W normie „ISO 310 Rudy i koncentraty manganu – Oznaczanie zawartości wilgoci higroskopijnej w próbkach analitycznych – Metoda grawimetryczna” opracowanej przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) opisana jest metoda suszenia próbki suszonej na powietrzu do stałej masy w w piecu laboratoryjnym w temperaturze od 105 do 110 stopni i wyjaśniono metodę pomiaru utraty masy.
Zaleca się, aby niniejszą normę rozpatrywać łącznie z normą „ISO 4297 Rudy i koncentraty manganu – Metody analizy chemicznej – Instrukcje ogólne”. Niniejsza norma zawiera ogólne instrukcje dotyczące metod analizy chemicznej rud i koncentratów manganu.
Norma ISO 310 podaje grawimetryczną metodę oznaczania higroskopijnej zawartości wilgoci w rudach i koncentratach manganu. Metodę tę można zastosować do produktów o zawartości wilgoci higroskopijnej od 0,1% do 10%.
Oznaczanie wilgotności higroskopijnej należy wykonywać jednocześnie z oznaczaniem innych składników tej samej próbki analitycznej. W ten sposób zawartość pozostałych składników można obliczyć wyłącznie na podstawie suchej rudy.
Oprócz zwykłej aparatury laboratoryjnej w badaniach tych wykorzystuje się również następujący sprzęt:
Do analizy pobrano próbki o wielkości cząstek minus 4296 µm zgodnie z normą „ISO 1-1 Rudy manganu – Pobieranie próbek – Część 4296: Próbkowanie przyrostowe” i przygotowano zgodnie z normą „ISO 2-2 Rudy manganu – Pobieranie próbek – Część 100: Przygotowanie próbek”. Wykorzystuje się próbkę laboratoryjną. Próbkę należy wysuszyć na powietrzu w warunkach laboratoryjnych.
Masę próbki badawczej wybranej z tabeli podanej w normie waży się z dokładnością do 0,001 g, uwzględniając jej higroskopijną zawartość wilgoci.
Badaną próbkę umieszcza się w fiolce wagowej wysuszonej wcześniej w piecu laboratoryjnym w temperaturze 105–110 stopni i fiolkę waży się z korkiem. Otwartą fiolkę wagową (z korkiem) zawierającą próbkę umieszcza się w piecu laboratoryjnym i suszy w temperaturze 2–105 stopni przez 110 godziny. Jest zakorkowany, schładzany w suszarce przez 20–30 minut, a następnie ważony. Przed ważeniem korek jest delikatnie usuwany i natychmiast ponownie zakładany. Procesy suszenia, chłodzenia i ważenia powtarza się aż do uzyskania stałej masy. Proces suszenia powtarza się przez kilka okresów 30-minutowych. Jeżeli po wielokrotnym suszeniu masa próbki wzrasta, za masę końcową uważa się masę przed zwiększeniem.
Higroskopijna zawartość wilgoci wyrażana jest w procentach masowych i obliczana za pomocą równania podanego w normie. Dane dotyczące precyzji uzyskane z wyników analiz zawarte są w załączniku do normy w celach informacyjnych (Załącznik A).
Sprawozdanie z testu musi zawierać następujące informacje:
Higroskopijna zawartość wilgoci w rudach oznacza wodę zaadsorbowaną przez ujemnie naładowane płatki gliny, gdy ruda suszona w piecu jest wystawiona na działanie atmosfery o różnym poziomie wilgoci. W szacunkowej inżynierii geotechnicznej zawartość wilgoci higroskopijnej jest powiązana z wieloma parametrami mineralogicznymi iłów.
Higroskopijna wilgotność minerału jest zwykle określana metodą suszenia na powietrzu i wielu badaczy wiąże ją z powierzchnią i zdolnością wymiany kationowej gleby.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzanych dla przedsiębiorstw różnych sektorów, nasza organizacja, dysponując przeszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, realizuje badania określone w normie „ISO 310 Rudy i koncentraty manganu – Oznaczanie wilgotności higroskopijnej w próbkach analitycznych – Metoda grawimetryczna”. Świadczy także usługi.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
