EN 13880-3 Wypełniacze do spoin nakładane na gorąco – Część 3: Metoda badania penetracji i powrotu (elastyczność)

W normie europejskiej „EN 13880-3 Szczeliwa do spoin nakładane na gorąco – Część 3: Metoda badania penetracji i powrotu (elastyczności)” stwierdza się, że penetracja i powrót uszczelniaczy do spoin nakładanych na gorąco przy użyciu standardowego penetrometru wyposażonego w narzędzie do penetracji piłki (Wyjaśniono metodę badania określającą elastyczność.

Na potrzeby niniejszego standardu stosuje się następujące definicje:

• Wartość elastyczności wyraża właściwości elastomerowe produktu w standardowych warunkach testowych. Wartość względną związaną z początkową wartością penetracji plus dodatkowe 10 mm głębokości penetracji zarejestrowanej w kontrolowanym, zależnym od czasu reżimie badania ładowania i rozładowywania określa się jako procent odzysku.
• Penetracja odnosi się do odporności produktu na penetrację jako miary jego twardości w standardowych warunkach testowych. Mierzy się ją jako początkową bezwzględną głębokość penetracji kuli w mm pod kontrolowanym obciążeniem zależnym od czasu.

Podczas wykonywania badania zasadniczo reprezentatywną porcję szczeliwa (próbka badawcza zgodna z normą EN 58) wlewa się do dwóch metalowych pojemników w celu uzyskania dwóch próbek do badań. Są one schładzane na powietrzu, a następnie zamykane przed zanurzeniem w bezpośrednim kontakcie z wodą w łaźni wodnej o stałej temperaturze. Po okresie kondycjonowania próbki wyjmuje się z łaźni wodnej, zdejmuje się nakrętki i bada się obie próbki. Badanie przeprowadza się natychmiast.

Zasada badania polega na pomiarze sprężystości próbki uszczelniacza po penetracji za pomocą kulkowego narzędzia do penetracji. Badania te określają parametry dotyczące odporności na penetrację oraz powrotu sprężystego uszczelniaczy zgodnie z normą „EN 14188-1 Złącza i uszczelniacze – Część 1: Specyfikacje uszczelniaczy nakładanych na gorąco”. Badania nie należy przeprowadzać pod wodą.

Głównym sprzętem używanym w tych testach jest:

• Penetrometr: Zgodne z normą EN 1426 przyrządy do penetracji kulek są urządzeniami do badania penetrometru, które umożliwiają ich posiadaczowi poruszanie się w pionie bez mierzalnego tarcia i pomiar penetracji z dokładnością do 0,1 mm. Uchwyt urządzenia penetrującego kulkę musi dać się łatwo zdjąć z urządzenia i ważyć 47,50 plus/minus 0,05 g.
• Narzędzie do penetracji piłek: Jest to narzędzie do penetracji piłek, które odpowiada kształtowi określonemu w normie. Kula penetracyjna musi być wykonana ze stali i ważyć 27,5 plus/minus 0,1 g. Całkowita masa narzędzia do penetracji kulki i standardowego uchwytu penetrometru powinna wynosić 75,0 plus/minus 0,1 g.
• Łaźnia wodna: Jest to łaźnia wodna o pojemności co najmniej 10 l, posiadająca perforowaną półkę znajdującą się co najmniej 50 mm od dna wanny i mogąca pomieścić próbki w wymaganej temperaturze badania wynoszącej 25,0 stopni plus/minus 0,3 stopnia . Do kąpieli należy używać wody destylowanej lub dejonizowanej. Należy unikać bezpośredniego kontaktu z powierzchnią wypełnionych pudełek.
• Pudełka na próbki: Dwa metalowe pojemniki o głębokości 45 mm, płaskim dnie i średnicy 70 mm.
• Sprzęt do rejestracji czasu: Urządzenia pomiarowe do rejestracji kontrolowanego czasowo przebiegu załadunku i rozładunku podczas procedury testowej. Zapis czasu musi być wykonany z dokładnością do 0,1 s.

Należy podjąć środki ostrożności, aby upewnić się, że próbka testowa jest reprezentatywna dla szczeliwa zgodnie z normą EN 58. Podczas przygotowywania próbek do badań należy unikać miejscowego przegrzania i/lub zanieczyszczenia olejem lub innymi substancjami, postępując zgodnie z instrukcjami zawartymi w normie EN 13880-6.

Napełnij dwa pojemniki na próbki próbkami szczeliwa równo z krawędzią pojemnika. Natychmiast następnie przykryj luźno każdy pojemnik na próbkę testową i jego zawartość zlewką z dziobkiem o odpowiedniej wielkości, aby chronić przed kurzem i pomóc w usunięciu pęcherzyków powietrza. Próbki pozostawia się do ochłodzenia na powietrzu w temperaturze 2 stopni plus/minus 24 stopnie na co najmniej 23 godziny, ale krócej niż 2 godziny. W okresie kondycjonowania należy zapobiegać bezpośredniemu kontaktowi z powietrzem poprzez przykrycie.

Próbki do badań umieszcza się w łaźni wodnej i pozostawia w zanurzeniu na dodatkowe 2 do 4 godzin. W okresie kondycjonowania próbki należy przykryć, aby zapobiec bezpośredniemu kontaktowi z powietrzem. Przed zanurzeniem w łaźni wodnej należy upewnić się, że próbki są zamknięte.

Warunki badania powinny być następujące: temperatura 25,0 stopni plus/minus 0,3 stopnia, przyłożone obciążenie 75,0 plus/minus 0,1 g i czas obciążania 5,0 sekund plus/minus 0,5 sekundy.

Po kondycjonowaniu próbek zdejmuje się nakrętkę i natychmiast przeprowadza się badanie. Testu nie należy wykonywać pod wodą.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które nasza organizacja przeprowadziła dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, przy użyciu przeszkolonego i fachowego personelu oraz zaawansowanego sprzętu technologicznego, „EN 13880-3 Wypełniacze do spoin nakładane na gorąco – Część 3: Penetracja i odzysk ( elastyczność)” Świadczy także usługi badawcze określone w normie „metoda badania do oznaczania”.