
BASF, największa firma chemiczna na świecie, posiada szerokie portfolio obejmujące chemikalia, tworzywa sztuczne, pigmenty, mieszanki mastermiksowe, dodatki, dyspersje, poliuretany i wiele innych. Tego typu kody produktów zazwyczaj wskazują na cechy wewnętrzne lub specyficzne dla klienta, takie jak:

Mieszanki główne zazwyczaj zawierają barwniki, stabilizatory UV, środki antystatyczne, środki zmniejszające palność lub środki wspomagające przetwarzanie (np. elastostatyki do antystatycznych poliuretanów termoplastycznych lub innych linii funkcjonalnych) pod markami pochodzącymi od starszych działów pigmentów lub tworzyw sztucznych.
Norma BASF SM02001EE służy do objętościowego oznaczania stężenia chlorku amonu. Zgodnie z tą normą,
Chlorek amonu to biała, krystaliczna sól, szeroko stosowana w nawozach, produktach farmaceutycznych i chemii analitycznej. W roztworze wodnym zachowuje się jak sól słabo kwaśna ze względu na częściową hydrolizę jonu amonowego. Ponieważ jon amonowy jest bardzo słabym kwasem, bezpośrednie miareczkowanie kwasowo-zasadowe chlorku amonu mocną zasadą, taką jak wodorotlenek sodu, nie jest możliwe, co prowadzi do nieokreślonego punktu końcowego.
Standardowa metoda objętościowa do określania stężenia (lub czystości procentowej) chlorku amonu wykorzystuje pośrednie miareczkowanie kwasowo-zasadowe z wykorzystaniem reakcji formaldehydu. To podejście przekształca słaby układ amonowy w mocniejszy kwas, który można dokładnie miareczkować.
Zasadniczo chlorek amonu reaguje ze zneutralizowanym formaldehydem, tworząc heksametylenotetraaminę, uwalniając ilość kwasu solnego równą ilościowo dostępnemu chlorkowi amonu. Powstały kwas (mocny kwas) jest następnie miareczkowany mianowanym roztworem wodorotlenku sodu, stosując fenoloftaleinę jako wskaźnik. Końcowym efektem jest pojawienie się trwałego, jasnoróżowego koloru.
Metoda ta jest powszechnie stosowana w analizie farmaceutycznej (np. oznaczanie próbek chlorku amonu) i kontroli jakości.
Wymagane odczynniki są następujące:
W trakcie procesu standaryzację przeprowadza się zazwyczaj za pomocą kwasu szczawiowego lub wodoroftalanu potasu. Na przykład, około 0,63 g dwuwodnego kwasu szczawiowego dokładnie odważa się, rozpuszcza w wodzie destylowanej i przenosi do kolby miarowej o pojemności 100 ml. 20 ml odmierza się pipetą i miareczkuje wodorotlenkiem sodu do różowego punktu końcowego za pomocą fenoloftaleiny.
Podczas przygotowywania i miareczkowania próbki, około 0,1–0,2 g próbki chlorku amonu jest precyzyjnie ważone i przenoszone do kolby stożkowej o pojemności 250 ml. Rozpuszcza się ją w 20–30 ml wody destylowanej. Dodaje się 5–10 ml zobojętnionego roztworu formaldehydu. W razie potrzeby dodaje się kolejne 20 ml wody destylowanej. Dodaje się 2–3 krople wskaźnika fenoloftaleiny. Natychmiast miareczkuje się ją standaryzowanym 0,1 M wodorotlenkiem sodu z biurety, aż do pojawienia się trwałego, jasnoróżowego zabarwienia (punkt końcowy). Rejestruje się objętość użytego wodorotlenku sodu. Powtórzenie miareczkowania jest wymagane dla uzyskania dokładności (zwykle 2–3 miareczkowania).
Ta metoda objętościowa pozwala na uzyskanie dokładnych i wiarygodnych wyników oznaczania stężenia chlorku amonu w próbkach. Jest to standardowa technika opisana w wielu wytycznych laboratoryjnych i farmakopeach.
Metoda formaldehydowa (heksaminowa lub pośrednia alkalimetryczna) jest niezbędna do dokładnego objętościowego oznaczania stężenia chlorku amonu, ponieważ bezpośrednie miareczkowanie kwasowo-zasadowe chlorku amonu wodorotlenkiem sodu nie jest ani praktyczne, ani dokładne. Dzieje się tak, ponieważ...
Nasza organizacja, z kompetentnym i doświadczonym zespołem, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą BASF SM02001EE.
