Volvo STD 429-0001 Bau Bahan Upholsteri dalam Kenderaan - Bahan Organik

Standard "Volvo STD 429-0001 Bau bahan upholsteri dalam kenderaan - Bahan organik" yang dibangunkan oleh syarikat kereta Volvo menerangkan prosedur untuk menilai bau di bawah pengaruh suhu dan kelembapan. Prosedur ini dilakukan pada bahan dalam bahagian dalam kenderaan dan pada komponen yang bersentuhan dengan aliran udara yang dibekalkan ke bahagian dalam kenderaan. Ungkapan 'bau' digunakan untuk menunjukkan kerentanan sesuatu bahan untuk mengeluarkan sebatian meruap disertai dengan bau yang boleh dilihat selepas kitaran suhu dan kelembapan tertentu.

Dalam ujian ini, ruang pemanasan peredaran udara digunakan mengikut piawaian “ISO 188 Getah, tervulkan atau termoplastik - Penuaan dipercepatkan dan ujian rintangan haba”. Bekas kaca 1 liter atau 3 liter dengan pengedap dan penutup neutral bau digunakan sebagai bekas ujian. Selain itu, bekas kaca 1 liter atau 3 liter dengan pengedap dan penutup bau digunakan sebagai bekas ujian. Biasanya bekas 1 liter dipilih dan jika ketepatan yang lebih tinggi diperlukan bekas 3 liter digunakan. Ketepatan yang lebih tinggi ini juga dicapai dengan melibatkan bilangan penilai yang lebih banyak. Bekas ujian hendaklah dibersihkan sebelum setiap ujian.

Semasa fasa penyaman kepingan ujian, ujian komponen hendaklah dijalankan tidak lebih awal daripada satu minggu dan tidak lewat daripada empat minggu selepas tarikh pengeluaran. Penyimpanan komponen dari tarikh pengeluaran hingga tarikh ujian hendaklah sama dengan penyimpanan komponen yang dikeluarkan untuk pengeluaran (seperti suhu, kelembapan udara dan penyimpanan yang sama). Kepingan ujian yang dikeluarkan daripada komponen mesti dihasilkan pada hari yang sama prosedur ujian bermula.

Jumlah bahan yang digunakan dalam ujian dinyatakan dalam jadual yang disediakan dalam piawaian dan berdasarkan jumlah yang digunakan dalam bahagian dalam kenderaan.

Jika ketebalan bahan sekeping bahan homogen melebihi 20 mm, kepingan ujian hendaklah dibahagikan supaya ketebalan maksimum ialah 20 mm. Bahan sandwic harus diuji dengan semua komponen di tempatnya. Dalam kes bahagian kecil, beberapa bahagian tersebut boleh digunakan jika perlu untuk mendapatkan jumlah ujian yang diperlukan.

Semasa menguji, jadual yang disediakan dalam piawaian menunjukkan jumlah bahan yang perlu ada dalam setiap bekas ujian. Setiap bahan diuji di bawah dua keadaan, iaitu dalam bekas ujian dengan dan tanpa air. Setiap penilai harus mempunyai akses kepada bekas mereka sendiri.

Dua bekas ujian yang mengandungi kepingan ujian digunakan untuk ujian. Satu ialah bikar ujian 50 liter yang mengandungi 1 ml air ternyahion (atau bikar ujian 150 liter yang mengandungi 3 ml air ternyahion). Satu lagi ialah bikar ujian 1 liter (atau bikar ujian 3 liter) tanpa air. Jika terdapat air dalam bekas ujian, sampel hendaklah diletakkan untuk mengelakkan sentuhan langsung dengan air.

Sebagai tambahan kepada bekas ujian yang mengandungi kepingan ujian, bekas ujian 1 liter hendaklah diisi dengan 50 ml air ternyahion (dirujuk sebagai ujian sifar). Air untuk ujian sifar mesti datang dari sumber yang sama dengan air ujian yang lain.

Bekas ujian kemudiannya ditutup rapat dan diletakkan di dalam ruang pemanas yang dipanaskan di mana ia disimpan selama 24 jam tambah/tolak 1 jam. Melainkan dinyatakan sebaliknya, suhu 40 darjah tambah/tolak 1 darjah mesti dikekalkan di dalam ruang pemanas.

Untuk salutan panel bukan tenunan dan bahan yang mengandungi pelekat atau pengikat, suhu 70 darjah tambah/tolak 1 darjah boleh digunakan.

Penilaian hendaklah dibuat sejurus selepas bekas ujian dikeluarkan dari ruang pemanasan. Untuk mengesahkan ujian, kelas 1 diperlukan untuk bekas ujian yang mengandungi hanya air.

Dalam kes ujian penghantaran, penilaian mesti dijalankan oleh sekurang-kurangnya tiga penilai. Jika penilaian individu berbeza dengan lebih daripada dua gred, ujian lain hendaklah dijalankan dengan sekurang-kurangnya lima penilai. Sekiranya berlaku percanggahan pendapat, ujian sentiasa dijalankan dengan sekurang-kurangnya lima penilai.

Setiap penilai menghadiri program latihan khusus untuk melatih keupayaan mereka menilai bau. Untuk mengekalkan keupayaan ini, penilai menerima latihan berkala sekurang-kurangnya sebulan sekali.

Keperluan berikut dikenakan kepada penilai: mereka mestilah bukan perokok, mempunyai deria bau yang normal, dan tidak mempunyai kemerosotan kapasiti penciuman semasa ujian.

Penilaian bau dibuat untuk semua varian yang mungkin pada skala darjah antara 1 hingga 6, di mana separuh darjah juga mungkin.

Skala darjah adalah seperti berikut:

• Darjah 1 Tidak Diperhatikan
• Darjah 2 Ketara, tetapi tidak menyusahkan
• Darjah 3 Jelas ketara, tetapi belum menyusahkan
• Darjah 4 Tidak Menyenangkan
• Darjah 5 Amat mengganggu
• Darjah 6 Tak Tahan

Ciri-ciri bau ditentukan dengan membundarkan skor kepada separuh darjah terdekat, dengan merujuk kepada prosedur ujian yang digunakan dan varian seperti min aritmetik darjah individu.

Organisasi kami mempunyai kakitangan yang kuat yang mengikuti perkembangan dalam bidang sains dan teknologi di dunia dan sentiasa memperbaiki dirinya. Di antara banyak ujian, pengukuran, analisis dan penilaian yang dijalankan untuk syarikat dalam pelbagai sektor, terdapat juga perkhidmatan ujian mengikut piawaian "Volvo STD 429-0001 Bau bahan upholsteri dalam kenderaan - Bahan organik".