EN ISO 24343 Podłogi elastyczne i laminowane – Oznaczanie wżerów i wżerów trwałych

Norma „ISO 24343 Podłogi elastyczne i laminowane – Oznaczanie wżerów i wżerów trwałych”, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), a następnie opublikowana jako norma europejska w ramach działań harmonizacyjnych, składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

• Norma ISO 24343-1 Część 1: Trwałe wżery opisuje metodę określania trwałych wgnieceń w elastycznych lub laminowanych podłogach po przyłożeniu i usunięciu stałego obciążenia.

Dla celów niniejszej normy, wgniecenie resztkowe odnosi się do różnicy między grubością początkową a grubością zmierzoną po usunięciu obciążenia. Grubość z kolei odnosi się do odległości między dwiema równoległymi płytami, na których położona jest podłoga pod danym obciążeniem.

Zasadniczo próbkę poddaje się obciążeniu statycznemu, a jej grubość mierzy się przed obciążeniem i po okresie regeneracji. Proces badania przebiega następująco:

• Zaznacza się punkt pomiaru i mierzy początkową grubość badanego elementu za pomocą odpowiedniej masy, z dokładnością do 0,01 mm w jego środku.
• Próbkę umieszcza się na platformie. Obciążnik w kształcie pierścienia wraz z jego ząbkowanym końcem umieszcza się na próbce.
• W ciągu 5 sekund przykładana jest określona siła początkowa, a komparator jest ustawiany na zero, uwzględniając odkształcenie ramy. Określona siła całkowita jest przykładana powoli, a stoper uruchamiany jest w ciągu 2 sekund.
• Po 150 minutach głębokość wcisku jest rejestrowana z dokładnością do 0,01 mm, a siła i próbka są zdejmowane z platformy. Pomiar ten nie jest konieczny do obliczenia wyników, ale jest wymagany w przypadku niektórych specyfikacji produktów.
• Po kolejnych 150 minutach dokonuje się pomiaru końcowej grubości próbki w oznaczonym miejscu, przy użyciu odpowiedniego urządzenia.
• Badanie powtarza się na pozostałych próbkach. Z wykonanych pomiarów oblicza się wartość średnią, a wynik zaokrągla do najbliższej 0,01 mm.

Norma ta obejmuje znormalizowaną metodę pomiaru trwałych wgnieceń pozostających w elastycznych podłogach (takich jak winyl, guma lub linoleum) lub podłogach laminowanych po przyłożeniu stałego obciążenia i jego usunięciu.

Trwałe wgniecenie odnosi się do wszelkich trwałych lub półtrwałych odkształceń pozostających w materiale podłogowym po usunięciu obciążenia i upływie czasu potrzebnego na powrót materiału do pierwotnego kształtu. Ta właściwość jest istotna dla oceny długoterminowej trwałości, wyglądu i właściwości użytkowych podłogi pod obciążeniami statycznymi, takimi jak stały nacisk ciężkich mebli, urządzeń lub wózków inwalidzkich.

Test ten pomaga producentom, projektantom i laboratoriom badawczym ocenić, czy produkt podłogowy spełnia wymagania dotyczące właściwości użytkowych w zastosowaniach mieszkaniowych, komercyjnych lub przemysłowych. Jest on często wykorzystywany jako punkt odniesienia w specyfikacjach produktów, przepisach budowlanych lub systemach certyfikacji podłóg.

• Norma „ISO 24343-2 Część 2: Wgniecenia tymczasowe i trwałe w podłogach elastycznych” opisuje metodę określania wgnieceń tymczasowych i trwałych w podłogach elastycznych po przyłożeniu i usunięciu stałego obciążenia.

Dla celów niniejszej normy wgniecenie odnosi się do różnicy między grubością początkową a grubością zmierzoną po usunięciu obciążenia. Wgniecenie trwałe odnosi się do różnicy między grubością początkową a grubością zmierzoną po usunięciu obciążenia oraz określonym czasie gojenia. Grubość odnosi się do odległości między dwiema równoległymi płytami, na których położona jest podłoga pod danym obciążeniem.

Zasadniczo próbkę poddaje się obciążeniu statycznemu, a jej grubość mierzy się przed obciążeniem, po jego usunięciu oraz po określonym czasie regeneracji. Proces badania przebiega następująco:

• Próbki testowe są kondycjonowane przez co najmniej 24 godziny w temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie Celsjusza i wilgotności względnej 50 procent plus/minus 5 procent.
• Zaznacza się punkt pomiarowy i za pomocą odpowiedniej masy mierzy się początkową grubość badanego elementu z dokładnością do 0,01 mm w jego środku.
• Urządzenie porównawcze zerowane jest względem podstawy (platformy poziomej).
• Próbki testowe umieszczane są na platformie.
• Wstępne obciążenie należy umieścić w oznaczonym punkcie, powoli przyłożyć określoną siłę całkowitą i w ciągu 2 sekund uruchomić stoper.
• Po upływie 15 plus/minus 2 sekund głębokość wgniecenia jest rejestrowana z dokładnością 0,01 mm.
• Po upływie 300 plus/minus 2 sekund rejestrowana jest głębokość wgniecenia z dokładnością do 0,01 mm, a siła i próbka badana są zdejmowane z platformy.
• Odczekaj kolejne 150 plus/minus 1 minutę i przy użyciu odpowiedniego urządzenia zmierz wgniecenie pozostałe w zaznaczonym miejscu (ostateczną grubość badanego elementu).
• Badanie powtarza się na pozostałych próbkach. Z wykonanych pomiarów oblicza się wartość średnią, a wynik podaje się z dokładnością do 0,01 mm.

Niniejsza norma definiuje precyzyjną metodę pomiaru wgniecenia krótkotrwałego (natychmiastowego odkształcenia pod obciążeniem) i wgniecenia krótkotrwałego trwałego (odkształcenia pozostającego po krótkim okresie odkształcenia) w elastycznych materiałach podłogowych. Dotyczą one elastycznych lub półelastycznych produktów, takich jak winyl, guma, linoleum, poliolefina i podobne materiały.

Norma ta koncentruje się na stosunkowo krótkich czasach obciążenia, symulując krótkotrwałe, powtarzalne lub dynamiczne naciski, takie jak te pochodzące od wysokich obcasów, poruszających się nóg mebli, kół lub ruchu pieszych. Test ocenia, jak szybko i jak bardzo podłoga odkształca się pod wpływem krótkotrwałego obciążenia oraz jak dobrze odbudowuje się po jego upływie.

Pomaga to ocenić natychmiastową ochronę widoczności, komfort chodzenia oraz odporność na zużycie i uszkodzenia wynikające z codziennego użytkowania. Wyniki są szeroko wykorzystywane w specyfikacjach produktów, szczególnie w obiektach komercyjnych i miejscach o dużym natężeniu ruchu.

• Norma „ISO 24343-3 Część 3: Wgniecenie elastycznych/półelastycznych/winylowych płytek kompozytowych” opisuje metodę określania krótkotrwałej odporności na wgniecenie elastycznych/półelastycznych/winylowych płytek podłogowych po przyłożeniu stałego obciążenia.

Dla celów niniejszej normy wgniecenie odnosi się do różnicy między grubością początkową a grubością zmierzoną po usunięciu obciążenia. Grubość odnosi się do odległości między dwiema równoległymi płytami, na których położona jest podłoga pod danym obciążeniem.

Zasadniczo próbki testowe poddaje się obciążeniu statycznemu w temperaturze pokojowej, a grubość mierzy się przed i w trakcie obciążenia w określonych czasach przetrzymywania. Proces testowania przebiega według następujących kroków:

• O ile w specyfikacji produktu nie określono inaczej, próbki testowe są kondycjonowane przez co najmniej godzinę w temperaturze 23 stopni Celsjusza plus/minus 2 stopnie Celsjusza i wilgotności względnej 50% plus/minus 5%. Próbki testowe można również kondycjonować w łaźni wodnej przez co najmniej godzinę.
• Zaznacza się miejsce pomiaru i za pomocą odpowiedniej masy mierzy się początkową grubość badanego elementu z dokładnością do 0,01 mm w jego środku.
• Badaną część umieszcza się na platformie.
• Obciążenie wstępne umieszcza się w oznaczonym punkcie, a komparator ustawia się na zero. Określoną masę przykłada się powoli, a stoper uruchamia się w ciągu 2 sekund.
• Utrzymując siłę przyłożoną do badanego elementu, głębokość wgniecenia jest rejestrowana z dokładnością do 0,01 mm po upływie 60 plus/minus 1 sekundy.
• Całkowity czas wciskania wyniesie plus/minus 600 sekund, po czym odczekuje się kolejne plus/minus 2 sekundy i rejestruje głębokość wciskania badanego elementu.
• Test powtarza się na pozostałych próbkach. Z wykonanych pomiarów oblicza się wartość średnią, a wynik podaje się z dokładnością do 0,01.

Niniejsza norma zawiera metodę badawczą opracowaną specjalnie do pomiaru krótkotrwałej odporności na wgniecenia elastycznych i półelastycznych podłóg. Koncentruje się ona przede wszystkim na płytkach z kompozytu winylowego. Znane są one również jako arkusze z kompozytu winylowego lub jednorodne/niejednorodne płytki winylowe w formule półsztywnej.

Tego typu produkty są szeroko stosowane w obiektach komercyjnych o dużym natężeniu ruchu (szkoły, szpitale, powierzchnie handlowe, biura) ze względu na swoją trwałość, przystępną cenę i łatwość konserwacji. Jednak w porównaniu z powłokami w pełni elastycznymi, takimi jak arkusze winylowe czy luksusowe panele winylowe, są one bardziej podatne na wgniecenia pod dużym obciążeniem.

Test ocenia stopień odkształcenia (wgniecenia) materiału bezpośrednio po lub krótko po przyłożeniu stałego obciążenia, symulując rzeczywiste naprężenia, takie jak nacisk nóg mebli, sprzętu lub obcasa. Norma ta jest poświęcona zachowaniu się tych półelastycznych typów pod wpływem wgniecenia, często bez silnego nacisku na odkształcenie z powodu ograniczonej elastyczności materiału. Ta metoda pomaga producentom zapewnić spełnienie kryteriów odporności na wgniecenia w wymagających zastosowaniach.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą EN ISO 24343.