Norma „EN ISO 9053-1 Akustyka – Wyznaczanie oporu przepływu powietrza – Część 1: Metoda statycznego przepływu powietrza”, która ma swoje korzenie w normie europejskiej, a następnie została opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje procedurę pomiaru służącą do wyznaczania statycznego oporu przepływu powietrza w reżimie przepływu laminarnego materiałów porowatych w zastosowaniach akustycznych.
Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:
Zasada opisanej metody polega na pomiarze spadku ciśnienia pomiędzy dwiema swobodnymi ścianami próbki testowej (cylindra kołowego lub prostopadłościanu prostokątnego) poddanej kontrolowanemu, jednokierunkowemu przepływowi powietrza.
Sprzęt używany w tych testach powinien składać się z następujących elementów:
Wszystkie przyrządy pomiarowe muszą być kalibrowane co najmniej raz na dwa lata przy użyciu konwencjonalnych metod kalibracji.
Komora pomiarowa musi być cylindrem okrągłym lub prostopadłościanem prostokątnym (w drugim przypadku najlepiej o kwadratowym przekroju poprzecznym). Średnicę lub najmniejszą stronę celi pomiarowej należy wybrać w zależności od badanych próbek. W każdym przypadku minimalna średnica lub najmniejszy bok celi pomiarowej musi wynosić 29 mm. Różne ogniwa pomiarowe mogą być używane niezależnie, pod warunkiem, że spełniają wszystkie wymagania niniejszej normy.
Całkowita wysokość celi powinna być taka, aby zapewnić znaczny, laminarny, jednokierunkowy przepływ powietrza do i z próbki testowej. Dlatego jego wysokość powinna być taka, aby przed próbką badawczą pozostawała wolna przestrzeń równa co najmniej jednej średnicy (lub większemu wymiarowi poprzecznemu). Zaleca się, aby za próbką testową znajdowała się długość większa niż średnica uchwytu próbki (lub większy wymiar poprzeczny), zwłaszcza w przypadku cienkich próbek testowych o małej porowatości (gdzie zaburzenie przepływu ma niebagatelny wpływ na pomiary).
Próbka testowa musi znajdować się wewnątrz celi pomiarowej (w razie potrzeby na perforowanym podłożu lub najlepiej na siatce wykonanej z cienkich drutów) i być umieszczona wystarczająco wysoko nad dnem celi, aby spełnić powyższy wymóg. Podpora ta powinna mieć przynajmniej 50 procent otwartej powierzchni równomiernie rozłożonej. Średnica otworów w podporze musi wynosić co najmniej 3 mm. Punkty poboru służące do pomiaru ciśnienia i przepływu powietrza muszą być szczelne.
W niektórych przypadkach może być konieczne zwiększenie procentowej powierzchni otwartej perforowanej podpory, aby nie ograniczać przepływu powietrza przez próbkę badawczą. Opór przepływu powietrza w podporze powinien być mniejszy niż 1 procent oporu przepływu zmierzonego podczas badania próbki. Współczynnik oporu przepływu powietrza dla podpory perforowanej z otworami okrągłymi można obliczyć według wzoru podanego w normie.
W urządzeniach generujących przepływ powietrza zaleca się stosowanie układów redukcji ciśnienia typu zbiornik wodny lub pompa próżniowa. Alternatywnie, można zastosować układy ciśnieniowe (takie jak sprężarki powietrza), o ile nie zanieczyszczają one powietrza. Niezależnie od zastosowanego źródła przepływu powietrza, konfiguracja powinna umożliwiać precyzyjną kontrolę przepływu i zapewniać stabilność przepływu na dnie komory testowej. Źródło przepływu powietrza powinno zapewniać natężenie przepływu zapewniające wystarczająco niskie wartości mierzonych prędkości, aby zmierzone opory przepływu powietrza były niezależne od prędkości. Zaleca się, aby źródło umożliwiało pomiar prędkości przepływu powietrza już od 0,5 × 10−3 ms −1 .
Gniazdo pomiaru ciśnienia w urządzeniu do pomiaru objętościowego przepływu powietrza powinno być umieszczone pomiędzy źródłem a próbką badawczą. Zastosowane regulacje muszą umożliwiać pomiar przepływu powietrza z dokładnością plus/minus 5 procent określonej wartości.
Sprzęt używany do pomiaru różnicy ciśnień powinien umożliwiać pomiar ciśnień tak niskich jak 0,1 Pa. Zastosowany układ musi umożliwiać pomiar różnicy ciśnień z dokładnością plus/minus 5 procent określonej wartości.
Aby zapewnić prawidłowe działanie sprzętu i oprogramowania, przed rozpoczęciem serii pomiarów należy wykonać pomiary co najmniej jednej skalibrowanej próbki testowej. Pomiar ten należy wykonywać co najmniej raz dziennie oraz po każdej znaczącej zmianie ciśnienia, temperatury i warunków wilgotnościowych (0,5 kPa lub więcej, 5 stopni lub więcej, 5 procent lub więcej). Pomiar ten należy również wykonywać po każdej czynności lub zmianie sprzętu lub oprogramowania. Próbka do testu kalibracyjnego może być wykonana z płaskich cylindrycznych porów, w których zmierzona wartość może zostać potwierdzona wartością teoretyczną. Wartość zmierzona przy użyciu próbki testowej kalibracyjnej musi odpowiadać wartości teoretycznej z tolerancją plus/minus 10 procent, zanim zostaną wykonane pomiary przy użyciu próbek testowych o nieznanej statycznej rezystancji przepływu powietrza. Przypominamy, że właściwy opór przepływu powietrza w przypadku podpory z otworem okrągłym można obliczyć korzystając ze wzoru podanego w normie.
Próbka testowa może mieć kształt okrągły lub prostokątny, zależnie od rodzaju dostępnej celi pomiarowej.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN ISO 9053-1 Akustyka - Wyznaczanie oporu przepływu powietrza - Część 1: Metoda statycznego przepływu powietrza”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
