Norma EN ISO 18314 „Pomiar koloru analitycznego”, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), a następnie opublikowana jako norma europejska w ramach działań harmonizacyjnych, składa się z następujących podsekcji opublikowanych pod tym samym tytułem:
Testy te wykorzystują spektrofotometr. Pomiary najlepiej wykonywać za pomocą spektrofotometrów. Zakres pomiaru widmowego powinien wynosić co najmniej od 400 nm do 700 nm. Szerokość kroku widmowego i szerokość pasma optycznego powinny wynosić maksymalnie 20 nm (najlepiej od 5 nm do 10 nm). W testach używany jest również kolorymetr trójchromatyczny. Można go używać w zastosowaniach, które nie wymagają monitorowania metameryzmu.
Niniejsza norma określa praktyczną metodę określania współrzędnych barwy powłoki farby za pomocą instrumentalnego pomiaru barwy. Dotyczy ona w szczególności powłok farby, które wydają się jednolicie monochromatyczne (jednokolorowe) oglądane normalnym wzrokiem człowieka. Obejmuje ona pomiary układów nieprzezroczystych, w tym przypadki, w których powłoka farby nie przysłania całkowicie nieprzezroczystego podłoża (chociaż nadal jest uznawana za skutecznie nieprzezroczystą zgodnie z procedurą pomiaru).
Metody tej nie można stosować do bardziej złożonych lub specjalistycznych typów powłok lakierniczych, w tym:
Wymagają one różnych podejść ze względu na ich właściwości optyczne (np. propagację światła, transmisję lub efekty metaliczne).
W obliczeniach pomiaru koloru, aby uzyskać prawidłowe wyniki, konieczne jest uwzględnienie zjawisk powierzchniowych. Wzory wyprowadzono przy założeniu idealnej powierzchni, idealnie nieprzezroczystej warstwy i idealnie rozproszonego światła w próbce. Każde odstępstwo od tych założeń prowadzi do oceny przydatności obliczeń.
Teoria Kubelki-Munka opisuje odbicie warstwy pigmentowanej za pomocą dwóch stałych: absorpcji i rozpraszania. Opiera się na następujących założeniach:
Norma ta wykracza poza podstawowe pomiary instrumentalne (EN ISO 18314-1), oferując zaawansowane metody obliczeniowe do oceny koloru farb, pigmentów i powłok. Definiuje precyzyjne procedury obliczeniowe do korygowania i interpretacji danych dotyczących współczynnika odbicia światła z warstw farb i systemów pigmentowych. Wykorzystując klasyczne teorie optyki pigmentów, koncentruje się ona na warstwach nieprzezroczystych i transparentnych.
Do najważniejszych elementów zalicza się:
W niniejszej normie opisano następujące indeksy:
Niniejsza norma określa metody obliczania zastrzeżonych indeksów, które dostarczają pojedynczą wartość liczbową opisującą postrzeganą jakość koloru próbek niemal monochromatycznych (np. głębokiej czerni, intensywnej czerwieni lub czystej bieli). Indeksy te wykraczają poza standardowe współrzędne CIELAB, koncentrując się na specyficznych cechach, takich jak jasność lub ciemność, często obejmujących subtelną chromatyczność lub efekty tonalne. Mają one zastosowanie do:
Metody te są szczególnie przydatne, gdy do kontroli jakości lub specyfikacji potrzebna jest prosta, możliwa do zinterpretowania liczba, a nie wielowymiarowe różnice w kolorze.
Norma ta dotyczy zjawiska metameryzmu spowodowanego zmiennością oświetlenia, które ma ogromne znaczenie w praktyce. Zawiera zalecenia dotyczące środków zaradczych, które należy podjąć w przypadku, gdy współrzędne chromatyczne pary próbek nie pokrywają się dokładnie w warunkach odniesienia. W odniesieniu do reprodukcji kolorów, wskaźnik metameryzmu jest stosowany jako miara jakości do określania tolerancji różnic barw między próbką koloru a próbką koloru w różnych warunkach oświetleniowych.
Kwantyfikację metameryzmu oświetlenia par próbek formalnie przeprowadza się za pomocą oceny różnicy barw, gdzie można zastosować tolerancje powszechnie stosowane przy ocenie różnic barw.
Norma ta określa formalizm (standardową metodę obliczeń) służącą do określania wskaźnika metameryzmu oświetlenia (metamerii wymiany oświetlenia) pomiędzy parami próbek barw powierzchni ciał stałych.
Metameryzm występuje wtedy, gdy dwa kolory wydają się takie same (lub bardzo podobne) przy oglądaniu z jednego źródła światła/oświetlacza, ale znacząco różnią się przy oglądaniu z innego źródła światła/oświetlacza.
Temel özellikler:
Kryteria te poprawiają dokładność w przypadku niewielkich różnic w kolorach, w miejscach, gdzie tradycyjne wariacje kolorów CIELAB mogą być postrzegane jako mniej jednolite (szczególnie w regionach neutralnych, ciemnych lub nasyconych).
Niniejsza norma dotyczy oceny pigmentów, barwników i wypełniaczy w powłokach, tworzywach sztucznych i zastosowaniach drukarskich, które są oceniane parami pod kątem dopasowania kolorów i mają tylko niewielkie, zauważalne różnice kolorów.
Aby określić subtelne różnice w kolorach obiektów w oparciu o przestrzenie barw o równej odległości, należy zastosować jedną z trzech procedur opisanych w dodatkach. W tych dodatkach szczegółowo opisano trzy sugerowane metryki ilościowego określania subtelnych różnic w kolorach nieoświetlonych. W raporcie z testów należy podać metrykę obliczeniową użytą do określenia różnicy kolorów.
W przypadku stosowania wzorów opisanych w załącznikach w przypadku dużych różnic barw (większych niż około 10 jednostek CIELAB), należy spodziewać się większych rozbieżności między obliczonymi różnicami barw a oceną wizualną. Wynika to z nieliniowej zależności między małymi i dużymi różnicami barw. Jeśli planowane jest stosowanie wzorów w tym zakresie, powinno to zostać wyraźnie uzgodnione między zainteresowanymi stronami.
Niniejsza norma definiuje znormalizowane procedury i wymagania dotyczące raportowania wyników badań przy obliczaniu i raportowaniu subtelnych różnic barw między kolorami obiektów (nieświecących, powierzchniowych, takich jak farby i powłoki). Podkreśla ona stosowanie równoodległych przestrzeni barw, gdzie kolory równoodległe odpowiadają bliżej postrzeganym różnicom barw. Dokument zawiera trzy zalecane kryteria takich obliczeń (szczegółowo opisane w dodatkach informacyjnych):
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą „EN ISO 18314 Analityczny pomiar barwy”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
