ISO 9241 Wymagania ergonomiczne dotyczące pracy biurowej z terminalami wyświetlającymi obraz (VDT)

Norma ISO 9241 „Wymagania ergonomiczne dotyczące pracy biurowej z terminalami wizualnymi (VDT)”, opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), składa się z następujących podsekcji opublikowanych pod tym samym tytułem:

• Norma „ISO 9241-1 Część 1: Wprowadzenie ogólne” zawiera następujące postanowienia:
• Wprowadza wieloczęściową normę dotyczącą wymagań ergonomicznych w zakresie stosowania terminali wizualnych w pracach biurowych.
• Zawiera wytyczne dotyczące podejścia uwzględniającego wydajność użytkownika.
• W tym dokumencie zawarto przegląd wszystkich sekcji normy ISO 9241 oraz przewidywaną treść dla osób przygotowujących się do niej.
• Zawiera wskazówki dotyczące korzystania z normy ISO 9241.
• W tym artykule wyjaśniono, jak raportować zgodność z normą ISO 9241.

Norma ISO 9241 obejmuje szeroki zakres zadań biurowych, w tym ogólne zadania związane z przetwarzaniem tekstu i danych. Ze względu na podobieństwo tych zadań do zadań wykonywanych w innych środowiskach, takich jak medycyna, nauka, telekomunikacja, pomieszczenia kontrolne i dostęp publiczny, wiele wymagań normy ISO 9241 ma również zastosowanie do tych środowisk.

Norma ISO 9241 nie obejmuje jednak bezpieczeństwa elektrycznego terminali wizyjnych. Ten temat jest objęty normą IEC 950.

Wymagania ergonomiczne dotyczące wyświetlaczy płaskich są określone w normach ISO 13406-1 i ISO 13406-2. Bardziej szczegółowe wytyczne dotyczące projektowania zorientowanego na użytkownika w systemach interaktywnych znajdują się w normie ISO 13407.

• Norma ISO 9241-2 Część 2: Wytyczne dotyczące wymagań zadaniowych zawiera wskazówki dla użytkowników systemów komputerowych opartych na terminalach graficznych dotyczące zadań biurowych. Wytyczne te mają zastosowanie zarówno do organizacji wdrażającej system, jak i osób korzystających z tego sprzętu. Wytyczne powinny być wdrażane zgodnie z lokalnymi, regionalnymi lub krajowymi porozumieniami i przepisami.

Celem niniejszej normy jest poprawa produktywności i samopoczucia poszczególnych użytkowników poprzez zastosowanie wiedzy ergonomicznej w projektowaniu zadań w świetle doświadczeń praktycznych. Odpowiednie zasady ergonomii zawarto w normie ISO 6385.

Charakterystyki i wymagania dotyczące sterowania, miejsca pracy i środowiska wyświetlacza wizualnego określono w innych sekcjach normy ISO 9241. Norma ta nie dotyczy projektowania oprogramowania i dialogów.

• Norma „ISO 9241-3 Część 3: Wymagania dotyczące wyświetlaczy wizualnych” została wycofana i zastąpiona normami ISO 9241-302, ISO 9241-303, ISO 9241-304, ISO 9241-305, ISO 9241-307 i ISO 9241-311.
• Norma „ISO 9241-4 Część 4: Wymagania dotyczące klawiatury” została wycofana i zastąpiona normami ISO 9241-400 i ISO 9241-411.
• Norma „ISO 9241-5 Część 5: Wymagania dotyczące rozmieszczenia i postawy stanowiska pracy” opisuje wytyczne ergonomiczne mające zastosowanie do wymagań użytkowników, projektowania i dostarczania wyposażenia stanowiska pracy do użytku z systemami interaktywnymi z wyświetlaczami wizualnymi. Ogólne zasady i wymagania określone w tej normie mają zastosowanie w szczególności do norm definiujących techniczne projektowanie mebli i wyposażenia stanowiska pracy. Normy te są przeznaczone dla projektantów i wdrożeniowców produktów i stanowisk pracy.
• Norma ISO 9241-6 Część 6: Wytyczne dotyczące środowiska pracy zawiera wytyczne dotyczące podstawowych zasad ergonomicznego projektowania środowiska pracy i stanowisk pracy, uwzględniając oświetlenie, hałas i wpływ drgań mechanicznych, pola elektryczne i magnetyczne oraz elektryczność statyczną, środowisko termiczne, organizację przestrzenną i układ stanowiska pracy. Norma ta ma zastosowanie do środowisk pracy i stanowisk pracy w systemach biurowych wykorzystujących terminale wizyjne. Nie określa ona jednak specyfikacji technicznych urządzeń wymaganych do spełnienia wytycznych dotyczących wyposażenia środowiska pracy.
• Norma „ISO 9241-7 Część 7: Wymagania dotyczące obrazowania z odbiciami” została wycofana i zastąpiona normami ISO 9241-302, ISO 9241-303, ISO 9241-305 i ISO 9241-307.
• Norma „ISO 9241-8 Część 8: Wymagania dotyczące wyświetlanych kolorów” została wycofana i zastąpiona normami ISO 9241-302, ISO 9241-303 i ISO 9241-305.
• Norma „ISO 9241-9 Część 9: Wymagania dotyczące urządzeń wejściowych innych niż klawiatura” została wycofana i zastąpiona normami ISO 9241-400 i ISO 9241-411.
• Norma „ISO 9241-10 Część 10: Zasady dialogu” została wycofana i zastąpiona normą ISO 9241-110.
• Norma „ISO 9241-11 Część 11: Użyteczność: Definicje i koncepcje” stanowi ramy do zrozumienia koncepcji użyteczności i jej zastosowania w sytuacjach, w których ludzie korzystają z systemów interaktywnych, innych typów systemów (w tym środowisk zabudowanych), produktów (w tym produktów przemysłowych i konsumenckich) oraz usług (w tym usług technicznych i osobistych). W niniejszej normie termin „przedmiot zainteresowania” odnosi się do systemu, produktu lub usługi, których użyteczność jest oceniana.

Ten standard

• Wyjaśnia, że ​​użyteczność jest wynikiem użytkowania.
• Definiuje podstawowe terminy i pojęcia.
• Ustala podstawy użyteczności.
• Wyjaśnia zastosowanie koncepcji użyteczności.

Nie opisano w nim konkretnych procesów ani metod uwzględniania użyteczności w procesie rozwoju lub oceny projektu.

Docelowymi użytkownikami tego standardu są:

• Eksperci w dziedzinie użyteczności/ergonomii/czynników ludzkich.
• Projektanci i deweloperzy systemów, produktów i usług.
• Personel ds. zapewnienia jakości.
• Nabywcy publiczni i instytucjonalni.
• Organizacje konsumenckie.

Norma ta jest najczęściej stosowana w projektowaniu i ocenie.

• Norma „ISO 9241-12 Część 12: Prezentacja informacji” została wycofana i zastąpiona normą ISO 9241-125.
• Norma „ISO 9241-13 Część 13: Instrukcja obsługi” została wycofana i zastąpiona normą ISO 9241-130.
• Norma ISO 9241-14 Część 14: Dialogi Menu zawiera zalecenia warunkowe dotyczące menu używanych w dialogach użytkownik-komputer do wykonywania typowych zadań biurowych. Zalecenia te obejmują menu prezentowane za pomocą różnych technik, w tym okienkowania, paneli, przycisków i pól. Zalecenia te mogą być wykorzystywane w całym procesie projektowania (np. jako wskazówki dla projektantów w fazie projektowania, podstawa oceny heurystycznej lub przewodnik do testów użyteczności).

Projektowanie interfejsu zależy od zadania, użytkownika, środowiska i dostępnej technologii. Dlatego normy ISO 9241-14 nie można stosować bez znajomości kontekstu projektowania i użytkowania interfejsu i nie jest ona przeznaczona do stosowania jako zbiór reguł. Zakłada ona raczej, że projektant posiada wystarczającą wiedzę na temat zadania i wymagań użytkownika oraz rozumie, jak korzystać z dostępnej technologii (może to wymagać konsultacji z wykwalifikowanym specjalistą ds. ergonomii, a także testów eksperymentalnych z udziałem rzeczywistych użytkowników).

• Norma „ISO 9241-15 Część 15: Dialogi poleceń” została wycofana.
• Norma „ISO 9241-16 Część 16: Dialogi bezpośredniej manipulacji” została wycofana.
• Norma „ISO 9241-17 Część 17: Dialogi wypełniania formularzy” została wycofana i zastąpiona normą ISO 9241-143.

W ramach tej serii norm rozwinięto później następujące podrozdziały pod tytułem „ISO 9241 Ergonomia interakcji człowiek-system”:

• Norma „ISO 9241-20 Część 20: Ergonomiczne podejście do kwestii dostępności w zakresie serii ISO 9241” przewiduje:
• Wprowadzenie do zagadnienia dostępności w interakcji człowiek-system.
• Dyskusja na temat relacji pomiędzy zasadami serii ISO 9241 a dostępnością.
• Opisy działań związanych z procesami w normie ISO 9241-210, która skupia się na dostępności.
• Odniesienia do norm związanych z dostępnością systemów interaktywnych.
• Norma ISO 9241-110, Część 110: Zasady interakcji, opisuje zasady interakcji między użytkownikiem a systemem w ujęciu ogólnym (tj. niezależnie od sposobu użytkowania, aplikacji, środowiska czy technologii). Norma ta stanowi ramy dla stosowania tych zasad interakcji oraz ogólne zalecenia dotyczące projektowania systemów interaktywnych.

Chociaż niniejsza norma ma zastosowanie do wszystkich typów systemów interaktywnych, nie obejmuje ona specyfiki każdego obszaru zastosowań (np. systemów o krytycznym znaczeniu dla bezpieczeństwa, pracy zespołowej, funkcji sztucznej inteligencji). Norma ta jest skierowana do następujących odbiorców:

• Analitycy wymagań (w tym wymagań rynkowych, wymagań użytkowników i wymagań systemowych)
• Narzędzia do tworzenia interfejsów użytkownika i przewodniki po stylach przeznaczone dla projektantów i programistów interfejsów użytkownika.
• Projektanci interfejsów użytkownika będą stosować się do tego przewodnika w trakcie prac projektowych (bezpośrednio podczas szkoleń lub korzystając z narzędzi i przewodników po stylach, które zawierają ten przewodnik).
• Programiści, którzy będą wdrażać przewodnik w całym procesie tworzenia oprogramowania.
• Ewaluatorzy odpowiadają za zapewnienie, że produkty spełniają ogólne zalecenia projektowe określone w niniejszym dokumencie.
• Kupujący będą powoływać się na ten dokument w umowach podczas zakupu produktu.

Niniejsza norma koncentruje się na zasadach interakcji związanych z projektowaniem interakcji między użytkownikiem a systemem interaktywnym. Norma ISO 9241-112 zawiera dalsze wytyczne dotyczące prezentacji informacji. Norma ta nie dotyczy żadnych innych aspektów projektowania, takich jak marketing, estetyka czy identyfikacja wizualna.

• Norma „ISO 9241-112 Część 112: Zasady Prezentacji Informacji” opisuje ergonomiczne zasady projektowania systemów interaktywnych, w których prezentacja informacji jest sterowana programowo za pomocą interfejsów użytkownika. Norma ta ma zastosowanie do trzech głównych metod powszechnie stosowanych w technologiach informacyjno-komunikacyjnych (wizualnej, słuchowej, dotykowej i haptycznej). Zasady te są istotne dla percepcji i rozumienia prezentowanych informacji. Zasady te mają zastosowanie do analizy, projektowania i oceny systemów interaktywnych. Norma zawiera również zalecenia odpowiadające tym zasadom. Zalecenia dla każdej zasady nie są wyczerpujące i nie są od siebie niezależne.

Chociaż niniejsza norma ma zastosowanie do wszystkich typów systemów interaktywnych, nie obejmuje ona specyficznych cech niektórych obszarów zastosowań, które wymagają zaleceń dostosowanych do kontekstu. Norma ta ma również zastosowanie do wyników systemów interaktywnych (np. dokumentów drukowanych i popularnych formatów komputerowych (np. PDF, formatów tekstowych i arkuszy kalkulacyjnych)).

• Norma „ISO 9241-125 Część 125: Wytyczne dotyczące wizualnej prezentacji informacji” zawiera wskazówki dotyczące wizualnej prezentacji informacji sterowanej przez oprogramowanie, niezależnie od urządzenia. Norma ta obejmuje szczegółowe cechy, takie jak składniowe i semantyczne aspekty informacji, takie jak techniki kodowania, oraz zawiera przepisy dotyczące organizacji informacji z uwzględnieniem ludzkiej percepcji i możliwości pamięciowych. Przepisy, które nie mają zastosowania do określonych typów interfejsów wizualnych, wyraźnie określają ograniczenia ich stosowalności.
• Norma „ISO 9241-129 Część 129: Wytyczne dotyczące personalizacji oprogramowania” zawiera wskazówki ergonomiczne dotyczące personalizacji w systemach interaktywnych. Wytyczne te zawierają zalecenia dotyczące tego, gdzie personalizacja może być lub nie być odpowiednia i jak powinna być wdrażana. Koncentruje się ona na personalizacji interfejsu użytkownika oprogramowania, aby spełnić potrzeby użytkowników jako jednostek lub członków określonej grupy. Nie zaleca konkretnych zastosowań mechanizmów personalizacji. Zawiera wskazówki dotyczące tego, jak uczynić różne aspekty personalizacji użytecznymi i dostępnymi, ale nie określa, które personalizacje powinny być uwzględnione w systemie.
• Norma ISO 9241-130 Część 130: Pomoc użytkownikowi w systemach interaktywnych określa wymagania i zalecenia dotyczące pomocy użytkownikowi, jej charakteru, zastosowania oraz wskazówek dotyczących jej stosowania. Norma ta dotyczy komponentów oprogramowania systemów interaktywnych, które mają na celu umożliwienie interakcji człowiek-system w kontekście jej najbardziej podstawowych aspektów.

Niniejsza norma zawiera listę ogólnych wytycznych dotyczących pomocy użytkownikowi, niezależnych od konkretnej technologii wizualizacji i implementacji. Zawiera wskazówki i zalecenia dotyczące wyboru, użytkowania i zależności między pomocą użytkownika, a także jej implementacji w różnych kontekstach. Nie zawiera szczegółowych informacji na temat metod i technik wymaganych do projektowania i implementacji pomocy użytkownikowi.

• Norma „ISO 9241-143 Formularze” opisuje wymagania i zalecenia dotyczące projektowania i oceny formularzy, w których użytkownik wprowadza dane, wybiera dane lub modyfikuje pola oznaczone etykietami w formularzu lub oknie dialogowym prezentowanym przez system. System zazwyczaj generuje lub aktualizuje dane powiązane z formularzem. Dane wejściowe w formularzach mają zazwyczaj formę pisemną (skróty lub pełne nazwy) lub wyboru z istniejących list opcji. Norma ta ma zastosowanie do formularzy niezależnie od formatu, w jakim zostały utworzone (wizualny, przestrzenny, dźwiękowy). Jednak znaczna część wytycznych opiera się na modelu relacji wizualno-przestrzennych.
• Norma „ISO 9241-151 Część 151: Wytyczne dotyczące interfejsów użytkownika w sieciach światowych” została wycofana.
• Norma ISO 9241-171, Część 171: Wytyczne dotyczące dostępności oprogramowania, opisuje wytyczne ergonomiczne i specyfikacje dotyczące projektowania dostępnego oprogramowania do użytku w miejscu pracy, domu, edukacji i przestrzeni publicznej. Norma ta obejmuje zagadnienia związane z projektowaniem dostępnego oprogramowania dla osób o najszerszym zakresie sprawności fizycznej, sensorycznej i poznawczej, w tym osób z czasową niepełnosprawnością i osób starszych.

Niniejsza norma ma na celu zwiększenie użyteczności systemów dla szerszego grona użytkowników. Chociaż nie obejmuje ona kwestii zachowania ani wymagań technologii wspomagających (w tym oprogramowania wspomagającego), odnosi się do wykorzystania technologii wspomagających jako zintegrowanego komponentu systemów interaktywnych. Niniejsza norma jest przeznaczona dla osób odpowiedzialnych za identyfikację, projektowanie, rozwój, ocenę i zakup platform programowych i aplikacji.

• Norma ISO 9241-210 Część 210: Projektowanie zorientowane na człowieka w systemach interaktywnych opisuje wymagania i zalecenia dotyczące zasad i działań projektowania zorientowanego na człowieka w całym cyklu życia interaktywnych systemów komputerowych. Norma ta jest przeznaczona dla osób zarządzających procesami projektowania i opisuje, w jaki sposób komponenty sprzętowe i programowe systemów interaktywnych mogą usprawnić interakcję człowiek-system.
• Norma „ISO 9241-300 Część 300: Wprowadzenie do wymagań dotyczących elektronicznych wyświetlaczy wizualnych” stanowi wprowadzenie do podserii ISO 9241 „300”, opisując jej modułową strukturę. Podseria ISO 9241 „300” określa wymagania dotyczące ergonomicznego projektowania elektronicznych wyświetlaczy wizualnych. Wymagania te są definiowane jako specyfikacje wydajnościowe mające na celu zapewnienie efektywnych i komfortowych warunków oglądania dla użytkowników o normalnej lub normalnej ostrości wzroku. Przedstawiono metody badań i metrologię, dostarczając pomiarów zgodności i kryteriów oceny projektu.
• Norma „ISO 9241-302 Część 302: Terminologia dotycząca elektronicznych wyświetlaczy wizualnych” zawiera obszerną terminologię dotyczącą elektronicznych wyświetlaczy wizualnych oraz objaśnia terminy i definicje stosowane w innych częściach normy ISO 9241.
• Norma „ISO 9241-303 Część 303: Wymagania dotyczące elektronicznych wyświetlaczy wizualnych” określa wymagania dotyczące jakości obrazu dla elektronicznych wyświetlaczy wizualnych oraz zawiera wytyczne. Są one przedstawione jako ogólne parametry wydajności i zalecenia, które zapewniają efektywne i komfortowe warunki oglądania dla użytkowników o normalnej lub przeciętnej ostrości wzroku, niezależnie od technologii, zadania lub środowiska.

Niniejsza norma nie dotyczy kwestii dostępności dla osób niepełnosprawnych. Uwzględnia ona jednak różne aspekty widzenia u osób starszych i może być przydatna dla osób z dysfunkcją wzroku w określonych sytuacjach: Określenie podstawowych cech prawidłowego widzenia może posłużyć do pomiaru stopnia zaawansowania różnych dysfunkcji wzroku w celu określenia odpowiednich rozwiązań.

• Norma „ISO 9241-304 Część 304: Metody badań wydajności użytkownika wyświetlaczy elektronicznych” zawiera wytyczne dotyczące oceny ergonomii wizualnej technologii wyświetlania za pomocą metod badań wydajności użytkownika. Zastosowanie tej części pomoże zapewnić, że wyświetlacz spełnia minimalne wymagania ergonomii wizualnej w określonym kontekście użytkowania. Norma ta obejmuje wyłącznie cechy wizualne i nie odnosi się do ergonomii ani użyteczności całego produktu, w którym znajduje się wyświetlacz.

Ogólne zasady określone w niniejszej normie mają zastosowanie do wszystkich kolorowych lub monochromatycznych wyświetlaczy wizualnych podłączonych do systemu, z którym ludzie wchodzą w interakcję. Dotyczy to między innymi wyświetlaczy wizualnych używanych w komputerach stacjonarnych i przenośnych, wyświetlaczy używanych w urządzeniach mobilnych, takich jak telefony komórkowe, aparaty cyfrowe i palmtopy, a także wyświetlaczy stanu używanych w urządzeniach elektroniki użytkowej, takich jak drukarki, samochodowe systemy nawigacyjne i kuchenki mikrofalowe.

• Norma „ISO 9241-305 Część 305: Metody badań laboratoryjnych ekranów wyświetlaczy elektronicznych” opisuje metody badań optycznych i obserwacji eksperckiej, które należy stosować przy przewidywaniu parametrów ekranu zgodnie z wymaganiami ergonomicznymi określonymi w normie ISO 9241-303.
• Norma „ISO 9241-306 Część 306: Metody oceny terenowej ekranów wyświetlaczy elektronicznych” opisuje optyczne, geometryczne i wizualne metody kontroli służące ocenie ekranu w różnych kontekstach użytkowania zgodnie z normą ISO 9241-303.
• Norma „ISO 9241-307 Część 307: Metody badań analizy i kompatybilności wyświetlaczy elektronicznych” opisuje metody badań różnych technologii wyświetlaczy wizualnych, ich funkcji i środowisk. Norma ta wykorzystuje procedury pomiarowe określone w normie ISO 9241-305 oraz ogólne wymagania normy ISO 9241-303 w celu określenia ścieżek zgodności odpowiednich dla różnych technologii i zamierzonych zastosowań.
• Norma „ISO 9241-308 Część 308: Ekrany powierzchniowo przewodzące emitujące elektrony (SED)” została wycofana.
• Norma „ISO 9241-309 Część 309: Wyświetlacze z organicznymi diodami elektroluminescencyjnymi (OLED)” opisuje wytyczne dotyczące wyświetlaczy z organicznymi diodami elektroluminescencyjnymi (OLED).
• Norma „ISO 9241-310 Część 310: Widoczność, estetyka i ergonomia defektów pikseli” zawiera podsumowanie aktualnej wiedzy na temat wymagań ergonomicznych dotyczących defektów pikseli w wyświetlaczach elektronicznych w momencie jej publikacji. Zawiera również wytyczne dotyczące identyfikacji defektów pikseli, progów widoczności oraz wymagań estetycznych dotyczących defektów pikseli. Chociaż nie określa ona wprost wymagań dotyczących defektów pikseli, przewiduje się, że informacje te mogą zostać wykorzystane przy rewizji innych części serii ISO 9241.
• Norma „ISO 9241-311 Część 311: Zastosowanie normy ISO 9241-307: Wyświetlacze LCD do stanowisk pracy” zawiera informacje na temat specyfikacji technicznych ekranów ciekłokrystalicznych (LCD) stosowanych w wewnętrznych stanowiskach pracy z wyświetlaczami wizualnymi, zgodnie z normą ISO 9241-307. Informacje te ograniczają się zasadniczo do ekranów LCD stosowanych na stanowiskach pracy. Informacje te mają na celu wsparcie decydentów zarządzających odpowiedzialnych za zakup wyświetlaczy wizualnych (np. operatorów ds. zaopatrzenia, zakładowych komisji ds. bezpieczeństwa, specjalistów ds. bezpieczeństwa i higieny pracy).
• Norma „ISO 9241-400 Część 400: Zasady i wymagania dotyczące fizycznych urządzeń wejściowych” opisuje wytyczne dotyczące fizycznych urządzeń wejściowych w systemach interaktywnych. Norma ta zawiera wytyczne ergonomiczne dla następujących urządzeń wejściowych: klawiatur, myszy, dysków, joysticków, trackballi, gładzików, tabletów i ich skórek, ekranów dotykowych, rysików, długopisów, urządzeń sterowanych głosem oraz urządzeń sterowanych ruchem.

Niniejsza norma definiuje i formułuje zasady ergonomii mające zastosowanie do projektowania i użytkowania urządzeń wejściowych. Zasady te służą do tworzenia zaleceń dotyczących projektowania i użytkowania produktów. Niniejsza norma definiuje odpowiednie terminy dla całej serii „400” normy ISO 9241. W niektórych zastosowaniach, na przykład w obszarach, w których bezpieczeństwo ma pierwszorzędne znaczenie, mogą mieć zastosowanie inne, dodatkowe zasady, które mogą mieć pierwszeństwo zgodnie z podanymi tutaj wskazówkami.

• Norma „ISO 9241-410 Część 410: Kryteria projektowania fizycznych urządzeń wejściowych” opisuje kryteria ergonomiczne dotyczące projektowania fizycznych urządzeń wejściowych dla systemów interaktywnych, w tym klawiatur, myszy, dysków, joysticków, trackballi, gładzików, tabletów i nakładek, ekranów dotykowych, rysików i długopisów oraz urządzeń sterowanych głosem i ruchem.

Niniejsza norma zawiera wytyczne dotyczące projektowania tych urządzeń, uwzględniając możliwości i ograniczenia użytkowników, a także określa ogólne kryteria projektowania dla fizycznych urządzeń wejściowych, a także kryteria szczegółowe dla każdego typu urządzenia. Wymagania projektowe produktu są określane poprzez oceny niezależne od kontekstu lub mogą opierać się na określonych kryteriach projektowych dla zamierzonego zastosowania; te określone kryteria są zazwyczaj, w stosownych przypadkach, podzielone na kategorie zorientowane na zadania.

• Norma „ISO 9241-411 Część 411: Metody oceny projektowania fizycznych urządzeń wejściowych” określa metody oceny projektowania fizycznych urządzeń wejściowych dla systemów interaktywnych. Zawiera wytyczne dotyczące laboratoryjnej oceny zgodności z normą ISO 9241-410 dla klawiatur, myszy, dysków, joysticków, trackballi, touchpadów, tabletów/nakładek, ekranów dotykowych oraz rysików/ołówków. Postanowienia tej normy mają zastosowanie wyłącznie do klawiatur określonych przez producenta jako pełnowymiarowe lub kompaktowe, ale mogą one również stanowić przydatne wskazówki przy projektowaniu innych klawiatur.
• Norma ISO 9241-920, Część 920: Interakcje dotykowe, opisuje wymagania i zalecenia dotyczące interakcji haptycznych między sprzętem a oprogramowaniem. Norma ta zawiera wytyczne dotyczące projektowania i doboru sprzętu, oprogramowania oraz kombinacji interakcji sprzętowo-programowych. Obejmują one:
• Projektowanie lub wykorzystywanie bodźców dotykowych, bodźców wyjściowych lub kombinacji bodźców wejściowych i wyjściowych, ogólne wytyczne dotyczące ich projektowania lub wykorzystywania oraz projektowanie lub wykorzystywanie kombinacji interakcji dotykowych i haptycznych, w połączeniu z innymi metodami lub jako jedyny tryb interakcji.
• Kodowanie informacji dotykowych, obejmujące dane tekstowe, dane graficzne i elementy sterujące.
• Projektowanie przedmiotów dotykowych.
• Układ pola dotykowego.
• Techniki interakcji.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normami serii ISO 9241.