Norma ISO 6508-1 Materiały metalowe - Badanie twardości metodą Rockwella - Część 1: Metoda badania opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) opisuje metodę zwykłego badania twardości metodą Rockwella i powierzchniowego badania twardości metodą Rockwella materiałów metalowych. Metodę tę można stosować do stacjonarnych i przenośnych twardościomierzy. Do niektórych materiałów i produktów stosuje się również inne szczegółowe normy międzynarodowe (na przykład normy ISO 3738-1 i ISO 4498). Należy zauważyć, że użycie kompozytu z węglika wolframu do wykonywania wgłębień kulkowych jest uważane za standardowy typ wgłębnika Rockwella. Stalowe kulki wciskane mogą być nadal używane wyłącznie w zgodności z Załącznikiem A.
Wgłębnik o określonym rozmiarze, kształcie i materiale wciska się w powierzchnię próbki testowej pod dwoma poziomami siły, stosując określone warunki określone w niniejszej normie. Stosowana jest określona siła wstępna, mierzona jest początkowa głębokość wcięcia, po czym stosowana jest dodatkowa określona siła, która zostaje usunięta, powracając do siły wstępnej. Następnie mierzy się końcową głębokość wgniecenia i z różnicy pomiędzy końcową i początkową głębokością wgniecenia oraz dwoma stałymi wartościami, korzystając z tabel „Skale regularne Rockwella” i „Skale powierzchniowe Rockwella” podanych w normie, oblicza się wartość twardości Rockwella.
Maszyna używana do badań musi być zdolna do przyłożenia sił testowych dla niektórych lub wszystkich skal twardości Rockwella przedstawionych w tabelach, musi być zdolna do przeprowadzenia procedury określonej w niniejszej normie i spełniać wszystkie wymagania określone w normie ISO 6508-2.
Sferyczny, stożkowy wgłębnik diamentowy musi być zgodny z normą ISO 6508-2, mieć kąt rozwarcia 120 stopni i promień krzywizny 0,2 mm na końcu. Odciski diamentowe muszą być certyfikowane do stosowania wyłącznie ze zwykłymi skalami diamentowymi Rockwella, wyłącznie z powierzchniowymi skalami diamentowymi Rockwella lub zarówno ze zwykłymi, jak i powierzchniowymi skalami diamentowymi Rockwella.
Wgłębnik kulkowy powinien być wykonany z kompozytu węglika wolframu zgodnie z normą ISO 6508-2 i mieć średnicę 1.587 mm lub 3.175 mm. Wgłębienia kuliste składają się zazwyczaj z kuli i oddzielnego, odpowiednio zaprojektowanego elementu ustalającego. Dopuszcza się jednoczęściowe wgłębienia o kształcie kulistych końców, pod warunkiem że powierzchnia wgłębienia stykająca się z badaną częścią spełnia wymagania dotyczące rozmiaru, kształtu, wykończenia powierzchni i twardości określone w normie ISO 6508-2 oraz spełnia wymagania dotyczące wydajności określone w normie ISO 6508-2.
Badanie należy przeprowadzić na gładkiej i jednolitej powierzchni, całkowicie wolnej od zgorzeliny tlenkowej, ciał obcych i zwłaszcza środków smarnych, chyba że w normach dotyczących wyrobów lub materiałów określono inaczej. Wyjątek stanowią metale reaktywne, które mogą przywierać do odcisku, np. tytan. W takich przypadkach można zastosować odpowiedni środek smarny, np. naftę. Użycie środka smarującego musi zostać odnotowane w raporcie z badań.
Przygotowanie powinno być takie, aby zminimalizować wszelkie zmiany twardości powierzchni spowodowane na przykład nadmiernym podgrzaniem lub obróbką na zimno. Należy o tym pamiętać zwłaszcza w przypadku zagłębień o małej głębokości.
Grubość próbki lub warstwy poddawanej badaniu (wartości minimalne podano w załączniku B) powinna być co najmniej 10-krotnie większa od głębokości trwałego wgniecenia w przypadku wgłębień diamentowych i 15-krotnie większa od głębokości trwałego wgniecenia w przypadku wgłębień kulkowych, chyba że można wykazać, że użycie cieńszej próbki nie ma wpływu na zmierzoną wartość twardości. Generalnie rzecz biorąc, po przeprowadzeniu testu na tylnej stronie badanego elementu nie powinny być widoczne żadne odkształcenia, jednak nie wszystkie takie oznaki świadczą o złym wyniku testu. Szczegółowe wymagania dotyczące badania bardzo cienkich blach zawarto w załączniku A.
Normę tę opracowano z uwzględnieniem wymagań dotyczących temperatury w laboratorium wynoszącej od 10 do 35 stopni. W przypadku środowisk wykraczających poza określone wymagania, laboratorium testowe jest odpowiedzialne za ocenę wpływu na dane testowe generowane przez maszyny testowe działające w takich środowiskach. Jeżeli badanie jest wykonywane w temperaturze wykraczającej poza zalecane granice od 10 do 35 stopni, temperaturę należy zapisać i podać. Jeżeli podczas testowania lub kalibracji występują znaczne gradienty temperatury, niepewność pomiaru może wzrosnąć i mogą wystąpić warunki wykraczające poza tolerancję.
Codzienną legalizację, zgodnie z definicją zawartą w załączniku do normy (załącznik E), należy przeprowadzać przed pierwszym badaniem każdego dnia dla każdej wagi przeznaczonej do użytku. Stan odcisków diamentowych należy sprawdzać zgodnie z załącznikiem F.
Należy wykonać co najmniej dwa testy po każdej wymianie lub wyjęciu i wymianie wgłębnika, kulki wgłębnika lub podpory próbki testowej, a następnie przeprowadzić codzienny proces weryfikacji opisany w Załączniku E w celu ustalenia, czy wgłębnik i podpora próbki testowej są prawidłowo zainstalowane w maszynie.
Wgłębienie w kształcie diamentu lub kuli będzie wgłębieniem używanym podczas ostatecznej pośredniej weryfikacji. Jeżeli wgłębienie nie było używane podczas weryfikacji pośredniej i jest używane po raz pierwszy, należy je zweryfikować zgodnie z procedurą weryfikacji codziennej podaną w załączniku E, używając co najmniej dwóch bloków testowych (jednego z zakresu dolnego i jednego z zakresu górnego, zgodnie z definicją w normie ISO 6508-2) dla każdej wagi Rockwella, która jest zwykle używana. Nie dotyczy to wymiany piłki.
Próbkę należy umieścić na sztywnej podpórce i podeprzeć ją tak, aby powierzchnia, na której ma zostać wykonane wgniecenie, znajdowała się w płaszczyźnie prostopadłej do osi wgniecenia i linii siły wgniecenia, zapobiegając w ten sposób przemieszczeniu się próbki. Wyroby o kształcie cylindrycznym muszą być odpowiednio podparte, np. na centrujących blokach V lub podwójnych rolkach wykonanych z materiału o twardości Rockwella wynoszącej co najmniej 60 HRC. Szczególną uwagę należy zwrócić na prawidłowe rozmieszczenie, łożyskowanie i wyrównanie wgłębień, próbki badanej, centrujących bloków V i uchwytu próbki maszyny wytrzymałościowej, gdyż każdy błąd w pionowym wyrównaniu może skutkować nieprawidłowymi wynikami.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi badawcze świadczone są również przedsiębiorstwom zgodnie z normą „ISO 6508-1 Materiały metalowe - Badanie twardości metodą Rockwella - Część 1: Metoda badania”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
