Norma „ASTM E8/E8M Standard Test Method for Tension Testing of Metallic Materials”, opracowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM), opisuje metody badania rozciągania materiałów metalowych w dowolnej postaci w temperaturze pokojowej, w szczególności granicę plastyczności, wydłużenie przy granicy plastyczności, wytrzymałość na rozciąganie, wydłużenie i zmniejszenie powierzchni. Dla większości próbek okrągłych wymagane są długości pomiarowe 4D dla E8 i 5D dla E8M. Długość pomiarowa stanowi najważniejszą różnicę między próbkami E8 i E8M. Próbki wykonane z materiałów metalurgii proszków są zwolnione z tego wymogu na mocy porozumienia branżowego, które gwarantuje, że materiał zostanie sprasowany do określonej wystającej powierzchni i gęstości.
W przypadku konkretnego materiału może zaistnieć konieczność dokonania wyjątków od postanowień tych metod badawczych w przypadku poszczególnych właściwości lub metod badawczych.
Jeżeli nie podano inaczej, przyjmuje się, że temperatura pokojowa wynosi od 10 do 38 stopni.
Badania rozciągania dostarczają informacji o wytrzymałości i ciągliwości materiałów poddawanych jednoosiowemu rozciąganiu. Informacje te mogą być przydatne przy porównywaniu materiałów w określonych warunkach, opracowywaniu stopów, kontroli jakości i projektowaniu.
Wyniki prób rozciągania przeprowadzonych na próbkach wytworzonych metodą obróbki skrawaniem z wybranych części części lub materiału, zgodnie z wymiarami standardowymi, mogą nie w pełni odzwierciedlać właściwości wytrzymałościowych i ciągliwości całego produktu końcowego ani jego zachowania podczas eksploatacji w różnych środowiskach.
Te metody testowe są uważane za zadowalające do badań odbiorczych przesyłek komercyjnych. Są one szeroko stosowane w handlu do tego celu.
Próbki do badań powinny być pełnowymiarowe lub obrobione mechanicznie, zgodnie ze specyfikacją produktu dla badanego materiału. O ile nie określono inaczej, oś próbki do badań powinna być umieszczona w materiale macierzystym w następujący sposób:
Nieprawidłowo przygotowane próbki testowe często są przyczyną niezadowalających i niedokładnych wyników. Dlatego ważne jest, aby zachować ostrożność, zwłaszcza podczas przygotowywania próbek i ich przetwarzania, aby zmaksymalizować precyzję i zminimalizować błędy w wynikach testów.
Odcięty odcinek zawierający wyokrąglenia przygotowanych próbek powinien być wolny od zgniotu, wyszczerbień, śladów drgań, rowków, wyżłobień, zadziorów, chropowatych powierzchni lub krawędzi, przegrzania ani innych warunków, które mogłyby niekorzystnie wpłynąć na mierzone właściwości. Wiercenie lub cięcie obrobionego odcinka może spowodować powstanie znacznych zadziorów na krawędziach, zadziorów po skrawaniu lub obu tych uszkodzeń, które należy usunąć poprzez obróbkę skrawaniem.
W przypadku próbek prostokątnych o zmniejszonym przekroju równoległym krawędzie lub narożniki nie mogą być szlifowane lub ścierane w sposób powodujący, że rzeczywista powierzchnia przekroju poprzecznego próbki będzie się znacznie różnić od powierzchni obliczonej.
W przypadku materiałów kruchych na końcach zredukowanego przekroju równoległego należy stosować zaokrąglenia o większym promieniu.
Pole przekroju poprzecznego próbki musi być najmniejsze w środku zredukowanego odcinka równoległego, aby zapewnić pęknięcie w obrębie długości pomiarowej. Dlatego w zredukowanym odcinku równoległym każdej z opisanych poniżej próbek dopuszcza się niewielkie zwężenie.
W przypadku badań materiałów w warunkach innych niż te, dla których zostały wyprodukowane, wykończenie powierzchni próbek testowych powinno być zgodne z wymaganiami określonymi w odpowiednich specyfikacjach produktu. W przypadku materiałów o wysokiej wytrzymałości i bardzo niskiej ciągliwości należy zwrócić szczególną uwagę na jednorodność i jakość wykończenia powierzchni próbek, ponieważ wykazano, że jest to czynnik wpływający na zmienność wyników badań.
Badanie wytrzymałości na rozciąganie materiałów metalowych to podstawowe badanie mechaniczne służące do określenia reakcji materiału na jednoosiowe obciążenie rozciągające. W materiałoznawstwie i inżynierii materiałowej ma ono kluczowe znaczenie dla zrozumienia właściwości mechanicznych i zachowania metalu pod naprężeniem.
Aby określić podstawowe właściwości mechaniczne materiałów metalowych, potrzebne są:
Podczas wykonywania tej metody badawczej próbkę umieszcza się w uchwytach uniwersalnej maszyny wytrzymałościowej. Tensometr jest przymocowany do obszaru pomiaru długości. Stosuje się stałe obciążenie rozciągające w kierunku osiowym (kontrolowane odkształceniem lub obciążeniem). Obciążenie i wydłużenie są rejestrowane w sposób ciągły. Obciążenie jest kontynuowane aż do pęknięcia.
Kluczowe punkty typowej krzywej naprężenia-odkształcenia to:
Metody badań przedstawione w niniejszej normie mierzą szereg ważnych właściwości mechanicznych materiałów metalowych:
Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiarów, analiz i ewaluacji, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą „ASTM E8/E8M Standard Test Method for Tension Testing of Metallic Materials”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
