ISO 10619 Węże i rury gumowe i z tworzyw sztucznych – Pomiar elastyczności i sztywności

ISO 10619 Węże i rury gumowe i z tworzyw sztucznych – Pomiar elastyczności i sztywności

Norma ISO 10619 „Węże i rury gumowe i z tworzyw sztucznych – Pomiar sprężystości i sztywności”, opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

ISO 10619 Węże i rury gumowe i z tworzyw sztucznych – Pomiar elastyczności i sztywności

  • Norma „ISO 10619-1 Część 1: Badania zginania w temperaturze otoczenia” opisuje trzy metody (metody A1, B i C1) pomiaru elastyczności węży i ​​rur z gumy i tworzywa sztucznego oraz dwie metody (metody A2 i C2) pomiaru sztywności węży lub rur z gumy lub tworzywa sztucznego poprzez pomiar siły potrzebnej do ich zgięcia do określonego promienia w temperaturze otoczenia.

Metody A1 i A2 nadają się do węży i ​​rur gumowych i plastikowych o średnicy wewnętrznej do 80 mm.

Metoda A1 umożliwia pomiar elastyczności węża lub rury poprzez pomiar zmniejszenia jego średnicy zewnętrznej, gdy wąż jest ściskany między dwiema płytami.

Metoda A2 umożliwia pomiar siły potrzebnej do uzyskania określonego promienia gięcia, gdy wąż lub rura jest ściskana między dwiema płytami. Badanie można przeprowadzić przy danym ciśnieniu wewnętrznym.

Metoda B jest odpowiednia dla węży i ​​rur gumowych i plastikowych o średnicy wewnętrznej do 100 mm i umożliwia ocenę zachowania się węży i ​​rur podczas gięcia na trzpieniu. Końcową średnicę trzpienia można przyjąć jako minimalny promień gięcia węża lub rury. Ponieważ wartość ta jest określana poprzez zmniejszenie średnicy zewnętrznej, może być ona miarą elastyczności węża lub rury. Badany wąż lub rura może być bezciśnieniowy, pod ciśnieniem lub podciśnieniem, a w razie potrzeby może być skierowany w tym samym kierunku co krzywizna węża lub rury lub w przeciwnym kierunku, jeśli występuje krzywizna.

Metody C1 i C2 nadają się do węży i ​​rur gumowych i plastikowych o średnicy wewnętrznej 100 mm i większej.

Metoda C1 pozwala określić elastyczność węży i ​​rur przy minimalnym promieniu gięcia.

Metoda C2 umożliwia pomiar sztywności węży i ​​rur przy minimalnym promieniu gięcia.

Norma ISO 10619-1 zawiera metody oceny elastyczności i sztywności węży i ​​rur gumowych i plastikowych poprzez pomiar siły potrzebnej do zgięcia węża/rury do określonego promienia pod kątem 23 stopni plus/minus 2 stopnie (temperatura otoczenia). Norma ta ma zastosowanie do węży i ​​rur o następujących parametrach: węże i rury o średnicy wewnętrznej od 6 mm do 500 mm, a także wyroby zarówno wzmocnione, jak i niewzmocnione.

Norma ta jest ważna z następujących powodów:

  • Zapewnia spójność przy porównywaniu elastyczności/sztywności różnych producentów lub formulacji.
  • Węże mają kluczowe znaczenie w zastosowaniach, w których muszą być prowadzone w przestrzeniach zamkniętych (motoryzacja, lotnictwo i hydraulika przemysłowa).
  • Pomaga przewidzieć wydajność podczas instalacji i przez cały okres eksploatacji.
  • Stosuje się go w kontroli jakości i specyfikacjach produktów.
  • Norma „ISO 10619-2 Część 2: Badania zginania w temperaturach poniżej temperatury otoczenia” opisuje dwie metody pomiaru sztywności węży i ​​rur gumowych i plastikowych przy zginaniu do określonego promienia w temperaturach poniżej temperatury otoczenia, a także jedną metodę określania ich elastyczności.

Metoda A jest odpowiednia dla nierozkładalnych węży i ​​rur gumowych i plastikowych o średnicy wewnętrznej do 25 mm (włącznie). Metoda ta umożliwia pomiar sztywności węża lub rury w temperaturze niższej od standardowej temperatury laboratoryjnej.

Metoda B jest odpowiednia dla węży i ​​rur gumowych i plastikowych o średnicy wewnętrznej do 100 mm i umożliwia ocenę elastyczności węża lub rury zginanej wokół trzpienia w temperaturze poniżej określonej temperatury otoczenia. Może być również stosowana jako rutynowy test kontroli jakości.

Metoda C jest odpowiednia dla węży i ​​rur gumowych i plastikowych o średnicy wewnętrznej 100 mm i większej. Metoda ta umożliwia pomiar sztywności węży i ​​rur poniżej temperatury otoczenia. Metoda ta nadaje się wyłącznie do węży i ​​rur nierozkładalnych.

Norma ISO 10619-2 opisuje sposób pomiaru elastyczności i sztywności węży i ​​rur gumowych i plastikowych poddanych działaniu niskich temperatur (minus 55 stopni Celsjusza lub niższych). Została opracowana specjalnie dla produktów, które muszą zachować swoją funkcjonalność w warunkach zimowych, w środowisku arktycznym lub w zastosowaniach chłodniczych.

Główne gałęzie przemysłu, które opierają się na tej normie to:

  • Motoryzacja (przewody paliwowe, węże układu chłodzenia w zimnym klimacie)
  • Lotnictwo (przewody hydrauliczne i pneumatyczne w samolotach)
  • Systemy chłodzenia i kriogeniczne
  • Sprzęt terenowy i budowlany używany w ekstremalnie niskich temperaturach.
  • Sprzęt wojskowy i do eksploracji polarnej

Wiele materiałów gumowych i plastikowych staje się kruchych pod wpływem zimna. Wąż, który jest idealnie elastyczny w temperaturze pokojowej, może rozbić się jak szkło w temperaturze minus 40 stopni. Norma ISO 10619-2 zapewnia powtarzalny sposób udowodnienia, że ​​wąż może się zginać i działać bez pękania i bez konieczności użycia nadmiernej siły po wystawieniu na działanie bardzo niskich temperatur.

  • Norma „ISO 10619-3 Część 3: Próby gięcia w wysokich i niskich temperaturach” opisuje metodę określania właściwości gięcia węży i ​​rur z gumy i tworzyw sztucznych, w tym wymaganej siły gięcia, w temperaturach od -60°C do +200°C. Konstrukcja urządzenia ogranicza jednak jego zastosowanie do węży i ​​rur z gumy i tworzyw sztucznych o małej średnicy wewnętrznej (tj. do 12,5 mm).

Zastosowania, które zazwyczaj wymagają testowania zgodnie z normą ISO 10619-3, obejmują:

  • Przewody chłodnicy, turbosprężarki i układu wydechowego do samochodów osobowych i ciężarowych.
  • Przewody hydrauliczne i paliwowe lotnicze w pobliżu silników
  • Przemysłowe węże hydrauliczne do pracy w gorących warunkach.
  • Węże termoplastyczne odporne na wysoką temperaturę
  • Czyszczenie parowe i węże do gorącej wody
  • Węże do ropy naftowej i gazu w pobliżu głowic odwiertu lub sprężarek

Wiele mieszanek gumowych ulega znacznemu mięknięciu w wysokich temperaturach. Wąż, który jest idealnie sztywny w temperaturze 23 stopni Celsjusza, może ulec załamaniu pod wpływem własnego ciężaru lub niewielkiego nacisku zewnętrznego, gdy jest gorący. Norma ISO 10619-3 zapewnia obiektywny i powtarzalny sposób udowodnienia, że ​​wąż zachowuje odpowiednią sztywność i integralność strukturalną w maksymalnej temperaturze roboczej.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując im zaawansowane usługi badawcze oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „ISO 10619 Węże i rury z gumy i tworzyw sztucznych – Pomiar elastyczności i sztywności”.

WhatsApp