DIN 53497 Testowanie tworzyw sztucznych - Test przechowywania na gorąco w formach wykonanych z termoplastycznych materiałów do formowania bez zewnętrznych naprężeń mechanicznych

DIN 53497 Testowanie tworzyw sztucznych - Test przechowywania na gorąco w formach wykonanych z termoplastycznych materiałów do formowania bez zewnętrznych naprężeń mechanicznych

Norma DIN 53497 opracowana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN) definiuje metody badań służące do określania właściwości przechowywania na gorąco form wykonanych z tworzyw termoplastycznych bez zewnętrznych naprężeń mechanicznych.

DIN 53497 Testowanie tworzyw sztucznych - Test przechowywania na gorąco w formach wykonanych z termoplastycznych materiałów do formowania bez zewnętrznych naprężeń mechanicznych

Zasadniczo norma ta obejmuje następujące dwie metody badań:

  • DIN 53497-A Test przechowywania na gorąco o stałym czasie przechowywania
  • DIN 53497-B Test przechowywania na gorąco w stałej temperaturze

Często bada się, jaka jest najlepsza żywica do formowania wtryskowego tworzyw sztucznych dla niektórych projektów. W rzeczywistości najlepszą żywicą jest żywica odpowiednia do warunków pracy. Możesz wybierać spośród tysięcy żywic do formowania wtryskowego tworzyw sztucznych o podobnych, ale nie identycznych właściwościach. Pierwszą rzeczą, którą należy wziąć pod uwagę przy wyborze tworzywa sztucznego, jest funkcja materiału i środowisko fizyczne, na które będzie narażony. Dlatego konieczne jest zbadanie, jaki rodzaj materiału do formowania wtryskowego wytrzyma różne wyzwania środowiskowe, takie jak wahania temperatury, wilgotność, ekspozycja chemiczna, światło ultrafioletowe i wiele innych. Po tych właściwościach następuje wytrzymałość, trwałość, elastyczność, kolor i koszt materiału. Z tego powodu ważne są badania wykonywane w zaawansowanych laboratoriach.

Najczęściej stosowanymi polimerami są tworzywa termoplastyczne, czyli polichlorek winylu (PVC), polipropylen i polietylen. Tworzywa termoplastyczne to klasa polimerów, które mogą być zmiękczane i topione przez zastosowanie ciepła i mogą być przetwarzane w stanie zmiękczonym termicznie, na przykład przez termoformowanie, lub w postaci płynnej, na przykład przez wytłaczanie i formowanie wtryskowe.

Formowanie termoplastyczne to odwracalny proces formowania, w którym granulki plastiku są topione, wtłaczane do formy, aby przybrały ostateczny kształt, a następnie szybko schładzane w celu stwardnienia. Formowanie termoutwardzalne jest procesem odwrotnym do termoplastu. Formowanie termoutwardzalne to nieodwracalny proces, w którym w materiale zachodzi zmiana chemiczna, a nie fizyczna. Materiał termoutwardzalny jest wtryskiwany do gorącej formy, a następnie schładzany w celu zachowania ostatecznego kształtu części.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania form z termoplastycznych materiałów formierskich w warunkach przechowywania na gorąco, bez zewnętrznych naprężeń mechanicznych, w zakresie normy DIN 53497, z przeszkoloną kadrą i fachową kadrę oraz zaawansowany sprzęt technologiczny.

WhatsApp