ASTM D6991-17e1 Standardowa metoda testowa dla wspornika (belki) Metoda pomiaru naprężenia wewnętrznego w powłokach organicznych

Norma ASTM D6991, opracowana przez American Testing and Materials Association (ASTM), zapewnia metodę testową do pomiaru naprężeń wewnętrznych w powłokach organicznych przy użyciu metody wspornikowej (belki).

Ta metoda badawcza jest uważana za odpowiednią głównie do powłok, takich jak:

• Powłoki, w których moduł sprężystości podłoża jest znacznie większy niż moduł sprężystości powłoki
• Powłoki, w których grubość podłoża jest znacznie większa niż grubość powłoki

Wartości naprężeń są ograniczone do jednej lub obu z tych dwóch wartości:

• Wartości przyczepności powłoki do podłoża
• Wytrzymałość powłoki na rozciąganie

Pełna nazwa przedmiotowej normy brzmi: ASTM D6991-17e1 Standardowa metoda testowa do pomiaru naprężeń wewnętrznych w powłokach organicznych metodą wspornikową (belkową).

Powłoki organiczne stanowią barierę antykorozyjną między metalem leżącym pod spodem a środowiskiem korozyjnym. Dzięki tej metodzie zachowana zostaje trwałość konstrukcji i uzyskiwana odporność na warunki atmosferyczne, wilgoć, ścieranie, chemikalia, wytrzymałość i estetyczny wygląd.

Skuteczność powłoki organicznej zależy od właściwości mechanicznych systemu powłokowego, rodzaju i stężenia zawieszonych inhibitorów, wstępnej obróbki powierzchni metalu, przyczepności powłoki do podłoża metalowego oraz innych dodatków. Preparat powłoki zwykle zawiera rozpuszczalnik, żywicę (spoiwo), pigment, wypełniacz i dodatki.

Naprężenia w powłokach powstają w wyniku ich kurczenia się lub rozszerzania, jeśli oczekiwanym ruchom zapobiega adhezja powłoki do podłoża.

Naprężenia w powłokach występują z różnych powodów. Na przykład,

• Tworzenie filmu w wyniku sieciowania, odparowania rozpuszczalnika itp.
• Różnice we współczynnikach rozszerzalności cieplnej powłoki i podłoża
• Absorpcja wilgoci i wody
• Promieniowanie ultrafioletowe, temperatura i wilgotność oraz podobne efekty środowiskowe

Znajomość naprężeń wewnętrznych w powłokach jest bardzo ważna, ponieważ wpłynie to na wydajność powłoki i żywotność. Jeśli napięcie wewnętrzne przekracza wytrzymałość folii na rozciąganie, pojawiają się pęknięcia. I odwrotnie, jeśli naprężenie przekracza przyczepność między powłoką a podłożem, tym razem przyczepność jest zmniejszona, powodując oddzielenie powłok od siebie. Ilościowe informacje o naprężeniach w powłokach są przydatne w formułowaniu powłok i zaleceniach dotyczących ich stosowania i stosowania.

Ta metoda jest przydatna do suszenia na powietrzu przemysłowych powłok organicznych. Jednak nie oceniono jeszcze, czy nadaje się do powłok proszkowych i utwardzanych termicznie do cienkich powłok, np. jeśli grubość jest większa niż 0.0254 mm.

Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również standardowe usługi testowe do pomiaru naprężeń wewnętrznych w powłokach organicznych metodą wspornikową (belkową) w zakresie normy ASTM D6991-17e1, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym.