Norma ASTM D4705-18 , opracowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) , opisuje metodę badawczą służącą do określania wytrzymałości na rozdarcie szwów skóry metodą podwójnego otworu. Ta metoda badawcza ma zastosowanie w szczególności do skór lekkich. Nie ma ona zastosowania do skóry w stanie mokrym (wet blue).
Niniejsza metoda badawcza ma na celu pomiar obciążenia potrzebnego do rozdarcia skóry przez dwa otwory w badanej próbce. Garbarze i nabywcy skór odkryli, że test ten pozwala ocenić odporność skóry na rozdarcie. Jest to szczególnie cenne w przewidywaniu wytrzymałości skóry na naprężenia ścinające występujące przy produkcji obuwia, odzieży i wyrobów tapicerowanych. Grubość próbki oraz kierunek rozdarcia względem grzbietu wpływają na jednorodność wyników badań. Niniejsza metoda badawcza może nie mieć zastosowania, jeżeli zastosowane warunki badania różnią się znacznie od określonych w metodzie badawczej.
Sprzęt używany w tych testach obejmuje:
O ile nie określono inaczej, próbkę skóry należy pobrać zgodnie ze „Standardową praktyką ASTM D2813-03 dotyczącą pobierania próbek skóry do testów fizycznych i chemicznych”. Próbka powinna mieć kształt prostokąta skóry o długości 50,8 mm i szerokości 25,4 mm, z dwoma otworami o średnicy 1,98 mm na jednym końcu próbki. Środki otworów powinny znajdować się w odległości 6,35 mm od końcówki, w odległości 6,35 mm od siebie i w równej odległości od linii środkowej próbki (w kierunku długości). Wycinek należy przyciąć tak, aby jego dłuższy wymiar był prostopadły do grzbietu. Wszystkie próbki są kondycjonowane i testowane w atmosferze opisanej w „Standardowej praktyce ASTM D1610 dotyczącej przygotowania skóry i wyrobów skórzanych do badania”.
Grubość próbki określa się z dokładnością do 0,01 mm w pobliżu jednego końca długiej osi. Drut najlepiej jest zagiąć na pręcie o średnicy 6,35 mm w kształt litery „U”, a jego końce przeprowadzić przez otwory w próbce tak, aby oba końce wystawały z próbki po stronie mięsnej. Obydwa końce drutu zaciskane są w uchwycie maszyny wytrzymałościowej, której szczęki są zamknięte. Wolny koniec próbki zaciska się w drugim uchwycie maszyny wytrzymałościowej. Maszyna pracuje z szybkością 254 mm plus/minus 50,8 mm na minutę, aż do rozerwania próbki. Gdy tylko próbka zacznie się rozdzierać, rejestrowane jest obciążenie zarejestrowane przez maszynę.
Na koniec testu zgłaszane są następujące problemy:
Niniejsza metoda badawcza została zaprojektowana w oparciu o procedurę Amerykańskiego Towarzystwa Chemików Skórzanych, która jest stosowana od dawna i została zatwierdzona do publikacji, zanim wymagano uwzględnienia stwierdzeń dotyczących precyzji i stronniczości.
W skrócie, ta metoda testowania ma na celu określenie zdolności materiału do utrzymywania szwów lub dokręconych elementów złącznych. Metodę można stosować do twardych i półsztywnych materiałów arkuszowych, gum i tworzyw sztucznych oraz skóry stosowanej w produkcji obuwia.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, świadczy usługi testowe określone w normie „ASTM D4705-18 Skóra, standardowa metoda testowa dla wytrzymałości na rozdarcie szwu z podwójnym otworem”. Daje to również.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
