EN 50182 Przewody do linii napowietrznych – żyły okrągłe, żyły plecione koncentryczne

Norma europejska „EN 50182 Przewody do linii napowietrznych – Przewody koncentryczne plecione z drutem okrągłym” opisuje właściwości elektryczne i mechaniczne koncentrycznych, otwartych przewodów napowietrznych z drutem okrągłym, skręconych naprzemiennie, nasmarowanych lub niesmarowanych, zgodnie z normą EN 50326. Przewody te mogą być wykonane z jednego lub kombinacji następujących materiałów:

• Aluminium ciągnione na twardo, oznaczane jako AL1 zgodnie z normą EN 60889.
• Stop aluminium oznaczony symbolem AL2 do AL7 zgodnie z normą EN 50183.
• Drut stalowy ocynkowany, oznaczony jako ST1A, ST2B, ST3D, ST4A, ST5E i ST6C zgodnie z normą EN 50189.
• Drut stalowy powlekany aluminium, oznaczony jako 20SA (klasy A i B), 27SA, 30SA i 40SA zgodnie z normą EN 61232.

Przewodniki wykonane wyłącznie z ocynkowanych drutów stalowych nie są objęte tą normą.

Dla celów niniejszej normy, oprócz definicji podanych w normie IEC 60050-466, stosuje się następujące definicje:

• Aluminium: Termin ogólny odnoszący się zarówno do aluminium ciągnionego, jak i stopów aluminium.
• Kierunek skręcania: Definiowany jako prawoskrętny lub lewoskrętny. W skręcaniu prawoskrętnym, gdy przewodnik jest trzymany pionowo, przewody ustawiają się w środku litery Z. W skręcaniu lewoskrętnym, gdy przewodnik jest trzymany pionowo, przewody ustawiają się w środku litery S.
• Współczynnik warstw: Stosunek długości warstwy do średnicy zewnętrznej odpowiedniej warstwy drutu w przewodzie wielożyłowym.
• Partia: Grupa przewodów wyprodukowanych przez tego samego producenta w podobnych warunkach produkcji. Partia może składać się z części lub całości zakupionej ilości. Skład partii może zostać uzgodniony między kupującym a producentem.
• Nominalna: Wartość docelowa mierzalnej charakterystyki przewodnika lub elementu przewodzącego, do której stosuje się tolerancje.
• Drut: ciągniony metalowy drut o stałym, okrągłym przekroju poprzecznym.
• Nominalna wytrzymałość na rozciąganie: Szacunkowa wartość obciążenia zrywającego przewodnika, obliczona przy użyciu określonych właściwości rozciągających przewodów składowych.

System identyfikacji służy do opisu przewodów wielożyłowych wykonanych ze stali lub aluminium niebędącego stalą. Przewody są identyfikowane w następujący sposób:

• Numer kodowy właściwie podający nominalną powierzchnię aluminium lub stali, zaokrągloną do najbliższej liczby całkowitej.
• Opis definiujący rodzaj drutu tworzącego przewodnik. W przypadku przewodników kompozytowych pierwszy opis odnosi się do otoczki, a drugi do rdzenia.

W świecie elektrotechniki niezawodność przesyłu energii elektrycznej ma ogromne znaczenie. Linie napowietrzne przesyłające energię elektryczną na duże odległości opierają się na przewodach, które muszą wytrzymać naprężenia środowiskowe, obciążenia mechaniczne i wymagania elektryczne. Norma EN 50182 to kluczowa norma europejska definiująca właściwości przewodów koncentrycznych skręcanych, stosowanych w tych krytycznych zastosowaniach. Norma ta zapewnia jednolitość, bezpieczeństwo i wydajność w projektowaniu i produkcji tych kluczowych komponentów.

Norma EN 50182, opublikowana przez Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki (CENELEC), zastępuje starsze normy krajowe, harmonizując wymagania w całej Europie. Norma ta jest stale rozwijana wraz z postępem w materiałach i metodach badawczych.

Norma EN 50182 dotyczy w szczególności przewodów wielożyłowych z drutów okrągłych ułożonych koncentrycznie. Stanowią one szkielet napowietrznych linii energetycznych, w tym przewodów gołych stosowanych w sieciach przesyłowych i dystrybucyjnych. Norma obejmuje:

• Właściwości materiału: Przewodniki są zazwyczaj wykonane z aluminium, stopów aluminium lub ich kombinacji ze stalą wzmacniającą.
• Wymagania konstrukcyjne: Przewody muszą być gięte z zachowaniem precyzyjnych długości skrętu, kierunków skrętu i tolerancji, aby zapewnić jednolitość i szczelność.
• Testy wydajności: rygorystycznie zdefiniowano wytrzymałość mechaniczną, przewodność elektryczną i odporność na czynniki środowiskowe.

Norma ta nie obejmuje standardowych przewodów izolowanych ani przewodów przeznaczonych do użytku wewnętrznego, a zamiast tego koncentruje się na zastosowaniach zewnętrznych, w których odporność na wiatr, lód i rozszerzalność cieplną ma kluczowe znaczenie. Norma ta jest zgodna z szerszymi normami IEC, takimi jak IEC 61089, w zakresie globalnej interoperacyjności.

Norma EN 50182 klasyfikuje przewodniki według ich składu, przy czym każdy z nich jest dostosowany do konkretnych wymagań energetycznych:

• Przewodniki w całości wykonane z aluminium: Te przewodniki są lekkie i ekonomiczne, dzięki czemu idealnie nadają się do stosowania na krótszych dystansach lub w liniach niskiego napięcia. Przewodniki te klasyfikuje się następująco:
• AL1: Wykonane z aluminium o czystości co najmniej 99,5%.
• AL2: Aluminium o wyższej czystości (przynajmniej 99,7 procent) zapewnia lepszą przewodność.

Przewody zazwyczaj mają średnicę nie większą niż 4 mm i są skręcone koncentrycznie. Norma ta określa parametry takie jak pole przekroju poprzecznego, klasa załamania oraz maksymalna rezystancja dla prądu stałego przy kącie 20 stopni. Na przykład, typowy przewód aluminiowy może mieć pole przekroju 50 mm² z 7 przewodami i osiągać wytrzymałość na zerwanie około 8,4 kN.

• Przewodniki w całości wykonane ze stopu aluminium: Aby zwiększyć wytrzymałość bez zwiększania masy, te przewodniki wykorzystują stopy aluminium, magnezu i krzemu. Zapewniają one doskonałą wydajność w wysokich temperaturach i na dużych rozpiętościach, a także charakteryzują się lepszą odpornością na uginanie w porównaniu z czystym aluminium. Norma EN 50182 określa następujące wymagania:
• Gatunki drutu takie jak 1350-H19 lub 6201-T81.
• Tolerancje produkcyjne dla właściwości mechanicznych i wykończenia powierzchni.
• Układ przewodów zapewniający równomierne wyginanie i minimalne pękanie podczas instalacji.

Przewodniki wykonane w całości ze stopu aluminium cieszą się popularnością w nowoczesnych sieciach ze względu na odporność na korozję i aż o 20 procent wyższą wytrzymałość na rozciąganie w porównaniu do przewodników wykonanych w całości z aluminium.

• Przewód aluminiowy wzmocniony stalą: Przewody te łączą aluminiowe druty wokół ocynkowanego rdzenia stalowego, łącząc przewodność z wytrzymałością mechaniczną. Ten hybrydowy przewód jest głównym przewodem dla linii przesyłowych wysokiego napięcia o długości setek kilometrów. Podstawowe wymagania normy EN 50182 są następujące:
• Druty stalowe o wydłużeniu 1% do obliczeń rozciągania.
• Aluminium zgodne z normą GB/T 1179-2008 (równoważną normie IEC 61089) o rezystywności nieprzekraczającej 28.264 nΩ·m.
• Nominalna wytrzymałość na rozciąganie jest sumą dodatków aluminiowych i stalowych.

Norma EN 50182 dotyczy w szczególności przewodów koncentrycznych skręcanych, które składają się z licznych drutów aluminiowych lub ze stopów aluminium ułożonych warstwami wokół przewodu centralnego. Przewody te są przeznaczone do stosowania w otwartych liniach napowietrznych, zazwyczaj przy napięciu od niskiego do bardzo wysokiego (do 500 kV).

Nasza organizacja, z kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 50182 Przewody do linii napowietrznych – Przewody koncentryczne plecione z drutem okrągłym”.