Standardowa metoda badania PI-68 metalowych płytek kostnych stosowanych do wykrywania małych złamań kości

Standard „PI-68 Standardowa metoda badania metalicznych płytek kostnych stosowanych w wykrywaniu małych złamań kości” opracowany przez PI Medical Implants opisuje procedurę badania małych metalowych płytek kostnych.

Małe płytki kostne służą głównie do stabilizacji złamań w dystalnych kończynach ciała, takich jak palce rąk i nóg, oraz w okolicy czaszkowo-szczękowo-twarzowej. Inne normy, do których odnoszą się metalowe płytki kostne, to:

• ASTM F382-99 Standardowa specyfikacja i metoda badania metalowych płytek kostnych
• ISO 9585 Implanty chirurgiczne – Oznaczanie wytrzymałości na zginanie i sztywności płytek kostnych

Jednakże ze względu na mniejsze rozmiary płytek stosowanych w zespoleniu małych złamań kości, niektóre metody badań opisane w tych normach są dość trudne do opracowania i przeprowadzenia.

Norma PI-68 podaje metody badań statycznych i dynamicznych, określając rodzaje obciążeń i szczegółowe metody stosowania tych obciążeń. Aby je ocenić i scharakteryzować, wykonuje się głównie następujące badania:

• Statyczne i dynamiczne badania skręcania
• Statyczna i dynamiczna próba zginania belek wspornikowych
• Statyczna i dynamiczna próba zginania bocznego
• Statyczna i dynamiczna próba zginania w trzech punktach

Zasadniczo płytki kostne stanowią szkielet, do którego można przyczepić złamaną kość, ułatwiając w niektórych przypadkach anatomiczną redukcję kręgosłupa, a jeśli implant zostanie wybrany i prawidłowo zastosowany, zapewnia neutralizację sił działających na złamaną kość podczas procesu gojenia.

Płytki kostne mogą różnić się na cztery podstawowe sposoby:

• Skład: Większość płytek kostnych wykonana jest ze stali nierdzewnej 316L. Implanty tytanowe są nieco bardziej miękkie niż stal nierdzewna i mniej obojętne dla tkanek, są jednak znacznie droższe i dlatego mają ograniczone zastosowanie w ortopedii.
• Rozmiar: Rozmiar płytki kostnej zależy od jej długości i grubości oraz rozmiaru śruby, którą można włożyć w jej otwory.
• Konstrukcja: płytki T, płytki L, płytki półkoliste lub panewkowe oraz płytki TPLO są modyfikacjami standardowej płytki płaskiej. Umożliwiają dopasowanie implantu do określonego obszaru kości i pozwalają na umieszczenie większej liczby śrub na ograniczonej powierzchni, niż byłoby to możliwe w przypadku płaskiej płytki.

• Zastosowanie: Dwie płytki kostne mogą wyglądać tak samo, ale można je wykorzystać na bardzo różne sposoby. Żadna z kości długich nie jest idealnym cylindrem ustawionym dokładnie równolegle do działających na nie sił nośnych. W rezultacie jedna strona kości pozostaje napięta pod wpływem sił nośnych, podczas gdy druga strona jest zwykle pod wpływem sił rozpraszających. Trzy podstawowe cechy konstrukcji śrub to rozmiar, charakterystyka gwintu i sposób, w jaki gwint otwiera się w kości.

Płytki kostne i śruby są rzadko usuwane po zakończeniu gojenia się złamania. Ogólnie rzecz biorąc, płytki kostne są usuwane tylko wtedy, gdy powodują problem, jeśli występuje infekcja lub jeśli kulawizna, obrzęk lub podrażnienie płytki utrzymuje się po poprawie klinicznej.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy usługi testowania określone w normie „PI-68 Standardowa metoda testowa metalowych płytek kostnych stosowanych w wykrywaniu małych złamań kości” wraz z jej daje również wyszkoloną i fachową kadrę oraz zaawansowany sprzęt technologiczny.