DIN 53370 Badanie folii z tworzyw sztucznych – Oznaczanie grubości metodą mechanicznego odciskania

DIN 53370 Badanie folii z tworzyw sztucznych – Oznaczanie grubości metodą mechanicznego odciskania

Norma „DIN 53370 Badanie folii z tworzyw sztucznych – Wyznaczanie grubości metodą pomiaru mechanicznego”, wydana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN), opisuje wiarygodną metodę określania grubości folii z tworzyw sztucznych za pomocą skanowania mechanicznego (pomiar mechaniczny lub pomiar mechaniczny). Norma ta jest szeroko stosowana w przemyśle tworzyw sztucznych, laboratoriach kontroli jakości oraz ośrodkach badawczych. Głównym celem tej normy jest dokładny pomiar grubości folii z tworzyw sztucznych, zwłaszcza płaskich, nietłoczonych, a także wykrywanie nieregularności lub odchyleń grubości.

DIN 53370 Badanie folii z tworzyw sztucznych – Oznaczanie grubości metodą mechanicznego odciskania

Niniejsza norma ma zastosowanie przede wszystkim do płaskich i nietłoczonych folii z tworzyw sztucznych (dla których zazwyczaj stosuje się metodę P). Warianty lub powiązane procedury (np. metoda F) mogą rozszerzyć jej zastosowanie na folie tłoczone, teksturowane lub inne rodzaje folii.

Metoda ta pomaga zapewnić powtarzalność produkcji folii, ponieważ grubość bezpośrednio wpływa na takie właściwości, jak skuteczność barierowa, wytrzymałość mechaniczna, przejrzystość optyczna i przydatność do zastosowań w opakowaniach, etykietach, membranach i foliach technicznych.

Pomiar grubości jest niezwykle istotny, ponieważ nawet niewielkie odchylenia mogą mieć wpływ na wydajność produktu, wykorzystanie materiału i zgodność ze specyfikacjami.

Norma DIN 53370 definiuje pomiar mechaniczny oparty na kontakcie, wykonywany za pomocą precyzyjnego grubościomierza (mikrometru lub podobnego urządzenia) z określoną siłą nacisku i geometrią stopy. Podstawowe kroki tej metody są następujące:

  • Przygotowanie próbek: Próbki są przygotowywane w standardowych warunkach laboratoryjnych (temperatura i wilgotność) przed badaniem. Próbki folii są przycinane do odpowiedniego rozmiaru, bez zmarszczek i fałd.
  • Pomiary: Folię umieszcza się pomiędzy powierzchniami pomiarowymi miernika.
  • Punkty pomiarowe: Pomiary zazwyczaj wykonuje się wzdłuż linii środkowej próbki. Określa się co najmniej 10 punktów pomiarowych, równomiernie rozłożonych wzdłuż długości paska próbki (zazwyczaj w linii środkowej). Pozwala to na obliczenie średniej grubości i wykrycie lokalnych odchyleń.
  • Skanowanie na całej szerokości: W niektórych przypadkach pomiary można również wykonywać na całej szerokości folii, aby zidentyfikować poprzeczne profile grubości lub nieregularności.
  • Zastosowanie siły: Kontrolowany nacisk jest stosowany w celu zapewnienia stałego kontaktu.
  • Pomiary wielokrotne: Dokonując wielu pomiarów w różnych punktach próbki, określa się średnią grubość i jednorodność.
  • Odczyt grubości: Odczyt urządzenia jest zwykle rejestrowany w mikrometrach (µm).
  • Wymagania urządzenia: Wskaźnik wywiera kontrolowaną, niską siłę nacisku, aby zapobiec ściskaniu miękkich lub elastycznych folii. Typowe urządzenia komercyjne zgodne z tą normą posiadają wyświetlacze cyfrowe, specjalne konstrukcje kowadeł/stopek, a czasami także funkcję automatycznego lub półautomatycznego skanowania.
  • Raportowanie wyników: Grubość jest zazwyczaj podawana w mikrometrach (µm) lub milimetrach (mm), wraz z wartością średnią i informacjami o odchyleniach (minimum/maksimum, odchylenie standardowe, jeśli wymagane). Informacje te pomagają producentom sprawdzić, czy folia spełnia specyfikacje i tolerancje produktu.

Metoda ta jest nieniszcząca dla większości filmów i zapewnia wysoką powtarzalność, jeśli jest stosowana w kontrolowanych warunkach (temperatura, wilgotność).

Wielu producentów folii i przetwórców powołuje się na normę DIN 53370 w swoich kartach charakterystyki i specyfikacjach materiałów. Tymczasem norma ta opiera się na zasadzie bardzo podobnej do normy „ISO 4593 Tworzywa sztuczne – Folie i arkusze – Wyznaczanie grubości metodą skanowania mechanicznego”.

Laboratoria badawcze (w celu pomiaru takich parametrów jak przepuszczalność i właściwości mechaniczne) zwykle najpierw mierzą grubość zgodnie z normą DIN 53370, gdyż dokładna grubość jest warunkiem koniecznym do obliczenia innych parametrów (np. współczynników przepuszczalności, wytrzymałości na rozciąganie na jednostkę grubości).

W skrócie, norma DIN 53370 określa metodę określania grubości folii i arkuszy z tworzyw sztucznych. Dokładny pomiar grubości ma kluczowe znaczenie w przemyśle tworzyw sztucznych, ponieważ wiele właściwości fizycznych, mechanicznych i barierowych folii zależy bezpośrednio od ich grubości. Norma ta jest szeroko stosowana w kontroli jakości, rozwoju produktów oraz w porównaniach materiałów dla cienkich tworzyw sztucznych, takich jak folie opakowaniowe, folie techniczne i arkusze powlekane.

Głównym celem normy DIN 53370 jest zapewnienie niezawodnej i powtarzalnej metody pomiaru grubości folii z tworzyw sztucznych. Ponieważ folie mogą być bardzo cienkie i elastyczne, niedokładne metody pomiaru mogą prowadzić do błędów spowodowanych ściskaniem lub nierównymi powierzchniami.

Norma ta zapewnia porównywalność i spójność pomiarów grubości uzyskanych w różnych laboratoriach. Główne cele to:

  • Określanie grubości nominalnej folii z tworzyw sztucznych.
  • Zapewnienie jednolitego ciśnienia pomiarowego.
  • Zapewnienie spójnych warunków pomiaru.
  • Wspieranie kontroli jakości i weryfikacji specyfikacji.

Norma DIN 53370 ma zastosowanie przede wszystkim do:

  • folie plastikowe
  • Cienkie arkusze plastiku
  • Elastyczne materiały polimerowe
  • Folie powlekane lub laminowane

Typowe testowane materiały obejmują:

  • Polietylen (PE)
  • Polipropylen (PP)
  • Polichlorek winylu (PVC)
  • Poliester (PET)
  • Poliamid (PA)

Materiały te są powszechnie stosowane w opakowaniach, podzespołach samochodowych, membranach przemysłowych i laminatach technicznych.

Metoda ta, w zasadzie, polega na pomiarze grubości folii za pomocą precyzyjnego grubościomierza lub mikrometru z równoległymi powierzchniami pomiarowymi. Próbkę umieszcza się między dwiema powierzchniami pomiarowymi i przykłada się określoną siłę pomiarową, aby uniknąć nadmiernego ścięcia folii. Urządzenie rejestruje odległość między powierzchniami pomiarowymi odpowiadającą grubości folii.

W niniejszej normie określono wymagania dotyczące przyrządów pomiarowych, obejmujące zazwyczaj:

  • Precyzyjny mikrometr lub grubościomierz.
  • Płaskie i równoległe powierzchnie pomiarowe
  • Konkretne ciśnienie pomiarowe
  • Wysoka rozdzielczość (zwykle w mikrometrach)

Powierzchnie styku muszą być gładkie, aby nie doszło do uszkodzenia folii lub wystąpienia błędów pomiarowych.

Grubość jest jednym z najważniejszych parametrów folii z tworzyw sztucznych, ponieważ wpływa na:

  • siła mechaniczna
  • Wydajność bariery
  • elastyczność
  • Waga i zużycie materiału
  • Właściwości optyczne

Dzięki stosowaniu się do normy DIN 53370 producenci mogą mieć pewność, że folie spełniają rygorystyczne wymagania jakościowe i eksploatacyjne.

Do branż, w których często stosuje się tę normę należą:

  • Przemysł opakowaniowy
  • Materiały samochodowe
  • Folie izolacyjne do elektroniki
  • Opakowania medyczne
  • Membrany budowlane

Podsumowując, norma DIN 53370 odgrywa znaczącą rolę w przemyśle tworzyw sztucznych i produkcji folii, definiując znormalizowaną metodę pomiaru grubości folii. Procedura ta zapewnia dokładne, powtarzalne i porównywalne wyniki, które są niezbędne do zapewnienia jakości, wydajności produktu i zgodności z przepisami.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą DIN 53370.

WhatsApp