
„Standardowa metoda testowa ASTM D3495-10 dotycząca ekstrakcji heksanu ze skóry” opracowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) opisuje metodę testową obejmującą ilościową ekstrakcję heksanu wszystkich rodzajów skóry. Niniejsza metoda badawcza nie ma zastosowania do mokrego błękitu.

Ta metoda testowania mierzy ilość rozpuszczalnego w heksanie środka smarnego znajdującego się w każdym rodzaju skóry. Odpowiednie smarowanie zapobiega zużywaniu się włókien skóry podczas rozciągania. To smarowanie zwykle uzyskuje się z ługu olejowego dodawanego podczas garbowania. Pewną ilość smaru uzyskuje się również z naturalnych smarów wytwarzanych przez całe życie zwierzęcia.
Heksan jest bezbarwnym, lotnym rozpuszczalnikiem organicznym zaliczanym do obojętnych węglowodorów alifatycznych o prostym łańcuchu. Jest to destylat ropy naftowej, który jest stosunkowo nierozpuszczalny w wodzie i występuje jako niewielki składnik benzyny. Ze względu na niską rozpuszczalność w wodzie i lotność ma tendencję do migracji do atmosfery po uwolnieniu do środowiska i nie stanowi zagrożenia dla sieci troficznej. Narażenie człowieka może nastąpić poprzez kontakt ze skórą lub wdychanie.
Heksan stosowany w tych badaniach musi spełniać następujące wymagania:
Ta klasa odczynnika heksanowego jest zwykle mieszaniną kilku izomerów heksanu.
Próbki do badań należy pobierać zgodnie ze „Standardową praktyką ASTM D2813-03 dotyczącą pobierania próbek skóry do testów fizycznych i chemicznych”. Próbki do testów skórnych należy uzyskać z próbki złożonej przygotowanej poprzez losowe pobieranie, wycinanie i mieszanie równych kawałków skóry reprezentatywnych dla analizowanej partii. Dobrze wymieszane kawałki skór należy zmielić w młynku z sitem nr 5 (4 mm). Zmieloną skórę przechodzącą przez to sito należy dobrze wymieszać i wykorzystać jako próbkę złożoną.
Zawartość wilgoci w próbce złożonej, z której pobierana jest zmielona skóra do ekstrakcji heksanem, określa się zgodnie z metodą badawczą opisaną w normie „ASTM D3790-17 Standardowa metoda badania substancji lotnych (wilgotności) skóry metodą suszenia w piecu”. Wilgotność zmielonej skóry pobranej z próbki złożonej oznacza się w tym samym czasie i w takich samych warunkach środowiskowych, jak masa zmielonej skóry pobranej do ekstrakcji heksanem.
5 g zmielonej skóry z kompozytu odważa się z dokładnością do 0,001 g i wartość tę zapisuje się jako W1. Materiał ten umieszcza się luzem w gilzie ekstrakcyjnej o odpowiedniej wielkości i przykrywa bezolejowym płatkiem kosmetycznym. Gilzę umieszcza się w probówce ekstrakcyjnej Soxhleta. Kolbę ekstrakcyjną suszy się w piecu w temperaturze 100 stopni plus/minus 2 stopnie przez 1 godzinę, chłodzi w eksykatorze i waży z dokładnością do 0,001 g. Wartość ta jest rejestrowana jako W2.
Fiolkę napełnia się w około dwóch trzecich heksanem, łączy się z urządzeniem, wodę przepuszcza przez skraplacz i fiolkę ogrzewa się do momentu, aż ekstrakcja skóry będzie kontynuowana przez co najmniej 50 cykli. Jeśli Soxhlet stale kapie na miejsce pętli, skórę usuwa się przez co najmniej 5 godzin przy maksymalnym ogniu. Pod koniec okresu ekstrakcji wyjmuje się butelkę zawierającą rozpuszczalnik ekstrakcyjny i usuwa heksan. Gdy pozostanie 10–20 ml heksanu, delikatnie podgrzej go na łaźni parowej, aż zapach rozpuszczalnika nie będzie już wyczuwalny.
Usuwanie heksanu ułatwia zastosowanie podciśnienia lub delikatnego przepływu przefiltrowanego (wolnego od oleju i wody) powietrza. Po usunięciu heksanu fiolkę zawierającą wyekstrahowaną substancję suszy się w piecu z wymuszonym obiegiem powietrza w temperaturze 100 stopni plus minus 7 stopnie przez 2 godziny, schładza do temperatury pokojowej w suszarce i waży. Suszenie kontynuuje się przez kolejne 2-godzinne okresy, aż do uzyskania stałej masy. Jeżeli kolejne ważenia różnią się o mniej niż plus/minus 2 g, uwzględnia się stałą masy. Masę tę rejestruje się z dokładnością do 0,005 g jako W0,001. Dopuszcza się nie więcej niż trzy kolejne 3-godzinne okresy suszenia. Jeżeli po trzecim suszeniu nie zostanie osiągnięta stała masa, podaje się wyniki drugiego okresu suszenia.
Procentową zawartość substancji rozpuszczalnej w heksanie w stanie suchym oblicza się według wzoru podanego w normie. Zawartość substancji rozpuszczalnej w heksanie w skórze wynosi 0,01%, co jest najbliższą średnią wartością uzyskaną z wyników testu. Należy pamiętać, że wyniki obliczono w stanie suchym.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „ASTM D3495-10 Standardowa metoda testowa do ekstrakcji heksanu ze skóry”, z przeszkolonym i doświadczonym personelem i zaawansowany sprzęt technologiczny.
