem nagłych zmian temperatury (szoku termicznego) poprzez zanurzenie w gorącej wodzie. Po wysuszeniu do stałej masy w temperaturze 40 stopni plus/minus 5 stopni próbki poddaje się kolejnym cyklom, z których każdy obejmuje szok termiczny w temperaturze 70 stopni plus/minus 5 stopni, a następnie natychmiastowe zanurzenie w wodzie o temperaturze 15 stopni plus/minus 5 stopni. Po 20 cyklach próbki poddaje się kontroli wizualnej i porównuje z próbką odniesienia, a wszelkie widoczne zmiany odnotowuje się. Na koniec określa się zmiany masy i wytrzymałości na zginanie próbek po 20 cyklach, porównując je z wartościami próbek odniesienia o tej samej wielkości. Wybrana temperatura testowa 70 stopni dotyczy zastosowań na podłogach i ścianach.
• Norma „EN 14617-7 Część 7: Podstawowe elementy mechaniczne” opisuje symbole graficzne na schematach:
  • Elementy mechaniczne takie jak ciężarki, sprężyny, sprzęgła i hamulce
  • Elementy rur i kanałów, takie jak ograniczniki, dysze i odpowietrzniki
  • Urządzenia magazynowe, takie jak zbiorniki, naczynia ciśnieniowe i butle gazowe

Norma ISO 81714-1 dotyczy podstawowych zasad tworzenia i stosowania symboli graficznych na diagramach. W celu zapoznania się z normą ISO 14617, informacjami na temat tworzenia i używania numerów rekordów służących do identyfikacji symboli graficznych używanych na diagramach, zasadami prezentacji i stosowania tych symboli oraz przykładami ich użycia i zastosowania stosuje się normę ISO 14617-1.

• Norma „EN 14617-8 Część 8: Oznaczanie wytrzymałości na kotwienie (otwór kotwiący)” opisuje metodę badania służącą do określania obciążenia niszczącego w otworze kotwiącym płyt kamiennych stosowanych jako okładziny lub wykładziny w budynkach. Metoda ta polega na przyłożeniu siły prostopadłej do powierzchni próbki za pomocą kołka wcześniej umieszczonego w otworze wywierconym po jednej stronie próbki i zmierzeniu obciążenia niszczącego próbki.
• Norma „EN 14617-9 Część 9: Oznaczanie odporności na uderzenia” opisuje metodę oznaczania odporności na uderzenia płaskich wyrobów kamiennych aglomerowanych. Wytrzymałość na uderzenie określa się na podstawie czasu potrzebnego, aby kula stalowa o kształcie kuli spadła z określonej wysokości, aż do momentu jej pęknięcia.
• Norma „EN 14617-10 Część 10: Oznaczanie odporności chemicznej” opisuje metodę oznaczania odporności chemicznej i odporności na plamy kamieni aglomerowanych o polerowanej powierzchni po długotrwałym kontakcie z substancjami chemicznymi. Należy pamiętać, że kamienie aglomerowane zawierające agregaty węglanu wapnia są wrażliwe na działanie kwasów.

Odporność na działanie chemikaliów to właściwość opisująca zachowanie się materiału użytego do pokrycia podłogi lub ściany w kontakcie z chemicznie agresywnymi substancjami, które mogą reagować z samą powierzchnią, powodując jej erozję, trwałą penetrację lub w inny sposób zmieniając jej widoczny wygląd. Niszczące działanie agresywnej substancji chemicznej może mieć dwojakie skutki:

• Rzeczywisty efekt chemiczny, w którym zmiana powierzchni jest spowodowana reakcją chemiczną pomiędzy substancją agresywną i niektórymi składnikami powierzchni.
• Fizyczne działanie absorbujące, które powoduje, że substancja atakująca jest w stanie przeniknąć przez powierzchnię, co sprawia, że ​​jej usunięcie staje się niezwykle trudne lub niemożliwe.

Oba te działania mogą wiązać się ze zmianą widocznego wyglądu powierzchni materiału poddanego działaniu substancji chemicznej, jednak tylko w pierwszym przypadku uszkodzenie może doprowadzić także do zmiany właściwości fizycznych i mechanicznych materiału.

• Norma „EN 14617-11 Część 11: Określanie współczynnika liniowej rozszerzalności cieplnej” opisuje metodę badania służącą do określania współczynnika liniowej rozszerzalności cieplnej kamieni aglomerowanych stosowanych na podłogi lub ściany wewnętrzne lub zewnętrzne w budynkach. Zasada wyznaczania współczynnika liniowej rozszerzalności cieplnej polega na pomiarze zmiany długości próbki aglomerowanego kamienia pod wpływem zmiany temperatury. Zmianę temperatury uzyskuje się poprzez ogrzewanie lub chłodzenie próbki w zaprogramowanym cyklu. Odpowiedni dylatometr mierzy rozszerzanie się lub kurczenie próbki w stosunku do jej początkowej długości.
• Norma „EN 14617-12 Część 12: Oznaczanie stabilności wymiarowej” opisuje metodę badawczą, którą należy stosować w celu określenia stabilności wymiarowej i krzywizny kamieni aglomerowanych w kontakcie z wodą. Norma ta ma zastosowanie do kamieni scalonych przeznaczonych do układania na ścianach i podłogach przy pomocy kleju. Badanie wykonuje się głównie w celu klasyfikacji materiału pod względem stopnia wrażliwości na wodę oraz doboru odpowiedniego kleju do prawidłowego układania kamieni aglomerowanych.

Zasada działania tej metody polega na pomiarze pionowego przemieszczenia narożnika płytki za pomocą mokrego filcu umieszczonego na spodniej stronie kamienia aglomerowanego, symulując w ten sposób kontakt z wodą. Seria czujników mierzy odkształcenia spowodowane wilgocią uwalnianą przez tkaninę.

• Norma „EN 14617-13 Część 13: Oznaczanie rezystywności elektrycznej” opisuje metodę określania rezystancji izolacji przy prądzie stałym, rezystancji powierzchniowej i rezystywności oraz odpowiadającej jej przewodności elektrycznej i przewodnictwa próbek wyrobów z kamienia aglomerowanego, które spełniają definicję podaną w normie EN 14618. Produkty te są zazwyczaj wytwarzane z kruszywa kamiennego połączonego żywicą i wypełniaczem lub cementem i wodą (składniki pasty) lub z mieszanki polimerów i cementu i dodatków pomocniczych (włókna wzmacniające, wypełniacze izolujące/przewodzące itp.). Rezystywność/przewodność elektryczną można również stosować jako pośredni pomiar niektórych właściwości wyrobów z kamienia aglomerowanego.

Opór właściwy/przewodność właściwą pobranej próbki skały ocenia się poprzez pomiar przepływu prądu stałego (DC) przez próbkę w określonych warunkach za pomocą odpowiednich układów elektrod. Rezystywność/przewodność należy obliczyć na podstawie wymiarów i kształtu próbki oraz elektrody.

• W normie „EN 14617-15 Część 15: Oznaczanie wytrzymałości na ściskanie” opisano metodę określania wytrzymałości na ściskanie kamieni aglomerowanych. Po mechanicznym przygotowaniu powierzchni lub, jeśli to konieczne, uszczelnieniu, próbki umieszczane są na płycie maszyny wytrzymałościowej i centrowane. Obciążenie jest równomiernie rozłożone i zwiększane aż do momentu uszkodzenia.
• W normie „EN 14617-16 Część 16: Określanie wymiarów, właściwości geometrycznych i jakości powierzchni płytek modułowych” wyjaśniono metody określania właściwości wymiarowych (długości, szerokości, grubości, gładkości krawędzi, prostokątności, gładkości powierzchni) i jakości powierzchni płytek modułowych z kamienia aglomerowanego. Na potrzeby niniejszej normy płytki modułowe oznaczają kawałki kamienia scalonego o standardowych wymiarach, zwykle o grubości 12 mm. Podczas przeprowadzania testów mierzona jest powierzchnia obu stron badanej płytki z dokładnością do 5 mm, w odległości 0,1 mm od narożników.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 14617 Wyroby kamienne aglomerowane – Metody badań”.