W „Standardowej metodzie badania ASTM G42-11 dotyczącej katodowego oddzielania powłok rur narażonych na działanie wysokich temperatur” opracowanej przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) stal stosuje się w celu zapobiegania lub ograniczania korozji, która może wystąpić w instalacjach podziemnych, gdzie rura będzie narażona na działanie wysokich temperatur i będzie objęta ochroną katodową. Opisano metodę przyspieszonego badania w celu określenia właściwości porównawczych systemów powłok izolacyjnych nałożonych na zewnętrzną część rury. Niniejsza metoda badawcza jest przeznaczona do stosowania w przypadku powlekanych próbek rur pochodzących z produkcji komercyjnej i ma zastosowanie do takich próbek, w przypadku których powłoka charakteryzuje się funkcją bariery elektrycznej.
Niniejsza metoda badawcza przeznaczona jest do badania powłok zanurzonych w roztworze badawczym o wysokiej temperaturze. Jeżeli zanurzenie próbki testowej nie jest praktyczne, należy zastosować metodę badawczą opisaną w „Standardowej metodzie badawczej ASTM G95-07 do badania dysocjacji katodowej powłok rurociągów (metoda dołączonej komory)”, w której komora testowa jest cementowana do powierzchni powlekanej rury można użyć próbki. Jeśli wymagana jest temperatura pokojowa, można zastosować normę „Standardowe metody testowe ASTM G8-96 do katodowego oddzielania powłok rurociągów”. Jeśli wymagana jest specyficzna metoda testowa bez żadnych opcji, można zastosować normę „Standardowa metoda testowa ASTM G80-07 dla specyficznej katodowej separacji powłok rurociągów”.
Ta metoda testowania poddaje powłokę badanej próbki działaniu naprężeń elektrycznych w elektrolicie o wysokiej przewodności. Przed rozpoczęciem badania powłoka jest sztucznie nakłuwana. Naprężenie elektryczne powstaje poprzez podłączenie badanej próbki do ujemnego zacisku źródła prądu stałego i podłączenie anody do dodatniego zacisku. Do pomiaru prądu płynącego w ogniwie zapewniono oprzyrządowanie elektryczne. Mierzony jest także potencjał elektryczny, a próbka jest poddawana fizycznym badaniom w regularnych odstępach czasu przez cały okres badania i po jego zakończeniu. Naprężenie katodowe przykładane jest w warunkach stałej podwyższonej temperatury.
Uszkodzenie wykładziny rurowej jest prawie nieuniknione podczas transportu i budowy. Pęknięcia lub uszkodzenia powłok rur mogą narazić rurę na możliwą korozję, ponieważ po umieszczeniu rury pod ziemią otaczająca gleba przenosi wilgoć i tworzy skuteczny elektrolit. Zastosowane potencjały ochrony katodowej mogą powodować poluzowanie powłoki, zaczynając od krawędzi przebicia. Takie potencjały mogą również powodować spontaniczne zniekształcenia. Ta metoda badania zapewnia przyspieszone warunki wystąpienia pęknięcia katodowego i umożliwia pomiar odporności powłok na takie działanie.
Efekty badania ocenia się na podstawie badań fizykalnych i monitorowania prądu pobieranego przez badaną próbkę. Zwykle nie ma korelacji między tymi dwiema metodami oceny, ale obie metody są ważne. Kontrola fizyczna polega na ocenie efektywnego kontaktu powłoki z powierzchnią metalu pod kątem zaobserwowanych różnic we względnym wiązaniu adhezyjnym. Często widać, że katodowo oddzielony obszar rozciąga się od obszaru, w którym przyczepność wynosi zero, do obszaru, w którym przyczepność osiągnęła pierwotny poziom. Może również występować strefa pośrednia o zmniejszonej przyczepności.
Założenia związane z wynikami testów obejmują:
Odporność na separację jest stosunkowo pożądaną właściwością, ale separacja w tej metodzie badawczej nie jest negatywnym wskaźnikiem wydajności powłoki. Zaletą tej metody badawczej jest to, że wszystkie obecnie powszechnie stosowane powłoki typu dielektrycznego zostaną w pewnym stopniu oddzielone, co zapewni możliwość porównania jednej powłoki z drugą.
Gęstość prądu obserwowana w tej metodzie badawczej jest znacznie większa niż gęstość zwykle wymagana do ochrony katodowej w środowiskach naturalnych.
Odporność na separację jest stosunkowo pożądaną właściwością, ale większość materiałów izolacyjnych oddziela się do pewnego stopnia w przyspieszonych warunkach tego testu. Siła wiązania jest ważniejsza dla prawidłowego funkcjonowania niektórych powłok niż innych, a ta sama separacja zmierzona dla dwóch różnych systemów powłokowych może nie oznaczać równoważnej utraty ochrony przed korozją.
Ilość prądu płynącego w komorze testowej może być względnym wskaźnikiem zasięgu obszarów wymagających ochrony antykorozyjnej, jednakże gęstość prądu obserwowana w tym teście jest znacznie większa niż zwykle wymagana do ochrony katodowej w naturalnych, śródlądowych środowiskach gruntowych. Napięcia testowe wyższe od zalecanych mogą powodować powstawanie gazowego chloru. Późniejsze oddziaływanie chemiczne na powłokę może budzić wątpliwości co do interpretacji wyników badań.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzanych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dysponując przeszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, przeprowadza badania określone w normie „ASTM G42-11 Standardowa metoda testowa dla separacja katodowa powłok rurowych narażonych na działanie wysokich temperatur”. Świadczy także usługi.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
