ASTM C719-22 Standardowa metoda badania przyczepności i kohezji elastomerowych uszczelniaczy złączy w warunkach ruchu cyklicznego (cykl Hockmana)

W „Standardowej metodzie badania ASTM C719-22 dotyczącej przyczepności i kohezji elastomerowych wypełniaczy spoin w ruchu cyklicznym (cykl Hockmana)” opublikowanej przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) konfiguracja testowa jest wykonywana w konfiguracji testowej poddanej Opisano metodę przyspieszonych badań laboratoryjnych służących do oceny właściwości uszczelniających budynków, zanurzenie w wodzie, ruch cykliczny i zmiany temperatury.

Definicje terminów stosowanych na potrzeby niniejszej normy mają zastosowanie w normie „ASTM C717-24 Szczeliwa budowlane i standardowa terminologia dotycząca uszczelniaczy”.

Opisana metoda badania polega na poddaniu standardowych próbek złączy szeregowi procesów obejmujących:

• Zanurzenie w wodzie na siedem dni
• Ekspozycja w piekarniku przez siedem dni pod ciśnieniem
• Automatyczny cykl ściskania i rozciągania w temperaturze pokojowej z określoną szybkością i wielkością ruchu łączenia
• Naprzemienne ściskanie i rozciąganie złącza odpowiednio w wysokich i niskich temperaturach, w określonych warunkach opisanych w niniejszym dokumencie.

Efekty testu ocenia się na podstawie oględzin pod kątem uszkodzeń kohezji i przyczepności, deformacji szczeliwa i tworzenia się pęcherzyków w szczeliwie.

Tę metodę badania można zastosować do każdego ruchu stawu. Dostępne klasy ruchu cyklicznego wraz z związanymi z nimi wymiarami rozciągania i ściskania przedstawiono w tabeli zawartej w normie.

Uszkodzenie szczeliwa budowlanego w aktywnej złączu zwykle objawia się brakiem spójności szczeliwa, uszkodzeniem przyczepności pomiędzy szczeliwem a podłożem lub obydwoma. Metoda opisana w niniejszej metodzie badawczej odnosi się wyłącznie do wydajności szczeliwa prawidłowo zamontowanego przy użyciu zalecanych gruntów i nie ocenia uszkodzeń szczeliwa wynikających z niewłaściwej konstrukcji złącza, nadmiernego ruchu złącza, niewłaściwych praktyk stosowania i innych czynników, o których wiadomo, że powodują uszkodzenie szczeliwa w budynki i przestrzenie budowlane.

Głównym sprzętem używanym w tych testach jest:

• Maszyna do ściskania i rozciągania: przeznaczona do automatycznego ściskania szerokości złącza badanej próbki od 12,7 mm do pożądanego minimalnego wymiaru i rozciągania próbki od 12,7 mm do pożądanego maksymalnego wydłużenia ze stałą szybkością 3,2 mm/godz. Maszyna jest wyposażona w złącza o wystarczającej wytrzymałości, aby bez zginania wytrzymać odporność uszczelniaczy o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie.
• Chłodnia lub pomieszczenie: utrzymywana na poziomie 26,1 stopnia plus/minus 1,7 stopnia.
• Piekarnik z wymuszonym ciągiem: temperatura kontrolowana na poziomie 70 stopni plus/minus 2 stopnie.
• Zaciski C lub inne urządzenia stosowane do utrzymywania próbki pod ciśnieniem.
• Odlewy dystansowe.
• Pomieszczenie lub przedział utrzymywane w standardowych warunkach określonych w ASTM C717-24.

Standardowym podłożem stosowanym w badaniu powinna być zaprawa cementu portlandzkiego, szkło float i stop aluminium. W razie potrzeby za pomocą próbki można przetestować tylko jeden lub dwa standardowe materiały. Podobnie, zamiast lub oprócz standardowego podłoża, zainteresowana strona może określić inne podłoża, takie jak cegła, marmur, drewno itp. do testów z próbką uszczelniającą.

Próbki wykonane z uszczelniaczy wieloskładnikowych przed badaniem utwardza ​​się przez 14 dni w standardowych warunkach. W drugim tygodniu utwardzania próbuje się oddzielić masę uszczelniającą od odlewanych przekładek, nie uszkadzając ściegu masy uszczelniającej. Jeśli szczeliwo jest uszkodzone, należy ponownie złożyć nowe próbki i powtórzyć czynność, pozostawiając dłuższy czas utwardzania przed ponowną próbą usunięcia przekładki odlewniczej. Szczeliwo nie może zostać uszkodzone podczas usuwania wkładek odlewniczych.

Próbki wykonane z jednoskładnikowych uszczelniaczy utwardza ​​się łącznie przez 21 dni w następujący sposób:

• Siedem dni w standardowych warunkach
• Siedem dni w temperaturze 37,8 stopni plus/minus 2 stopnie i przy wilgotności względnej 95 procent
• Siedem dni w standardowych warunkach

Odlewane przekładki są usuwane z próbki tak szybko, jak to możliwe w okresie utwardzania, nie uszkadzając materiału uszczelniającego. Jeśli szczeliwo jest uszkodzone, należy ponownie złożyć nowe próbki i powtórzyć proces, pozostawiając dłuższy czas utwardzania przed ponowną próbą usunięcia wkładek odlewniczych. Elementy dystansowe odlewane ze szczeliwa nie mogą zostać uszkodzone podczas demontażu.

Natychmiast po okresie utwardzania próbki pozostawia się do ostygnięcia do temperatury standardowej, jeśli zastosowano warunki utwardzania w wyższej temperaturze. Próbki następnie zanurza się w wodzie destylowanej lub dejonizowanej na siedem dni. Po zanurzeniu każdą próbkę wygina się ręcznie dwukrotnie pod kątem około 60 stopni, w celu sprawdzenia przyczepności. Jeśli połączenie jest nadal nienaruszone, jego próbki są ściskane do minimalnego pożądanego rozmiaru podanego w tabeli dla danej badanej klasy szczelności. Do ściskania można zastosować zacisk C i pręty dystansowe lub inne odpowiednie urządzenie.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, opracowała „Standardową metodę badania przyczepności i kohezji złącza elastomerowego ASTM C719-22 wypełniaczy w ruchu cyklicznym (Hockman) Świadczy także usługi badawcze określone w standardzie „cykl”).