EN 13767 Statki i technologia morska – Urządzenia cumownicze i holownicze statków – Prowadnice rolkowe burtowe

EN 13767 Statki i technologia morska – Urządzenia cumownicze i holownicze statków – Prowadnice rolkowe burtowe

Europejska norma „EN 13767 Statki i technika morska – Urządzenia do cumowania i holowania statków – Prowadnice rolkowe boczne” określa typy, wymiary nominalne, wymiary i materiały prowadnic rolkowych bocznych statków, stosowanych do prowadzenia lin cumowniczych statku, a także wymagania dotyczące konstrukcji, wytwarzania i oznakowania.

EN 13767 Statki i technologia morska – Urządzenia cumownicze i holownicze statków – Prowadnice rolkowe burtowe

Dla celów niniejszej normy bezpieczne obciążenie robocze oznacza bezpieczne obciążenie (maksymalne dopuszczalne obciążenie) elementów złącznych stosowanych do zaciskania i rozciągania.

W zależności od konstrukcji prowadnice rolkowe klasyfikuje się do jednego z dwóch typów:

  • Typ 2-rolkowy.
  • Typ 3-rolkowy.

Wymiary nominalne prowadnic rolkowych są podawane w odniesieniu do średnicy zewnętrznej rolki (w milimetrach) z preferowanej serii liczb bazowych. Wymiary nominalne to: 150, 200, 250, 300, 350, 400, 450 i 500. Wymiary i specyfikacje prowadnic rolkowych muszą być zgodne z tabelami i rysunkami podanymi w normie. Łożysko stosowane w produkcji prowadnic rolkowych musi być wykonane ze spawalnych płyt stalowych o granicy plastyczności co najmniej 235 N/mm². Wszystkie powierzchnie prowadnic rolkowych, w tym powierzchnie spawane, muszą być wolne od widocznych wad lub skaz. Wszystkie powierzchnie stykające się z linami muszą być wolne od chropowatości lub nierówności, które mogłyby uszkodzić liny na skutek ścierania. Prowadnice rolkowe muszą być pokryte zewnętrznie powłoką ochronną antykorozyjną.

Bezpieczne obciążenie robocze dla planowanego zastosowania prowadnic rolkowych powinno być wskazane na planie holowania i cumowania, znajdującym się na pokładzie statku pod nadzorem kapitana, zgodnie z okólnikiem IMO MSC/Circ.1175. Rzeczywiste bezpieczne obciążenie robocze na pokładzie jest określane z uwzględnieniem wyposażenia podpokładowego i jest wskazane na planie holowania i cumowania. Rzeczywiste bezpieczne obciążenie robocze nie może przekraczać bezpiecznego obciążenia roboczego określonego w niniejszej normie.

W wymagającym świecie operacji morskich, gdzie statki muszą być bezpiecznie zakotwiczone w trudnych warunkach morskich, niezawodność urządzeń pokładowych ma kluczowe znaczenie. Norma EN 13767 określa podstawowe kryteria konstrukcyjne, rozmiar i wydajność dla pokładowych prowadnic rolkowych. Urządzenia te prowadzą liny cumownicze z pokładu statku do pachołków lub kotwic na nabrzeżu, zapobiegając tarciu i zapewniając bezpieczne i sprawne dokowanie.

Niniejsza norma, zgodna z normą ISO 13767, odpowiada na potrzebę znormalizowanych systemów naprowadzania w celu zwiększenia bezpieczeństwa, interoperacyjności i niezawodności globalnych flot żeglugowych. Ma ona zastosowanie do montowanych na bokach systemów naprowadzania dla statków o tonażu brutto zazwyczaj powyżej 500 ton, w tym statków towarowych, tankowców i platform wiertniczych. Norma ta nie obejmuje systemów naprowadzania stosowanych w operacjach holowania ani zintegrowanych z dźwigami; zamiast tego koncentruje się na pasywnych mechanizmach sterowania.

Norma EN 13767 ma na celu ograniczenie ryzyka związanego z awariami cumowniczymi, które mogą prowadzić do dryfowania statków, kolizji lub zdarzeń środowiskowych, takich jak wycieki ropy. Poprzez ustanowienie jednolitych wymagań, norma zapewnia, że ​​liny wytrzymują obciążenia dynamiczne spowodowane przez wiatr, fale i pływy, jednocześnie umożliwiając płynne przesuwanie się lin bez nadmiernego zużycia.

Ten standard obejmuje:

  • Parametry projektowe: wymiary, materiały i wytyczne dotyczące integralności strukturalnej umożliwiające obsługę lin o średnicy od 50 mm do ponad 200 mm.
  • Nośność: Bezpieczne obciążenie robocze dostosowane do wytrzymałości lin cumowniczych, zwykle 100 ton lub więcej na linę.
  • Konteksty instalacji: Zastosowania na statkach na kadłubach stalowych lub kompozytowych, z wyłączeniem wewnętrznych lin pokładowych lub lin z włókien syntetycznych narażonych na ekstremalne promieniowanie UV.

Norma ta uzupełnia szersze normy morskie, takie jak EN 13819 (liny zwalniające do holowania) i ISO 13765 (wyciągarki do koszenia), tworząc spójne ramy dla sprzętu pokładowego.

Norma EN 13767 określa rygorystyczne kryteria gwarantujące wydajność lin pod obciążeniem eksploatacyjnym. Podstawą normy jest klasyfikacja oparta na średnicy liny i dopuszczalnym obciążeniu roboczym, gwarantująca kompatybilność ze standardowymi linami mocującymi.

Podstawowe wymagania są następujące:

  • Wymiary i geometria: Liny muszą być wyposażone w mechanizm naciągowy (np. rolki lub wałki cylindryczne) o średnicy wewnętrznej co najmniej 1,5-krotności średnicy liny, aby zapobiec ich przytrzaśnięciu. Aby zapewnić swobodny przepływ, rama musi mieć szerokość gardzieli co najmniej 1,2-krotności średnicy liny.
  • Materiały: Rolki wykonane głównie ze stali o wysokiej wytrzymałości (granica plastyczności co najmniej 355 MPa) lub równoważnych stopów odpornych na korozję, stali hartowanej lub brązu. W przypadku narażenia na działanie słonej wody, obowiązkowe jest zastosowanie obróbki powierzchni, takiej jak cynkowanie lub powłoka epoksydowa.
  • Nośność: Podział na typy według dopuszczalnego obciążenia roboczego (np. typ A dla 10–50 ton, typ B dla 50–100 ton). Konstrukcja musi wytrzymać obciążenie próbne 1,5-krotności dopuszczalnego obciążenia roboczego bez odkształcenia 0,2.
  • Współczynniki bezpieczeństwa: minimalny współczynnik 4,0 w stosunku do maksymalnego obciążenia niszczącego zespołu, uwzględniający obciążenia udarowe do 20% bezpiecznego obciążenia roboczego.

Dzięki tym cechom prowadnice można bezproblemowo zintegrować z pozostałym wyposażeniem pokładowym, co skraca przestoje w trakcie operacji portowych.

Zgodność z normą EN 13767 weryfikuje się poprzez połączenie obliczeń projektowych, certyfikacji materiałów i badań fizycznych, zwykle przeprowadzanych przez zatwierdzone organy na mocy dyrektywy w sprawie wyposażenia morskiego 2014/90/UE.

Główne metody testowania:

  • Badanie obciążenia statycznego: Obciążenie próbne przykłada się osiowo i poprzecznie przez 10 minut, a ugięcie mierzy się za pomocą tensometrów. Pęknięcia lub trwałe odkształcenia są niedopuszczalne.
  • Ocena zmęczenia: Symulacja obciążenia cyklicznego ma na celu ocenę trwałości łożysk tocznych i trwałości zmęczeniowej obudowy.
  • Odporność na korozję: 1.000-godzinna ekspozycja na mgłę solną zgodnie z normą ISO 9227, a następnie ponowne badanie integralności.
  • Weryfikacja wymiarów: skanowanie laserowe lub suwmiarka w celu sprawdzenia tolerancji (plus/minus 2 mm dla wymiarów krytycznych).

Producenci muszą dostarczyć dokumentację techniczną zawierającą modele analizy elementów skończonych weryfikujące rozkłady napięcia.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 13767 Statki i technika morska – Urządzenia do cumowania i holowania statków – Prowadnice rolkowe burtowe”.

WhatsApp