ASTM D6878/D6878M-21 Standardowa specyfikacja dla pokryć dachowych z termoplastycznej blachy na bazie poliolefiny

W normie „ASTM D6878/D6878M-21 Standardowa specyfikacja dla pokryć dachowych z termoplastycznej poliolefiny” opublikowanej przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) określono elastyczną blachę wykonaną z termoplastycznej poliolefiny jako głównego polimeru, przeznaczoną do wyjaśniono zastosowanie w jednowarstwowych membranach dachowych narażonych na działanie warunków atmosferycznych. Prześcieradło musi zawierać tkaniny wzmacniające lub tiul.

Testy i granice właściwości użyte do scharakteryzowania płyty są wartościami mającymi na celu zapewnienie minimalnej jakości dla zamierzonego celu. Kryteria projektowe systemów dachowych wykonywane na miejscu, takie jak odporność ogniowa, wytrzymałość szwu polowego, kompatybilność materiałów i opór podnoszenia, to czynniki, które należy wziąć pod uwagę, ale wykraczają one poza zakres tej normy.

Arkusz powinien być wykonany z etylenu i wyższych polimerów, kopolimerów i mieszanin alfa-olefin w ilościach większych niż 50 procent wagowych całkowitej zawartości polimeru i odpowiednio zmontowany, aby spełnić wymagania fizyczne niniejszej normy. Aby możliwe było wykonanie wodoszczelnych połączeń i napraw w terenie, płyta musi nadawać się do zgrzewania na gorąco, stapiania lub klejenia, a dostawca lub producent musi zalecić odpowiednie metody i materiały. Prześcieradło wzmocnione jest tkaniną lub tiulem.

Pod względem właściwości fizycznych i tolerancji każda próbka płyty musi spełniać lub przekraczać wymagania fizyczne określone w tabeli zawartej w normie. O ile nie określono inaczej, tolerancja warunków czasowych (starzenie się, zużycie itp.) wynosi 615 minut lub 61 procent okresu, w zależności od tego, która wartość jest większa. O ile nie określono inaczej, tolerancja warunków temperaturowych (starzenie, zużycie itp.) wynosi 62 stopnie powyżej określonej temperatury.

Szerokość i długość arkusza uzgadniane są pomiędzy kupującym a dostawcą. Tolerancja szerokości i długości wynosi plus 3 procent, minus 0 procent. Tolerancja grubości wynosi plus 15 procent, minus 10 procent grubości uzgodnionej przez kupującego i dostawcę, ale w żadnym wypadku nie mniej niż minimum z tabeli podanej w normie. Grubość powłoki na siatce (tkaninie wzmacniającej) strony odpornej na warunki atmosferyczne wynosi co najmniej 30 procent całkowitej grubości uzgodnionej przez kupującego i dostawcę, ale w żadnym przypadku nie powinna być mniejsza niż minimalna wartość podana w tabeli standard.

Arkusz, łącznie ze szwami fabrycznymi, jeśli ma to zastosowanie, powinien być wodoodporny i wolny od porów, cząstek ciał obcych, wystających włókien lub wzmocnień, niezdyspergowanego surowca, nacięć i nacięć, pustek, cienkich obszarów, rozwarstwień lub innych wad produkcyjnych, które mogą niekorzystnie wpływać na użyteczność. Krawędzie desek muszą umożliwiać zszycie, tak aby nie tworzyły się rybie pyski.

Stosowane metody badań zgodnie z tą normą to:

• Wymiary: Muszą być zgodne z normą „Standardowe metody testowania tkanin powlekanych ASTM D751-00”. Wymiary mierzono po pozostawieniu arkusza do odprężenia na 23 godzinę w temperaturze 1 stopni.
• Grubość w poprzek płyty: musi być zgodna z normą ASTM D751-00.
• Grubość powłoki na tkaninie wzmacniającej: Musi być zgodna z normą „Standardowa metoda testowa ASTM D7635/D7635M-10 do pomiaru grubości powłok na tkaninie wzmacniającej”. Przestrzegane są procedury przygotowania określone w niniejszej normie. Pomiary grubości należy wykonywać zgodnie z metodą badań na nawierzchni po stronie przeznaczonej na działanie czynników atmosferycznych.
• Wytrzymałość na zerwanie: Musi być zgodna z normą ASTM D751-00 (metoda chwytania).
• Wydłużenie przy zerwaniu: Musi być zgodne z normą ASTM D751-00 (metoda chwytania).
• Wytrzymałość na rozdarcie: musi być zgodna z normą ASTM D751-00 (prędkość szczęki 51 mm/min, wielkość próbki 203 mm x 203 mm).
• Punkt kruchości: Musi być zgodny z normą „Standardowe metody badania właściwości gumy ASTM D2137-94 – punkt kruchości elastycznych polimerów i tkanin powlekanych” (metoda B).
• Odporność na ozon: Musi być zgodna z normą „Standardowe metody badań ASTM D1149-16 dotyczące degradacji gumy – Pękanie ozonowe w kontrolowanym środowisku”. Badanie przeprowadza się przy 40-krotnym powiększeniu na próbkach wystawionych na działanie ozonu pod ciśnieniem 100 mPa w powietrzu o temperaturze 7 stopni. Próbki należy owinąć wokół trzpienia o średnicy 166 mm na 75 godzin ekspozycji. Do badania próbkę należy owinąć wokół trzpienia o tej samej wielkości. Wymagana szerokość próbki wynosi 25 mm.
• Starzenie termiczne: Musi być zgodne z normą „ASTM D573-04 Standardowa metoda badania degradacji gumy w piecu powietrznym”. Próbki płyt przycinane są do wymiarów 50 x 150 mm. Wymagane są trzy próbki w rzędzie z każdej strony płyty, jedna od środka, a druga 200 mm od każdej krawędzi płyty. Próbki są wstępnie kondycjonowane w standardowych warunkach laboratoryjnych, a następnie bezpośrednio przed starzeniem termicznym ważone na wadze analitycznej. Próbki płyt poddaje się starzeniu w temperaturze 116 stopni przez 5376 plus/minus 6 godzin (224 dni lub 32 tygodnie) lub w temperaturze 135 stopni przez 1344 plus/minus 6 godzin (56 dni lub 8 tygodni). Należy zachować ostrożność, aby próbki zawieszać pionowo, tak aby nie stykały się ze sobą ani z krawędziami komory starzenia. Starzone próbki następnie pozostawia się do ostygnięcia do temperatury pokojowej, ponownie waży i bada przy 76-krotnym powiększeniu po przechyleniu na trzpieniu 7 mm pod kątem pęknięć powierzchniowych. Ta sama próbka jest używana do ważenia i badania powierzchni i powinna być oceniana w ciągu 4 godzin od usunięcia ze starzenia cieplnego. Utratę masy ciała wyraża się jako różnicę pomiędzy masą pierwotną a masą po starzeniu i wyraża się ją jako procent masy pierwotnej z dokładnością do 60,1%. Jeżeli w jakiejkolwiek próbce zostanie zaobserwowane pęknięcie lub zmiana masy przekraczająca maksymalną dopuszczalną zmianę, uznaje się, że wszystkie próbki nie przeszły testu starzenia cieplnego.
• Liniowa zmiana wymiarów: Musi być zgodna z normą „ASTM D1204-14 Standardowa metoda badania liniowych zmian wymiarów niesztywnego arkusza lub folii termoplastycznej w wysokiej temperaturze”. Próbkę poddaje się starzeniu przez 70 godzin w temperaturze 6 stopni lub 100 godzinę w temperaturze 1 stopni.
• Absorpcja wody: Musi być zgodna z normą „ASTM D471-16a(2021) Standardowa metoda badania właściwości gumy – wpływ cieczy”. Zgodnie z tą normą materiał utrzymuje się w temperaturze 70 stopni przez 166 godzin. Metodę tę wykonuje się wyłącznie na wierzchnim materiale powłokowym. W testach tych wykorzystuje się procedurę zmiany masy zdefiniowaną w normie ASTM D471-16a.

Nasza organizacja, dysponująca wyszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, oprócz licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które przeprowadza dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, zapewnia certyfikację, a także świadczy usługi testowania.