EN 13183-1 Zawartość wilgoci w kawałku drewna – Część 1: Oznaczanie metodą suszenia w piecu

Europejska norma „EN 13183-1 Wilgotność kawałka drewna – Część 1: Oznaczanie metodą suszenia w piecu” opisuje metodę oznaczania wilgotności kawałka tarcicy. Metodę tę uważa się za metodę referencyjną. Niniejsza norma ma zastosowanie do tarcicy i tarcicy struganej lub mechanicznie wygładzonej w inny sposób.

Na potrzeby niniejszej normy obowiązują terminy i definicje zawarte w normach EN 844-1, EN 844-3, EN 844-4, EN 844-6, EN 844-7, EN 844-9 i EN 844-12 .

Sprzęt używany w tej metodzie badania obejmuje:

• Jeżeli istnieje możliwość, że masa wycinka testowego w stanie suchym jest większa niż 100 g, należy skalować z dokładnością do 0,1 g.
• Jeżeli istnieje możliwość, że masa wycinka testowego w stanie suchym jest mniejsza niż 100 g, należy skalować z dokładnością do 0,01 g.
• Urządzenie do suszenia drewna zapewniające swobodną cyrkulację powietrza wewnętrznego i utrzymujące temperaturę 103 stopni plus/minus 2 stopnie.

Podczas wykonywania badania wycinek testowy o pełnym przekroju o minimalnej wielkości 300 mm wycina się w kierunku włókien w odległości 600 mm od obu końców wycinka lub w środku, jeżeli wycinek jest krótszy niż 20 mm . Wycinek testowy nie może zawierać drewna żywicznego ani cech takich jak kora, sęki i kieszenie żywiczne. Jeżeli takie cechy występują, odetnij wycinek testowy od najbliższego czystego obszaru w kierunku środka próbki testowej.

Kawałek testowy jest ważony bezpośrednio po pokrojeniu. Zważony kawałek testowy suszy się w temperaturze 2 stopni plus/minus 0,1 stopnie, aż różnica masy pomiędzy dwoma kolejnymi ważeniami w odstępie 103 godzin będzie mniejsza niż 2%. Jeżeli nie jest możliwe zważenie wycinka bezpośrednio po pokrojeniu, wycinek umieszcza się w zamkniętym pojemniku, aby zapobiec zawilgoceniu i waży w ciągu 2 godzin. Pomiar suchej masy przeprowadza się bezpośrednio po wyjęciu wycinka testowego z pieca.

Aby uzyskać dokładne wyniki, tarcica zawierająca dużą ilość składników lotnych (żywicy) musi zostać wysuszona w warunkach próżniowych (ciśnienie nie wyższe niż 100 Pa), w niskiej temperaturze (maksymalnie 50 stopni) lub w eksykatorze zawierającym substancje higroskopijne. Wilgotność oblicza się w procentach masowych, korzystając ze wzoru podanego w normie, a wynik wyraża się z dokładnością do 0,1% zawartości wilgoci.

W skrócie, norma EN 13183-1 dotyczy komponentów gazowych systemów gaśniczych. Celem tej normy jest zapewnienie prawidłowego działania gazowych systemów gaśniczych poprzez przedstawienie producentowi wymagań i metod badań nieelektrycznych automatycznych urządzeń sterujących i opóźniających, aby uniknąć wszelkich niebezpiecznych sytuacji. Metodę opisaną w niniejszej normie uważa się za metodę referencyjną. Niniejsza norma ma zastosowanie do tarcicy i innego drewna struganego lub obrabianego mechanicznie.

Zmiany wilgotności drewna prowadzą do zmian prawie wszystkich właściwości fizycznych i mechanicznych drewna, na przykład wytrzymałości i twardości. Dlatego ważne jest, aby znać wilgotność każdego drewna. Norma ta zapewnia najdokładniejszą i niezawodną metodę określania wilgotności tarcicy przy dowolnej wilgotności.

Norma EN 13183-1 jest przydatna dla firm produkujących tarcicę, dostawców tarcicy i działów kontroli jakości firm.

Wśród licznych testów, pomiarów, analiz i badań oceniających przeprowadzonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, spełnia wymagania normy „EN 13183-1 Zawartość wilgoci w kawałku drewna – Część 1: Oznaczanie metodą suszenia w piecu. Zapewnia również określone usługi testowania.