ISO 29463 Filtry o wysokiej wydajności i materiały filtracyjne do cząstek unoszących się w powietrzu

Norma ISO 29463 „Filtry o wysokiej skuteczności i materiały filtracyjne do usuwania cząstek stałych unoszących się w powietrzu”, opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

• Norma „ISO 29463-1 Część 1: Klasyfikacja, właściwości użytkowe, badania i oznakowanie” opisuje klasyfikację filtrów według ich właściwości użytkowych, określonych zgodnie z innymi częściami niniejszej normy. Norma ta zawiera również przegląd procedur badawczych oraz określa ogólne wymagania dotyczące oceny i oznakowania filtrów oraz dokumentowania wyników badań. Norma ta jest przeznaczona do stosowania w powiązaniu z innymi częściami.

Norma ta definiuje 13 klas filtrów na podstawie minimalnej wydajności w MPPS:

• EPA: ISO 10 E do ISO 20 E (nie obejmuje w pełni, niższe klasy są zgodne z innymi normami, takimi jak ISO 16890).
• HEPA: ISO 25 H do ISO 50 H.
• ULPA: ISO 55 U do ISO 75 U.

Klasy są określane za pomocą liczby wskazującej minimalną wydajność całkowitą (np. norma ISO 40 H wymaga minimalnej wydajności wynoszącej 99,995 procent, zwykle wyrażanej jako 1/10 procenta).

Typowe odpowiedniki normy EN 1822:

• H13 ≈ ISO 35 H (co najmniej 99,95%)
• H14 ≈ ISO 45 H (co najmniej 99,995%)
• U15 ≈ ISO 55 U (co najmniej 99,9995 procent)

Wymagania dotyczące testów i wydajności są następujące:

• Filtry bada się metodą zliczania cząstek przy użyciu aerozoli ciekłych lub stałych.
• Dokonuje się pomiaru ogólnej wydajności i lokalnej przepuszczalności (nieszczelności).
• W przypadku wyższych klas (HEPA/ULPA) obowiązkowe jest badanie szczelności za pomocą metod przesiewowych.
• Norma ta określa limity spadku ciśnienia i wymagania dotyczące dokumentacji.
• Norma „ISO 29463-2 Część 2: Generowanie aerozolu, urządzenia pomiarowe i statystyka zliczania cząstek stałych” opisuje urządzenia do generowania aerozolu i urządzenia pomiarowe stosowane do testowania filtrów wysokowydajnych i materiałów filtracyjnych zgodnie z normami ISO 29463-3, ISO 29463-4 i ISO 29463-5, a także podstawy statystyczne zliczania cząstek stałych z niewielką liczbą zliczonych zdarzeń. Norma ta jest przeznaczona do stosowania w połączeniu z pozostałymi częściami.

Norma ta szczegółowo opisuje sposób wytwarzania stabilnych aerozoli testowych, które zazwyczaj są ciekłe lub stałe. Aerozole te muszą charakteryzować się kontrolowanym rozkładem wielkości cząstek, skupionym wokół szczytowego MPPS (zwykle 0,1–0,3 μm). Wymagania obejmują:

• Jednorodna koncentracja w czasie.
• Metody dla aerozoli monodyspersyjnych i polidyspersyjnych.
• Specyfikacje urządzeń dla generatorów zapewniające neutralność i stabilność.

Celem tej normy jest uwzględnienie niskiej liczby cząstek, która jest powszechna, szczególnie w testach filtrów ULPA, gdzie cząstki w dalszej części strumienia są rzadkie. Norma ta zapewnia:

• Metody statystyczne oparte na rozkładzie Poissona dla małej liczby zdarzeń.
• Przedziały ufności i minimalne wymagania dotyczące zliczania w celu zapewnienia wiarygodnych obliczeń wydajności.
• Wytyczne dotyczące określania, kiedy wyniki są statystycznie istotne, pozwalające uniknąć błędnych wniosków wynikających z losowych odchyleń.

Ta ścisła analiza statystyczna jest niezbędna do certyfikowania filtrów o skuteczności przekraczającej 99,999%.

• Norma „ISO 29463-3 Część 3: Badanie płaskich materiałów filtracyjnych” opisuje procedurę badania skuteczności płaskich materiałów filtracyjnych. Norma ta jest przeznaczona do stosowania w połączeniu z innymi częściami.

W niniejszej normie określono szczegółową metodę badania płaskich próbek przy użyciu aerozolu testowego i pomiaru penetracji cząstek:

• Próbki umieszczane są w uchwycie testowym z określonym obszarem testowym.
• Badanie aerozolu przeprowadza się w kierunku od źródła do źródła, zgodnie z normą ISO 29463-2.
• Liczniki cząstek mierzą stężenia w górę i w dół strumienia, aby obliczyć wydajność MPPS (zwykle 0,1–0,3 μm).
• Spadek ciśnienia w medium jest również rejestrowany przy nominalnym przepływie powietrza.

Umożliwia to określenie naturalnej produktywności medium niezależnie od potencjalnych nieszczelności, które mogą wystąpić podczas składania, tworzenia ram lub produkcji.

Niniejsza norma ma zastosowanie do środowisk zaprojektowanych dla filtrów HEPA (ISO 25 H do ISO 50 H) i ULPA (ISO 55 U do ISO 75 U). Środowiska o niższych wskaźnikach efektywności mogą odwoływać się do innych norm, takich jak ISO 16890.

• Norma „ISO 29463-4 Część 4: Metoda badania szczelności elementów filtracyjnych – Metoda skaningowa” opisuje procedurę badania dla metody skaningowej, która jest uważana za metodę odniesienia w określaniu szczelności elementów filtracyjnych. Norma ta ma zastosowanie do klas filtrów od ISO 35 H do ISO 75 U.

W normie zdefiniowano także inne metody normatywne: badanie szczelności gwintu olejowego, badanie szczelności za pomocą fotometru i badanie szczelności aerozolu PSL, mające zastosowanie do klas filtrów HEPA od ISO 35 H do ISO 45 H.

Niniejsza norma została opracowana do stosowania w powiązaniu z innymi częściami.

Procedura badania przesiewowego obejmuje:

• Przetestuj zainstalowany element filtrujący za pomocą aerozolu wielodyspersyjnego lub monodyspersyjnego w kierunku wlotowym (zgodnie z normą ISO 29463-2).
• Systematyczne skanowanie powierzchni poniżej przy użyciu sondy podłączonej do licznika cząstek lub fotometru.
• Sondę przesuwa się z określoną prędkością i na określoną odległość od powierzchni filtra wzdłuż nakładających się ścieżek.
• Rejestrowanie lokalnych stężeń cząstek lub wartości penetracji.

Wycieki wykrywane są w przypadku przekroczenia przez lokalne penetracje określonych progów (zależnie od klasy filtra zgodnie z normą ISO 29463-1).

Norma ISO 29463-4 gwarantuje, że produkowane filtry są nienaruszone przed ich zainstalowaniem w systemach krytycznych. Pomieszczenia czyste (klasy ISO 14644) są szeroko stosowane w systemach kontroli jakości w przemyśle farmaceutycznym, fabrykach półprzewodników, szpitalach i obiektach jądrowych. Zapobiegają one ryzyku skażenia poprzez wczesne wykrywanie wycieków i wspierają niezawodną pracę w procesach o kluczowym znaczeniu lub o wysokiej wartości.

• Norma „ISO 29463-5 Część 5: Metoda badania wkładów filtracyjnych” opisuje metody badań stosowane do określania skuteczności filtrów o największej penetrującej wielkości cząstek (MPPS). Zawiera również wytyczne dotyczące badań i klasyfikacji filtrów o wartościach MPPS poniżej 0,1 μm oraz filtrów wykorzystujących media zawierające (naładowane) włókna syntetyczne (załącznik B i załącznik C). Norma ta powinna być stosowana łącznie z innymi częściami.

Norma ta obejmuje rygorystyczne testy wewnątrzkanałowe zmontowanych elementów filtrujących:

• Filtr montowany jest w kanale testowym z kontrolowanym przepływem powietrza przy nominalnym przepływie objętościowym.
• Zgodnie ze specyfikacjami normy ISO 29463-2, w górę strumienia dostarczany jest aerozol testowy.
• Stężenia cząstek w górę i w dół strumienia mierzy się za pomocą liczników cząstek optycznych lub liczników jąder kondensacji.
• Wydajność obliczana jest w oparciu o zakres wielkości cząstek, a minimalna wydajność w MPPS określa klasę filtra (zgodnie z normą ISO 29463-1).
• Jednocześnie rejestrowany jest spadek ciśnienia.

W przeciwieństwie do testu płaskiej blachy opisanego w normie ISO 29463-3, ten test ocenia cały filtr, łącznie z fałdami, uszczelnieniami i ramą.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą ISO 29463.