EN 13722 Meble – Ocena połysku powierzchni

Europejska norma „EN 13722 Meble – Ocena połysku powierzchni” opisuje metodę badawczą służącą do oceny połysku powierzchni mebli przy użyciu trzech geometrii reflektometru: 20, 60 lub 85 stopni. Metodę tę można stosować na twardych powierzchniach wszystkich wyrobów gotowych, niezależnie od materiału, z wyjątkiem powłok na skórach i tkaninach.

Test ten przeznaczony jest do przeprowadzenia na gotowych meblach, ale można go również przeprowadzić na panelach testowych, które są wykończone w taki sam sposób jak gotowy produkt, wykonane z tego samego materiału i wystarczająco duże, aby spełnić wymagania testu.

Niniejsza metoda badawcza nie ma zastosowania do powłok na niektórych farbach metalicznych i powłokach z masy perłowej.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Luminancja zwierciadlana wyraża stosunek strumienia świetlnego odbitego w kierunku zwierciadlanym od obiektu dla określonego kąta źródła i odbiornika do strumienia świetlnego odbitego w kierunku zwierciadlanym od szkła o współczynniku załamania światła 1.567.
• Jednostka testowa odnosi się do gotowego mebla.
• Powierzchnia testowa odnosi się do części jednostki testowej, która obejmuje obszar testowy.
• Panel testowy odnosi się do panelu wyprodukowanego w taki sam sposób jak powierzchnia testowa. Plan ten należy stosować w przypadku, gdy nie jest możliwe wykonanie badania bezpośrednio na powierzchni badawczej.
• Obszar testowy odnosi się do obszaru pod sprzętem, w którym przeprowadzany jest pomiar.
• Powłoki z masy perłowej oznaczają powłoki z dodatkami z masy perłowej. Dodatki perłowe działają jak lustra mikroskopowe, odbijając i przepuszczając światło w kilku kierunkach.
• Powierzchnia teksturowana odnosi się do powierzchni profilowanej lub nieregularnej.
• Otwarta powierzchnia ziaren odnosi się do powierzchni, na której ziarna lub pory nie są całkowicie wypełnione materiałem powłokowym.

Wykonując badanie, zasadniczo należy zmierzyć połysk lustrzany jednostki testowej lub panelu testowego w różnych kierunkach za pomocą miernika połysku o określonej geometrii.

W badaniach tych wykorzystuje się miernik połysku określony w normie „ISO 2813 Farby i lakiery – Oznaczanie wartości połysku w temperaturze 20, 60 i 85 stopni”.

Jednostka testowa lub panel testowy należy przechowywać w temperaturze co najmniej 15 stopni i nie wyższej niż 30 stopni przez co najmniej cztery tygodnie z wolnym dostępem powietrza. Jednostka testowa lub panel testowy powinny być przechowywane w pomieszczeniu nie narażonym na bezpośrednie działanie światła. Kondycjonowanie należy rozpocząć na tydzień przed badaniem i przeprowadzić w środowisku o temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie i wilgotności względnej 50 procent plus/minus 5 procent. Kondycjonowanie może być częścią powyższych czterech tygodni. Przed badaniem powierzchnię testową należy oczyścić miękką, czystą, niestrzępiącą się szmatką. Powierzchnia testowa musi być zasadniczo płaska i mieć wystarczającą wielkość do przeprowadzenia pomiarów.

Przed wykonaniem jakichkolwiek testów połyskomierz należy skalibrować zgodnie z normą ISO 2813 lub instrukcjami producenta miernika połysku. Kalibrację należy wykonywać na początku każdego okresu eksploatacji oraz w wystarczająco krótkich odstępach czasu, aby zachować dokładność połyskomierza zgodną z zaleceniami producenta. Aby zdefiniować skalę jasności zwierciadlanej, polerowane czarne szkło o współczynniku załamania światła 1.567 równa się wartości 20 dla geometrii 60, 85 i 100 stopni.

Pomiarów należy dokonać przy użyciu połyskomierza o określonej geometrii i zgodnie z procedurą opisaną w normie. Najpierw mierzy się jasność lustra metodą geometrii 60 stopni. Jeśli wynik wynosi co najmniej 70 jednostek (wysoki połysk lustrzany), wykonuje się dodatkowe pomiary metodą geometrii 20 stopni. Metoda geometrii 20 stopni, wykorzystująca mniejszą aperturę odbiornika, ma na celu zapewnienie lepszej dyskryminacji wysokiej jasności zwierciadlanej.

Jeśli wynik nie przekracza 10 jednostek (niski połysk lustrzany), wykonuje się dodatkowe pomiary metodą geometrii 85 stopni. Metoda geometrii 85 stopni, wykorzystująca większą aperturę odbiornika, ma na celu zapewnienie lepszej dyskryminacji przy niskiej jasności lustra. Do wszystkich pomiarów przy określaniu jednostki testowej połysku lustrzanego należy stosować tę samą geometrię.

W przypadku powierzchni teksturowanych, lekko ziarnistych lub innych powierzchni dokonuje się czterech pomiarów za pomocą miernika połysku w kierunkach wskazanych w normie. Wynik wyrażony jest w jednostkach jasności. Obliczana jest średnia wartość czterech wartości. Jeżeli rozrzut wartości przekracza 10 jednostek jasności lub 20 procent wartości średniej, pomiar uznaje się za nieważny i procedurę powtarza się. Jeśli wynik ponownie się nie powiedzie, nie można ocenić połysku powierzchni lustrzanej.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „EN 13722 Meble – Ocena połysku powierzchni”, z przeszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym .