MBN 51000-7 Materiały na bazie polimerów, systemy materiałowe i półprodukty - Część 7: Badania wytrzymałości

MBN 51000-7 Materiały na bazie polimerów, systemy materiałowe i półprodukty - Część 7: Badania wytrzymałości

Norma „MBN 51000-7 Materiały na bazie polimerów, systemy materiałowe i półprodukty – Część 7: Badania wytrzymałości” opracowana przez Grupę Mercedes Benz opisuje metody badań mające na celu ocenę odporności materiałów na bazie polimerów, takich jak tworzywa sztuczne, pianki, tekstylia i skóra, stosowanych we wnętrzach samochodów, na różne czynniki środowiskowe i chemiczne.

MBN 51000-7 Materiały na bazie polimerów, systemy materiałowe i półprodukty - Część 7: Badania wytrzymałości

Główne metody badań opisane w tej normie to:

  • Badanie odporności na ścieranie pod wpływem środków pielęgnacyjnych: Badanie to ocenia odporność materiału na ścieranie pod wpływem środków pielęgnacyjnych.

Badanie odporności na ścieranie przy użyciu środków konserwacyjnych ma na celu ocenę odporności materiałów użytych we wnętrzu samochodu na ścieranie, które może być spowodowane przez produkty chemiczne stosowane podczas czyszczenia i konserwacji. Badanie to ma szczególne zastosowanie w przypadku materiałów na bazie polimerów, takich jak plastik, skóra, sztuczna skóra i tekstylia. Celem tego testu jest określenie, czy powierzchnie wewnątrz pojazdu nie ulegną pogorszeniu strukturalnemu lub wizualnemu na skutek kontaktu z produktami czyszczącymi i konserwującymi często używanymi przez użytkowników (np. środkami do czyszczenia kokpitu, środkami nabłyszczającymi, środkami dezynfekującymi). Po zakończeniu badania nie powinno dojść do pogorszenia wyglądu lub funkcjonalności materiału na poziomie, który mógłby wpłynąć na jego trwałość użytkową. Norma szczegółowo określa sposób punktacji i klasyfikacji tej oceny.

  • Odporność na pęknięcia naprężeniowe niemalowanych elementów z tworzyw sztucznych: Badanie to określa odporność niemalowanych elementów z tworzyw sztucznych na pęknięcia naprężeniowe pod wpływem czynników środowiskowych w oparciu o normę „ISO 22088-3 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie odporności na pęknięcia naprężeniowe pod wpływem czynników środowiskowych (ESC) – Część 3: Metoda zginanych pasków”. Norma ISO 22088-3 to międzynarodowa norma służąca do określania odporności tworzyw sztucznych na pękanie naprężeniowe pod wpływem czynników środowiskowych. Stanowi ona podstawę do badania odporności na pękanie naprężeniowe niemalowanych części z tworzyw sztucznych.

Badanie odporności na pęknięcia naprężeniowe niemalowanych części z tworzyw sztucznych to badanie służące ocenie odporności elementów z tworzyw sztucznych na pęknięcia naprężeniowe pod wpływem czynników środowiskowych (w szczególności wilgotności i zmian temperatury) oraz naprężeń mechanicznych. Testy te są niezwykle istotne w branży motoryzacyjnej, gdyż pozwalają zagwarantować trwałość podzespołów wnętrza.

Jeśli na koniec testu na niemalowanym materiale z tworzywa sztucznego nie pojawią się żadne pęknięcia naprężeniowe lub jeśli pęknięcia, jeśli wystąpią, będą na tyle niewielkie, że nie wpłyną poważnie na trwałość materiału, test uznaje się za pomyślny. Nadmierne pękanie, łamanie się lub odkształcanie tworzywa sztucznego spowoduje, że test zostanie uznany za nieudany.

Niepomalowane części plastikowe mogą być narażone na działanie różnych czynników zewnętrznych we wnętrzu pojazdu. Badanie to ma na celu zmierzenie odporności materiału na naprężenia środowiskowe i poziomu jego odporności na pękanie. W szczególności obserwuje się zachowanie tworzyw sztucznych podczas czyszczenia, konserwacji, a także gdy są wystawione na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, wilgoci i zmian temperatury.

Test ten stosuje się w szczególności w następujących obszarach:

    • Elementy plastikowe stosowane we wnętrzach pojazdów (wnętrza drzwi, deski rozdzielcze, kierownice itp.)
    • Materiały plastikowe narażone na zmiany temperatury i wilgotności (np. tworzywa sztuczne wokół szyb samochodowych lub systemów klimatyzacyjnych)
    • Jest to ważny test dla producentów samochodów, którzy chcą określić trwałość przy długotrwałym użytkowaniu.
  • Odporność na ścieranie i kontakt z substancją testową zawierającą filtr przeciwsłoneczny: Testy te oceniają odporność materiału na ścieranie i kontakt z substancjami, takimi jak filtr przeciwsłoneczny.
  • Badanie odporności na ścieranie i kontakt z substancją testową kremu przeciwsłonecznego ma na celu ocenę ścierania i odkształceń, które mogą wystąpić we wnętrzu samochodu w wyniku kontaktu z produktami takimi jak krem ​​przeciwsłoneczny. Test ten służy do sprawdzania odporności tworzyw sztucznych, skóry, tkanin i innych powierzchni wewnątrz pojazdu na działanie substancji chemicznych, takich jak krem ​​przeciwsłoneczny. Tego typu substancje chemiczne mogą mieć częsty kontakt z wnętrzami pojazdów i stanowią ważny test długoterminowej trwałości materiałów.

    Kremy przeciwsłoneczne zazwyczaj zawierają oleje, alkohol i różne substancje chemiczne. W przypadku zetknięcia się tych substancji z materiałami wewnątrz pojazdu, mogą one powodować niekorzystne skutki, takie jak zmiękczenie powierzchni, odbarwienie, ścieranie lub odkształcenie. Test ten przeprowadza się w celu ustalenia odporności materiałów na tego typu działanie środków chemicznych.

    Testy te uznaje się za pomyślne, jeśli nie zaobserwowano żadnych negatywnych skutków, takich jak nadmierne zużycie, odbarwienia lub odkształcenia materiału, lub jeśli skutki te utrzymują się na poziomie niemającym wpływu na funkcjonalność materiału. Zaobserwowanie minimalnych uszkodzeń lub odkształceń na powierzchni świadczy o tym, że test zakończył się powodzeniem.

    Testy te są szczególnie ważne w przypadku powierzchni wewnątrz pojazdu:

      • Panele plastikowe (wnętrza drzwi, deski rozdzielcze, itp.)
      • Powierzchnie ze skóry lub skóry ekologicznej (siedzenia, kierownica, tapicerka drzwi)
      • Powierzchnie tekstylne (materiały na siedzenia, materiały obiciowe)

    Testy te są powszechnie stosowane w przemyśle motoryzacyjnym w celu określenia trwałości materiałów mających kontakt z produktami chemicznymi, takimi jak kremy przeciwsłoneczne.

    Norma MBN 51000-7 jest stosowana w celu kontroli jakości i oceny zgodności materiałów stosowanych w przemyśle motoryzacyjnym, w szczególności we wnętrzach pojazdów. Norma ta pomaga projektować trwałe i bezpieczne produkty poprzez testowanie odporności materiałów na działanie czynników chemicznych i fizycznych, które mogą wystąpić w codziennym użytkowaniu.

    Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi badawcze na rzecz przedsiębiorstw zgodnie z normą „MBN 51000-7 Materiały na bazie polimerów, systemy materiałowe i półprodukty – Część 7: Badania wytrzymałości”.

    WhatsApp