FMVSS 302 Kemudahbakaran Bahan Dalaman

Diterbitkan di bawah Piawaian Keselamatan Kenderaan Bermotor Persekutuan (FMVSS), yang dibangunkan oleh Pentadbiran Keselamatan Lalu Lintas Lebuhraya Kebangsaan (NHTSA), piawaian "Kemudahbakaran Bahan Dalaman FMVSS 302" ialah piawaian keselamatan persekutuan yang mengawal kelakuan pembakaran bahan yang digunakan di bahagian dalam kenderaan lebuh raya. Kaedah ujian yang diterangkan dalam piawaian ini juga dikenali sebagai ujian lecur mendatar. Matlamat utama piawaian ini adalah untuk mengurangkan kematian dan kecederaan yang disebabkan oleh kebakaran dalaman kenderaan, yang biasanya disebabkan oleh rokok, mancis atau bahan mudah terbakar yang dibuang.

Piawaian ini digunakan untuk bahan yang terdapat dalam ruang penumpang kereta penumpang, kenderaan pelbagai guna, trak dan bas. Ia menilai kemudahbakaran bahan-bahan ini dan menetapkan had pada seberapa cepat bahan tersebut boleh terbakar. Untuk mematuhi FMVSS 302, bahan mesti mempunyai kadar pembakaran tidak lebih daripada 10 cm seminit apabila tertakluk kepada ujian lecuran mendatar.

Piawaian FMVSS 302 terpakai kepada pelbagai jenis bahan di dalam kenderaan, termasuk: tempat duduk dan upholsteri, permaidani, pelapik kepala, panel pintu dan label serta pelekat yang digunakan pada komponen dalaman.

Piawaian ini menggunakan ujian pembakaran mendatar untuk menilai kemudahbakaran bahan:

• Penyediaan sampel: Bahan dipotong menjadi sampel 10 cm x 10 cm dan dipasang dalam pemegang berbentuk U. Kedua-dua label dan substratnya (bahan yang digunakan) harus diuji bersama, kerana substrat mempengaruhi tingkah laku terbakar.
• Pendedahan nyalaan: Sampel didedahkan kepada nyalaan selama 15 saat dalam kebuk pembakaran.
• Pengukuran: Pemerhatian dibuat untuk menentukan:
  • Masa yang diperlukan untuk api itu padam sendiri
  • Masa yang diperlukan untuk nyalaan bergerak pada jarak tertentu.
• Kadar pembakaran: Kadar pembakaran dikira seminit. Untuk memenuhi piawaian ini, bahan mesti terbakar pada kadar tidak lebih daripada 10 cm seminit.

Pematuhan FMVSS 302 bukan sekadar keperluan undang-undang; ia juga menandakan komitmen terhadap keselamatan, kualiti dan kepimpinan industri. Mematuhi piawaian ini memastikan bahan memenuhi piawaian keselamatan tertinggi, menjadikan perniagaan anda rakan kongsi yang dipercayai untuk pengeluar peralatan asli dan penyumbang kepada inovasi automotif. Dengan mengambil langkah proaktif seperti memilih bahan yang betul, menjalankan ujian komprehensif dan sentiasa mendapat maklumat tentang perubahan peraturan, anda boleh menukar pematuhan kepada kelebihan daya saing.

FMVSS 302 terpakai kepada kereta penumpang, trak, bas dan kenderaan penumpang pelbagai guna. Ia menyatakan keperluan rintangan api dan kadar perambatan hadapan api untuk bahan yang digunakan dalam petak penumpang kenderaan bermotor. Piawaian ini menentukan keperluan ketahanan api untuk bahan yang digunakan dalam petak penumpang kenderaan bermotor. Tujuan piawaian ini adalah untuk mengurangkan kematian dan kecederaan kepada penumpang kenderaan bermotor, terutamanya daripada kebakaran yang dinyalakan di bahagian dalam kenderaan daripada sumber seperti mancis atau rokok.

Ruang udara petak penumpang merujuk kepada ruang dalam petak penumpang di mana udara boleh dijana semula biasanya berada. Komponen berikut bagi petak penumpang kenderaan mesti memenuhi keperluan standard ini: kusyen tempat duduk, belakang tempat duduk, tali pinggang keledar, pelapik kepala, bumbung matahari, tempat letak tangan, semua panel trim, termasuk panel pintu, hadapan, belakang dan sisi, rak sekat, penahan kepala, penutup lantai, visor matahari, langsir, pelindung matahari, penutup rumah roda, semua penutup petak enjin, dan penutup petak enjin yang lain. elemen yang boleh digunakan ranap, direka untuk menyerap tenaga apabila sentuhan penghuni sekiranya berlaku perlanggaran.

Di samping itu, mana-mana bahagian bahan tunggal atau komposit dalam 13 mm dari ruang udara petak penumpang hendaklah memenuhi keperluan piawaian ini. Mana-mana bahan yang tidak melekat pada bahan lain pada setiap titik sentuhan hendaklah memenuhi keperluan ini apabila diuji secara berasingan. Begitu juga, sebarang bahan yang melekat pada bahan lain pada setiap titik sentuhan hendaklah memenuhi keperluan ini apabila diuji dalam komposit dengan bahan lain.

Sebelum ujian, setiap sampel dikondisikan selama 24 jam pada 21 darjah dan kelembapan relatif 50 peratus, dan ujian dijalankan di bawah keadaan ambien ini.

Spesimen ujian diletakkan di antara dua bingkai logam berbentuk U yang sepadan, 25 mm lebar dan 10 mm tinggi. Dimensi dalaman bingkai berbentuk U ialah 51 mm lebar dan 330 mm panjang. Sampel, yang melembutkan dan membengkok pada hujung yang menyala, menyebabkan pembakaran tidak sekata, dipegang secara mendatar dengan penyokong yang terdiri daripada wayar nipis dan tahan haba yang memanjang pada selang 25 mm merentasi lebar bingkai berbentuk U di bawah sampel. Satu peranti yang boleh digunakan untuk menyokong bahan tersebut ialah bingkai berbentuk U tambahan, lebih lebar daripada bingkai U yang mengandungi sampel, dan ditegangkan dengan 10 mil wayar tahan haba, diletakkan di atas bingkai U bawah.

Setiap sampel bahan yang akan diuji hendaklah berbentuk segi empat tepat, sedekat mungkin kepada 102 mm lebar dan 356 mm panjang. Ketebalan sampel ialah ketebalan bahan tunggal atau komposit yang digunakan dalam kenderaan. Walau bagaimanapun, jika ketebalan bahan melebihi 13 mm, sampel dipotong dari permukaan sampel yang paling hampir dengan ruang udara petak penumpang kepada ketebalan yang diukur. Jika sampel rata tidak boleh dibuat kerana kelengkungan permukaan, sampel dipotong kepada ketebalan maksimum 13 mm pada sebarang titik.

Sampel dihasilkan dengan memotong bahan ke arah yang menghasilkan keputusan ujian yang paling buruk. Sampel diorientasikan supaya permukaan yang paling hampir dengan ruang udara petak penumpang menghadap ke bawah pada bingkai ujian.

Bahan dengan permukaan berbulu atau berumbai diletakkan di atas permukaan rata dan disikat dua kali pada cerucuk dengan sikat yang mempunyai tujuh hingga lapan gigi licin, bulat pada 25 mm.

Semasa ujian, spesimen dipasang supaya kedua-dua belah dan satu hujung dipegang oleh bingkai berbentuk U, dengan satu hujung siram dengan hujung terbuka bingkai. Jika lebar maksimum spesimen yang boleh digunakan tidak melebihi 51 mm dan tepi spesimen tidak boleh dipegang dalam bingkai berbentuk U, spesimen diletakkan pada penyokong wayar dan satu hujung diletakkan di hujung tertutup bingkai berbentuk U.

Sampel yang dipasang diletakkan secara mendatar di tengah-tengah ruang. Selepas nyalaan dilaraskan, penunu Bunsen dan sampel diletakkan supaya bahagian tengah hujung penunu adalah 19 mm di bawah titik tengah pinggir bawah hujung terbuka sampel. Sampel didedahkan kepada nyalaan selama 15 saat. Masa (tanpa mengira tempoh penggunaan nyalaan penunu) dimulakan apabila nyalaan sampel yang terbakar mencapai titik 38 mm dari hujung terbuka sampel. Masa yang diambil untuk nyalaan memajukan ke titik 38 mm dari hujung sampel yang diapit diukur. Jika nyalaan tidak mencapai titik akhir yang ditentukan, nyalaan ditetapkan masa untuk memajukan ke titik di mana nyalaan berhenti.

Kadar pembakaran dikira mengikut formula yang diberikan dalam piawai.

Organisasi kami, yang telah berkhidmat selama bertahun-tahun dan mengikuti perkembangan global dalam sains dan teknologi dengan teliti, menggunakan pasukan profesional yang berpengalaman dan infrastruktur yang luas untuk menjalankan ujian, pengukuran dan analisis dalam pelbagai bidang untuk perniagaan merentas semua sektor. Dalam konteks ini, kami juga menyediakan perkhidmatan ujian mengikut piawaian "FMVSS 302 Kemudahbakaran Bahan Dalaman".