PSA D41 1097 Wykładziny podłogowe i podłogi - Odporność na perforację

Norma „PSA D41 1097 Wykładziny podłogowe i tapicerka – Odporność na perforację”, opracowana przez francuską firmę samochodową Renault, opisuje metodę testową służącą do oceny wszystkich pokryć podatnych na perforację, takich jak wykładziny podłogowe, oparcia siedzeń w pozycji złożonej i tym podobne wykładziny.

Metoda ta polega na umieszczeniu próbki na pierścieniowym podłożu i zmierzeniu siły potrzebnej do przebicia próbki za pomocą cylindrycznego stempla.

Sprzęt używany w tych testach obejmuje:

• Maszyna kompresyjna. Umożliwia prędkość testową 30 mm/min plus/min 3 mm/min i obciążenie wstępne 30 N przy prędkości 1 mm/min. Skalę należy dobrać tak, aby wartość graniczna mieściła się w przedziale od 20 do 80 procent maksymalnej wartości zastosowanej skali.
• Cylindryczny stempel do wiercenia. Ma średnicę 6 mm plus/minus 0,1 mm, długość roboczą około 50 mm, ostre krawędzie usunięte z jednego końca, a drugi przymocowany jest do jednej z płyt maszyny ściskającej tak, że oś stempla jest prostopadła do płaszczyzny próbki testowej.
• Uchwyt na próbkę testową. Zgodnie z rysunkiem podanym w normie, składa się ona z pierścienia mocującego A, podstawy B oraz układu zaciskowego. W pierścieniu mocującym można wywiercić otwory kontrolne w celu sprawdzenia centrowania próbki. Nie powinien mieć żadnych ostrych kątów styku z probówką. Powierzchnie mające kontakt z probówką muszą zapewniać stabilność i nie mogą się ślizgać podczas badania.
• Narzędzie do wycinania próbek testowych. Na przykład nożyczki lub dziurkacz o średnicy 40 mm plus/minus 5 mm.
• Urządzenie pomiarowe. Do pomiaru grubości z dokładnością plus/minus 0,02 mm. Sprzęt ten jest konieczny wyłącznie podczas pracy z próbkami jednorodnymi (guma, PVC), gdzie konieczna jest ocena jednostkowej odporności na przebicie.
• Pokój klimatyzowany. Temperatura wynosi 23 stopnie plus/minus 2 stopnie, a wilgotność względna 50 procent plus/minus 5 procent.

Próbki testowe powinny być reprezentatywne dla wielkości, która ma zostać scharakteryzowana. Aby zapewnić taką reprezentację, konieczne jest poznanie podstawowych charakterystyk badanej populacji. Kryteria doboru próbek do badań muszą zostać określone w raporcie z badań zgodnie z normą PSA A10 0156. W razie wątpliwości dotyczących pobierania próbek należy skontaktować się z PSA w celu ustalenia zasad, których należy przestrzegać.

Na początku badania przygotowuje się okrągłe próbki testowe o średnicy 40 mm plus/minus 2 mm. Probówki poddaje się wstępnemu kondycjonowaniu w komorze przez co najmniej 24 godziny. Standardowo do każdego testu przygotowuje się pięć probówek. Jeżeli oceniony iloczyn jest równy lub większy od 20 procent średniej arytmetycznej, badanie uzupełnia się przy użyciu 5 dodatkowych probówek.

Podczas przeprowadzania testu próbkę umieszcza się w uchwycie i sprawdza się jej ustawienie. Okno podglądu powinno być skierowane w stronę odcinka testowego. Uważając, aby uniknąć znacznego pęcznienia próbki testowej, pierścień A jest stopniowo dokręcany do podstawy B. Uchwyt próbki testowej jest wyrównany z dziurkaczem, który jest niemal doprowadzony do kontaktu z próbką testową. Siła zostaje zresetowana do zera. Ruch został zainicjowany. Należy upewnić się, że w momencie kontaktu z probówką występuje obciążenie wstępne wynoszące 1 N. Skala siły zostaje zresetowana do zera. Badanie jest kontynuowane i odczytywane jest maksymalne obciążenie potrzebne do przebicia próbki.

W przypadku próbek jednorodnych, gdzie rezystancja może zależeć od grubości:

• Za pomocą miernika mierzona jest grubość próbki testowej w środku.
• Dla każdej próbki testowej wykonuje się trzy pomiary i wykorzystuje się średnią wartość odczytów.
• Następnie wiertło jest obsługiwane w sposób opisany wcześniej.

Odporność na przebicie to średnia wartość obciążeń przebijających zmierzonych na 5 (lub 10) próbkach testowych i jest wyrażona w N. W przypadku materiałów jednorodnych odporność tę można wyrazić w jednostkach grubości: dla każdej próbki testowej oblicza się stosunek obciążenia przebijającego do średniej wartości zmierzonych grubości. Odporność na przebicie jest średnią wartością współczynników wyliczonych w ten sposób.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowania zgodne z normą „PSA D41 1097 Wykładziny podłogowe i podłogi – Odporność na perforację (tworzenie się otworów)”.