GMW 14698 Rintangan Calar Salutan Organik dan Filem Pelekat Sendiri (2)

GMW 14698 Rintangan Calar bagi Salutan Organik dan Filem Pelekat Sendiri

Piawaian “GMW 14698 Rintangan Calar Lapisan Organik dan Filem Pelekat Sendiri”, yang dibangunkan oleh General Motors Worldwide (GMW), menerangkan kaedah ujian yang digunakan untuk menilai sejauh mana permukaan bersalut atau bersalut filem menahan calar apabila terdedah kepada sentuhan mekanikal terkawal. Piawaian ini amat penting untuk komponen dalaman dan luaran automotif yang mana mengekalkan penampilan dan ketahanan permukaan adalah penting.

Tujuan utama piawaian GMW 14698 adalah untuk menentukan rintangan calar permukaan automotif di bawah keadaan ujian yang ditetapkan. Semasa pembuatan kenderaan dan penggunaan biasa, permukaan boleh dicalar oleh:

• petikan
• radas
• Kunci dan objek keras lain
• Komponen proksimal
• Peralatan pembersihan
• Operasi pemasangan
• Sentuhan dengan bahagian kenderaan lain
• Kegunaan penumpang umum

Calar bukan sahaja mewujudkan alur fizikal; ia juga boleh menyebabkan pemutihan, perubahan warna, perubahan kilauan atau kerosakan permukaan yang lain. Oleh itu, ujian calar menyediakan cara yang objektif untuk menilai sama ada salutan atau filem mempunyai rintangan yang mencukupi untuk aplikasi yang dimaksudkan.

Piawaian GMW 14698 terutamanya terpakai kepada yang berikut:

• Salutan organik
• Sistem salutan lapisan tunggal
• Sistem salutan berbilang lapisan
• Salutan yang digunakan pada permukaan logam
• Salutan yang digunakan pada permukaan polimer
• Filem/kerajang pelekat sendiri

Ujian ini amat berguna untuk upholsteri dalaman automotif dan permukaan yang berkaitan dengan penampilan. Makmal ujian menyenaraikan piawaian GMW 14698 di bawah ujian rintangan permukaan dan calar automotif. Piawaian ini bukan sahaja menguji sama ada sesuatu bahan boleh menahan calar; ia menyediakan kaedah terkawal untuk mengenakan daya mekanikal yang ditetapkan dan kemudian menilai kerosakan yang terhasil.

Piawaian GMW 14698 menawarkan tiga kaedah ujian utama:

• Kaedah A Bar ujian kekerasan: Kaedah ini menggunakan bar ujian kekerasan/calar bermuatan pegas. Bar ujian diletakkan secara menegak pada permukaan sampel dan digerakkan merentasi permukaan. Daya dikawal melalui mekanisme pegas. Bar ditarik pada jarak tertentu merentasi permukaan ujian. Piawaian ini mentakrifkan lejang ujian kira-kira 50 mm atau lebih. Kaedah ini amat berguna untuk menentukan rintangan salutan dan filem terhadap calar linear terkawal.
• Kaedah B Ujian calar lima jari: Kaedah ini menggunakan penguji calar lima jari. Setiap jari membawa hujung calar keluli dan boleh mengenakan daya yang ditentukan pada sampel. Piawaian ini mentakrifkan daya piawai berikut: 5 N, 8 N, 13 N, 15 N, dan 20 N. Daya lain boleh digunakan seperti yang dikehendaki oleh spesifikasi bahan yang berkaitan atau jurutera ujian.

Kaedah ini amat berguna apabila beberapa tahap daya perlu dinilai pada sampel yang sama. Susunan lima jari membolehkan penggunaan beban calar yang berbeza secara sistematik, membolehkan penentuan daya di mana kerosakan yang boleh dilihat bermula.

• Kaedah C Ujian kekerasan linear: Kaedah ini menggunakan peranti ujian kekerasan/calar linear. Daya yang dikenakan boleh dilaraskan antara kira-kira 0,5 dan 20 N. Dengan menggerakkan hujung ujian yang ditetapkan merentasi permukaan di bawah beban terkawal, peranti ini membolehkan penilaian kuantitatif rintangan permukaan terhadap calar.

Peralatan yang digunakan dalam ujian bergantung pada kaedah yang dipilih. Peralatan biasa termasuk:

• Bar ujian kekerasan: Digunakan untuk Kaedah A. Bar tersebut mengandungi mekanisme spring yang menentukan daya yang dikenakan.
• Penguji calar lima jari: Digunakan untuk Kaedah A. Peranti ini merangkumi lima lengan/jari bergerak yang dilengkapi dengan hujung calar yang boleh diganti. Penguji calar lima jari komersial yang digunakan dalam aplikasi automotif biasanya memberikan beban piawai yang berbeza dan menggunakan hujung calar hemisfera kira-kira 1 mm.
• Mesin uji kekerasan linear: Digunakan untuk Kaedah C. Beban boleh dilaraskan dan prob ujian digerakkan merentasi sampel.
• Hujung tercalar: Piawaian ini menentukan hujung keluli digilap atau logam keras. Konfigurasi hujung utama ialah hujung hemisfera dengan diameter kira-kira 1,0 tambah/tolak 0,1 mm.

Dalam ujian, komponen produk siap hendaklah diuji bila-bila masa yang mungkin. Jika bahagian siap tidak mudah diletakkan di dalam peralatan ujian disebabkan oleh saiz, bentuk atau geometrinya, sampel perwakilan komponen boleh diambil. Salutan atau filem hendaklah digunakan mengikut spesifikasi bahan yang berkaitan. Sekurang-kurangnya tiga sampel hendaklah diuji. Sekurang-kurangnya satu sampel diperlukan untuk ujian kawalan kualiti rutin.

Pengkondisian persekitaran adalah penting dalam pengujian kerana bahan polimer dan salutan boleh menunjukkan tingkah laku yang berbeza bergantung pada keadaan suhu dan kelembapan. Piawaian GMW 14698 merujuk kepada piawaian GMW 3221 Kod D untuk pengkondisian, melainkan jika keadaan lain dinyatakan oleh prosedur ujian yang berkaitan. Ini membantu memastikan bahawa makmal dan pembekal yang berbeza menjalankan ujian di bawah keadaan yang setanding.

Selepas proses calar, sampel diperiksa secara visual. Salah satu kesan penting yang dinilai untuk plastik berwarna yang dibentuk ialah pemutihan kawasan yang tercalar.

Skala penarafan standard GMW 14698 merangkumi penarafan dari 1 hingga 5. Penarafan yang lebih tinggi mewakili penampilan/rintangan calar yang lebih baik. Bagi plastik berwarna yang dibentuk, keperluan yang dirujuk biasanya penarafan 4 atau lebih tinggi, yang mana keperluan ini dinyatakan dalam spesifikasi bahan atau komponen yang berkaitan.

Tafsiran yang dipermudahkan adalah seperti berikut:

• 5: Nampak berbintik tetapi pada dasarnya tiada keputihan.
• 4-5: Pemutihan ringan di bawah keadaan tontonan tertentu
• 4: Pemutihan ringan
• 3-4: Pemutihan sedikit atau minimum bergantung pada sudut pandangan.
• 3: Keputihan yang ketara
• 2-3: Kemunculan yang ketara hingga teruk
• 2 atau kurang: Kerosakan ketara yang ketara

Kriteria penerimaan muktamad hendaklah sentiasa datang daripada keperluan bahan, komponen atau lukisan General Motors yang berkaitan, dan bukannya disimpulkan daripada prosedur ujian umum.

Prinsip asasnya begini: kekuatan calar yang diperlukan lebih tinggi secara amnya bermaksud rintangan calar yang lebih baik. Walau bagaimanapun, kekuatan sahaja tidak boleh ditafsirkan tanpa mempertimbangkan geometri alat, kaedah ujian, substrat, sistem salutan dan kriteria penilaian yang ditentukan.

Piawaian GMW 14698 adalah penting kerana permukaan automotif tertakluk kepada sentuhan mekanikal berulang sepanjang hayatnya. Contohnya, bahagian dalam kenderaan mungkin termasuk:

• panel instrumen
• Kemasan pintu
• Konsol tengah
• Bingkai kunci
• Panel hiasan
• Lantai polimer
• Komponen plastik bersalut
• Filem hiasan pelekat sendiri

Permukaan ini mesti mengekalkan penampilan yang boleh diterima walaupun telah digunakan dan disentuh. Oleh itu, rintangan calar merupakan bahagian penting dalam ketahanan rupa automotif.

Rintangan calar yang lemah boleh menyebabkan perkara berikut:

• Kerosakan permukaan yang boleh dilihat
• Pemutihan
• Kehilangan kecerahan
• Kerosakan salutan
• Pendedahan substrat yang mendasari
• Penurunan kualiti yang dirasakan
• Aduan pelanggan

Kesimpulannya, piawaian GMW 14698 boleh digunakan semasa pembangunan bahan, kelayakan pembekal, pengesahan komponen, kawalan kualiti pembuatan dan penyiasatan kegagalan.

Selama bertahun-tahun, organisasi kami, dengan kakitangannya yang cekap dan berpengalaman, telah memahami keperluan pelanggannya, menyediakan perkhidmatan ujian lanjutan yang mereka perlukan, dan membantu mereka dalam penubuhan, pelaksanaan dan penambahbaikan sistem pengurusan. Dalam rangka kerja ini, kami juga menyediakan perkhidmatan ujian mengikut piawaian GMW 14698.