EN 513 Tworzywa sztuczne – Profile na bazie poli(chlorku winylu) (PCW) – Oznaczanie odporności na sztuczne warunki atmosferyczne

EN 513 Tworzywa sztuczne – Profile na bazie poli(chlorku winylu) (PCW) – Oznaczanie odporności na sztuczne warunki atmosferyczne

Norma europejska „EN 513 Tworzywa sztuczne – Profile z poli(chlorku winylu) (PVC) – Oznaczanie odporności na sztuczne warunki atmosferyczne” opisuje metodę oceny zmian właściwości próbek wykonanych z profili z poli(chlorku winylu) (PVC) poprzez ekspozycję na promieniowanie ksenonowe. Metoda ta ma zastosowanie do profili PVC, w tym profili powlekanych folią, lakierowanych lub współwytłaczanych. Określanie zmian koloru i zmian właściwości po ekspozycji profili PVC na promieniowanie ksenonowe opisano w załączniku do niniejszej normy (Załącznik A).

EN 513 Tworzywa sztuczne – Profile na bazie poli(chlorku winylu) (PCW) – Oznaczanie odporności na sztuczne warunki atmosferyczne

Zasadniczo próbki pobrane z powierzchni profilu wystawionego na działanie czynników atmosferycznych poddaje się działaniu promieniowania łuku ksenonowego o określonej intensywności napromieniowania, standardowych temperaturach czerni i bieli, wilgotności względnej oraz w cyklu natrysku. Po naświetleniu określa się zmiany właściwości próbek.

Liczba próbek testowych powinna być zgodna z wymaganiami odpowiedniej normy. Próbki testowe należy pobrać z powierzchni profilu wystawionej na działanie promieniowania UV, upewniając się, że orientacja podłużna próbek testowych i profilu jest taka sama. Próbki testowe odniesienia, które nie były wystawione na działanie promieniowania UV, należy przechowywać w ciemności.

O ile nie zaznaczono inaczej, kondycjonowanie nie jest wymagane przed ekspozycją na laboratoryjne źródła promieniowania. Dodatkowe informacje dotyczące kondycjonowania przed określeniem zmian koloru i właściwości po ekspozycji profili z PVC na promieniowanie łuku ksenonowego znajdują się w załączniku standardowym.

Zdefiniowano dwa różne warunki badania odporności na warunki atmosferyczne:

  • Metoda 1 (M)
  • Metoda 2 (S)

Warunki testu podano w tabeli zatytułowanej „Warunki testu odporności na warunki atmosferyczne dla metody 1 (M) i metody 2 (S)”.

Metoda testowania zazwyczaj przebiega następująco:

  • Próbki do badań umieszczane są w uchwytach zgodnie z niniejszą normą.
  • Aby uzyskać rozkład widmowy promieniowania zgodnie z metodą A określoną w normie EN ISO 4892-2, należy dobrać odpowiedni układ filtrów.
  • Przed umieszczeniem próbek w komorze badawczej należy upewnić się, że urządzenie pracuje w wymaganych warunkach.
  • Próbki testowe poddaje się działaniu promieniowania o natężeniu określonym w odpowiedniej normie, przy czym powierzchnie wystawione na działanie promieniowania UV są zwrócone w stronę lamp łukowych ksenonowych.
  • Podczas ekspozycji:
  • Monitorowana i rejestrowana jest temperatura powietrza w komorze testowej.
  • Temperaturę sprawdza się i rejestruje za pomocą czarnego, standardowego termometru.
  • Do pomiaru temperatury stosuje się biały termometr standardowy.
  • Poziom promieniowania jest regularnie monitorowany i rejestrowany zgodnie z tą normą.
  • Narażenie zostaje przerwane, gdy osiągnięty zostanie poziom narażenia na promieniowanie określony w odpowiedniej normie.
  • Próbki testowe wyjmuje się z uchwytów.
  • O ile norma odniesienia nie stanowi inaczej, próbki do badań nie są czyszczone. Wszelkie odchylenia należy odnotować w raporcie z badań.
  • Przygotowuje się próbki testowe i określa zmiany ich właściwości, zgodnie ze specyfikacją podaną w normie odniesienia.

Szczegóły dotyczące określania zmian koloru i zmian właściwości profili na bazie PVC po narażeniu na działanie promieniowania łuku ksenonowego zawarto w załączniku standardowym (załącznik A).

Krótko mówiąc, norma EN 513 obejmuje laboratoryjną metodę oceny odporności profili na bazie PVC (w szczególności nieplastyfikowanych profili PVC-U stosowanych w produkcji okien, drzwi, okiennic i podobnych produktów budowlanych) na sztuczne warunki atmosferyczne.

Norma ta symuluje długotrwałe działanie czynników atmosferycznych poprzez ekspozycję próbek na kontrolowane promieniowanie łuku ksenonowego (źródło światła, które wiernie naśladuje naturalne światło słoneczne, w tym promieniowanie UV, widzialne i podczerwone). Proces ten jest często łączony z natryskiwaniem wody i cyklami ciemności, aby odtworzyć następujące efekty starzenia:

  • Przebarwienia lub zażółcenia
  • Zmiany jasności
  • Kredowanie, pękanie lub inne pogorszenie stanu powierzchni
  • Ogólna różnica kolorów

Przyspieszony test pozwala przewidzieć długoterminową trwałość i wydajność profili PVC w rzeczywistych warunkach zewnętrznych, zwłaszcza w regionach o klimacie umiarkowanym (metoda 1 jest na ogół stosowana jako punkt odniesienia dla umiarkowanego klimatu europejskiego, podczas gdy inne metody mogą symulować inne warunki).

Profile PVC do okien i drzwi muszą przez wiele lat zachować swój wygląd, właściwości mechaniczne i funkcjonalność. Niska odporność na warunki atmosferyczne prowadzi do widocznego pogorszenia jakości (np. blaknięcie białych profili do żółto-szarego odcienia, utrata jakości powierzchni). Zgodność z normą EN 513 jest często wymagana lub przywoływana w następujących przypadkach:

  • Normą produktową jest „EN 12608 Profile PVC-U do okien i drzwi – klasyfikacja, wymagania i metody badań”.
  • Przepisy budowlane i certyfikaty jakości w Europie.
  • Specyfikacje profili PVC powlekanych, foliowanych lub współwytłaczanych.
  • Oceny zawartości poddanego recyklingowi PVC (sztywne PVC zawierające materiał poddany recyklingowi nadal musi przejść testy odporności na warunki atmosferyczne).

Producenci zazwyczaj umieszczają próbki w urządzeniach odpornych na warunki atmosferyczne, wykorzystujących łuk ksenonowy, na tysiące godzin (np. zgodnie z cyklami określonymi w normie), a następnie mierzą zmiany za pomocą kolorymetru i kontroli wizualnej.

Norma EN 513 została ostatnio zaktualizowana i obejmuje teraz szerszy zakres profili na bazie PVC. Ulepszono jej parametry testowe oraz dostosowano ją do nowoczesnych metod testowania łukiem ksenonowym (metody zgodne z normą ISO 4892-2).

W praktyce producent profili okiennych z PVC może testować próbki po 3000-6000 godzinach ekspozycji na cykl zgodny z normą EN 513. Dopuszczalne limity całkowitej zmiany koloru są zazwyczaj określone w normach produktowych, takich jak EN 12608 (np. zmiana koloru do 3-5 w zależności od klasy). Wysokiej jakości profile zawierające dobrą pigmentację dwutlenku tytanu i stabilizatory zazwyczaj wykazują doskonałe rezultaty.

Norma ta odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu, że produkty budowlane z PVC, jednego z najpopularniejszych materiałów do produkcji energooszczędnych okien w Europie, pozostaną trwałe, estetyczne i funkcjonalne przez okres ich użytkowania wynoszący 20–40 lat.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą EN 513.

WhatsApp