Merten MN 129 Wymagania dotyczące lakierowanych powierzchni części z tworzyw sztucznych

Zgodnie z normą „Merten MN 129 Wymagania dotyczące lakierowanych powierzchni elementów z tworzyw sztucznych” producent i Merten ustalają próbki kontrolne do kontroli wizualnej, odchylenia koloru i odporności na światło.

Metody badań opisane w tej normie obejmują:

• Kontrola wizualna: Wady powierzchni takie jak pęknięcia, zarysowania, plamy, zmiana koloru, zanieczyszczenia powierzchni, uszkodzenia powierzchni i odchylenia od poziomu połysku nie są dopuszczalne na widocznych powierzchniach po zainstalowaniu urządzenia. Odchylenia, których nie da się uniknąć ze względu na cele produkcyjne, muszą zostać określone przy użyciu próbek odniesienia.
• Odchylenie chromatyczne: Oceniane zgodnie z normą Merten MN 131 przy użyciu kabiny do pobierania próbek kolorów i spektrofotometru.
• Test koloru: test ten przeprowadza się zgodnie z systemem CIE-LAB-(L* a* b*) przy użyciu spektrofotometru (standardowe oświetlenie D5033, apertura pomiarowa 65 mm, geometria pomiarowa d/10 stopni, 8-stopniowy obserwator standardowy bez pułapki jasności) zgodnie z normą DIN 10. Oprócz pomiarów, decydującym elementem w ocenie koloru jest obserwacja wizualna, prowadzona przy użyciu odpowiednich standardowych źródeł światła w kabinie do pobierania próbek koloru. Do oceny koloru stosuje się światło dzienne o temperaturze 6500 K. Ocenę koloru przeprowadza się poprzez porównanie z próbkami odniesienia.

• Zachowanie termiczne: W tych testach stosuje się różne metody przechowywania z cyrkulacją powietrza:

• Przechowywanie w szafie grzewczej w temperaturze 100 stopni plus/minus 2 stopnie przez 1 godzinę
• Przechowywanie w szafie grzewczej w temperaturze 70 stopni plus/minus 2 stopnie przez 168 godzinę

Po magazynowaniu w wysokiej temperaturze i schłodzeniu do temperatury pokojowej przeprowadza się kontrolę wizualną, jak opisano powyżej, a także test ścinania siatki zgodnie z normą DIN EN ISO 2409.

Metodę magazynowania wilgoci stosuje się również przy określaniu zachowania termicznego. W tej metodzie przechowywanie odbywa się przez 30 godzin w temperaturze 1 stopni plus/minus 91 stopień i wilgotności względnej pomiędzy 95 a 168 procent. Po zakończeniu przechowywania należy przeprowadzić kontrolę wizualną, jak opisano powyżej. Na powierzchni nie powinny występować żadne widoczne zmiany, takie jak zmiana połysku, odchylenie koloru, pęknięcia, pęcherzyki, pęcznienie, kurczenie się.

• Badanie odporności na pełzanie: Badanie to przeprowadza się zgodnie z normą VDE 0303. Poziom testu ustala się zgodnie z normą produktu. Lakier nie powinien mieć negatywnego wpływu na odporność na pełzanie.
• Badanie rozżarzonym drutem: Badanie to wykonuje się zgodnie z normą IEC 695-2-1. Lakier nie powinien mieć negatywnego wpływu na wyniki badania rozżarzonym drutem.
• Badanie odporności na zarysowania: Badanie to wykonuje się przy użyciu ołówka do pomiaru twardości model 318 i szpilki znakującej nr 1 (Bosch 0,75 mm). Badanie wykonuje się po utwardzeniu lakieru. Należy sprawdzić specyfikacje producenta. Jeżeli te funkcje nie są dostępne, test zostanie przeprowadzony po 10 dniach. Test jest powtarzany po teście odporności na starzenie (7 dni, 70 stopni) i teście odporności na wilgoć (7 dni, 30 stopni, 95 procent wilgotności względnej). Badanie wykonuje się przy użyciu czerwonej sprężyny (0-10 N), podczas którego pióro testowe jest ciągnięte pionowo w kierunku badanej próbki. Przy użyciu pisaka testowego, przy nacisku 7 N, na lakierowanych powierzchniach nie powinny być widoczne żadne zarysowania. Ocenę wizualną zarysowań przeprowadza się w świetle TL84 (sztuczne światło z lampami fluorescencyjnymi) oraz w świetle dziennym.
• Odporność na wybrane substancje chemiczne: Test ten wykonuje się ręcznie w temperaturze pokojowej przy użyciu wacika nasączonego wymienionymi roztworami, zgodnie z normą DIN 61630. Nasącz wacik i pocieraj go tam i z powrotem na powierzchni od 5 do 30 mm, stosując lekki nacisk około 50 N przez 2 minuty. W tym czasie należy wykonać co najmniej 200 uderzeń. Roztwory testowe, które należy zastosować, opisano w normie. Po przeprowadzeniu badania na powierzchni nie powinny pojawić się żadne widoczne zmiany, takie jak zmiana połysku, odchylenie koloru, pęknięcia, pęcherzyki, pęcznienie, kurczenie się i tym podobne.
• Badanie przecinania siatki: Badanie to wykonuje się zgodnie z normą DIN EN ISO 2409. Dozwolone są wartości odcięcia siatki 0 i 1. Tabela podana w normie zawiera wartość statystyczną przekroju siatki, opis i wygląd powierzchni w obszarze przekroju siatki, gdzie występują pęknięcia (przykład dla sześciu równoległych przekrojów).
• Odporność na światło: podczas testu stosuje się natężenie światła 765 W/m2 / 7 dni. Ocenę przeprowadza się za pomocą spektrofotometru. Określenie maksymalnego odchylenia odbywa się na podstawie próbek odniesienia.
• Odporność na ścieranie: Badanie to wykonuje się przy użyciu testera ABREX®. Spełniane są normy DIN EN 60068-2-70 i lEC 60068-2-70 (należy określić wartości graniczne).

Producent musi dostarczyć kartę charakterystyki lakieru oraz kartę charakterystyki najpóźniej wraz z dostawą próbki. Jeżeli skład lakieru ulegnie zmianie, dostawca ma obowiązek poinformować o tym klienta. Następnie należy powtórzyć procedurę testową. Do wydania konieczne jest dostarczenie 25 próbek każdego koloru i rodzaju plastiku.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „Wymagania Merten MN 129 dotyczące lakierowanych powierzchni elementów z tworzyw sztucznych”.