الاستومرهای BMW GS 93011

الاستومرهای BMW GS 93011

استاندارد «الاستومرهای BMW GS 93011» که توسط شرکت خودروسازی چندملیتی BMW تدوین شده است، شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

الاستومرهای BMW GS 93011

  • استاندارد "BMW GS 93011-1 تعیین باقیمانده احتراق الاستومرهای بدون هالوژن (950 درجه)" روشی آزمایشی را برای تعیین باقیمانده احتراق (باقیمانده سوختگی احتراق یا محتوای خاکستر) باقی مانده پس از احتراق الاستومرهای بدون هالوژن در دمای بالا توصیف می‌کند. این آزمایش معمولاً در دمای 950 درجه انجام می‌شود. هدف از این آزمایش شناسایی مواد و کنترل کیفیت است. این آزمایش به تأیید محتوای پرکننده معدنی یا باقیمانده خاکستر باقی مانده پس از احتراق اجزای آلی کمک می‌کند. الاستومرهای بدون هالوژن به دلیل مقررات زیست محیطی، استانداردهای ایمنی در برابر آتش و الزامات بازیافت، در کاربردهای خودرو اهمیت فزاینده‌ای پیدا می‌کنند. سطوح پایین باقیمانده عموماً نشان دهنده مواد خالص‌تر حاوی افزودنی‌های معدنی کمتر است که می‌تواند بر عملکرد، دوام و سازگاری تأثیر بگذارد.
  • استاندارد «BMW GS 93011-2 شناسایی، تعیین باقیمانده احتراق الاستومرهای حاوی کلر، برم یا ید (950 درجه)» روشی را برای تعیین باقیمانده احتراق (محتوای خاکستر، باقیمانده احتراق یا باقیمانده احتراق) در الاستومرهای حاوی هالوژن‌هایی مانند کلر، برم یا ید توصیف می‌کند. این استاندارد بخشی از سری استانداردهای گسترده‌تر GS 93011 است که روش‌هایی را برای شناسایی و توصیف الاستومرها از طریق تجزیه حرارتی و تجزیه و تحلیل باقیمانده ارائه می‌دهد.

این استاندارد الاستومرهای حاوی هالوژن (مانند لاستیک کلروپرن، پلی اتیلن کلردار، لاستیک بروموبوتیل یا الاستومرهای هالوژنه فلوئوردار) را هدف قرار می‌دهد. هالوژن‌ها می‌توانند بر رفتار احتراق، تشکیل پسماند و تشکیل احتمالی ترکیبات هالوژن در حین احتراق تأثیر بگذارند. این آزمایش به موارد زیر کمک می‌کند:

  • برای تعیین وجود و نوع الاستومرهای هالوژنه.
  • اندازه‌گیری باقیمانده معدنی غیرفرار (خاکستر) که پس از احتراق در دماهای بالا باقی می‌ماند.
  • برای پشتیبانی از تأیید مواد، کنترل کیفیت و انطباق با مشخصات BMW برای قطعاتی در وسایل نقلیه مانند واشر، شیلنگ، آب‌بند، لرزه‌گیر یا سایر اجزای لاستیکی.

الاستومرهای هالوژنه زمانی استفاده می‌شوند که مقاومت در برابر روغن، مقاومت در برابر شعله یا مقاومت شیمیایی خاصی مورد نیاز باشد، اما استفاده از آنها به دلیل نگرانی‌های زیست‌محیطی و بهداشتی (مثلاً محدودیت‌هایی در مورد ترکیبات هالوژن خاص) تنظیم شده است.

  • استاندارد «BMW GS 93011-3 شناسایی، تعیین اجزای قابل استخراج با روش استخراج با استفاده از سیکلوهگزان/استون» بر تعیین اجزای قابل استخراج (ماده محلول) از طریق استخراج با حلال تمرکز دارد. این استاندارد روشی را برای تعیین مقدار الاستومر قابل استخراج با استفاده از حلال‌های خاص ارائه می‌دهد و به موارد زیر کمک می‌کند:
  • تعیین نوع الاستومر یا آمیزه لاستیکی.
  • برای ارزیابی محتوای مواد با وزن مولکولی کم، نرم‌کننده‌ها، کمک‌فرآیندها، اجزای پخت نشده یا سایر افزودنی‌های محلول.
  • برای ارزیابی خلوص مواد، ثبات فرمولاسیون و خطرات احتمالی مهاجرت (به عنوان مثال، موادی که ممکن است به مرور زمان نشت کرده و بر عملکرد، تماس با مایعات یا انتشار گازهای گلخانه‌ای تأثیر بگذارند).
  • برای پشتیبانی از صلاحیت تأمین‌کننده، تأیید قطعه و تضمین کیفیت قطعات لاستیکی (مانند واشر، اورینگ، شیلنگ، بوش، لرزه‌گیر، آب‌بند یا نوارهای آب‌بندی هوا) در خودروهای BMW.

آزمایش مواد قابل استخراج در کاربردهای خودرو که الاستومرها با سوخت‌ها، روغن‌ها، خنک‌کننده‌ها یا مایعات ترمز در تماس هستند، یا در مواردی که پایداری طولانی‌مدت و محتوای کم مواد قابل استخراج برای جلوگیری از تورم، تخریب یا آلودگی مورد نیاز است، بسیار مهم است.

  • استاندارد "BMW GS 93011-4 شناسایی، تعیین رفتار تخریب حرارتی با استفاده از ترموگراویمتری (TG)" روش آنالیز ترموگراویمتری (TGA) مورد استفاده برای تعیین رفتار تخریب حرارتی الاستومرها را شرح می‌دهد. این استاندارد از آنالیز ترموگراویمتری برای نظارت بر تغییرات جرم در یک نمونه الاستومر که تحت شرایط کنترل شده گرم شده است، استفاده می‌کند. این آنالیز موارد زیر را آشکار می‌کند:
  • دماهای تجزیه و مراحل فروپاشی حرارتی.
  • محتوای اجزای فرار (مانند رطوبت، حلال‌های باقیمانده، افزودنی‌های با وزن مولکولی کم).
  • رفتار تخریب پلیمر.
  • مقدار پرکننده‌های معدنی، کربن سیاه یا خاکستر باقی‌مانده پس از تجزیه.
  • پایداری حرارتی کلی و مشخصات ترکیب.

این داده‌ها به روش‌های زیر کمک می‌کنند:

  • برای تعیین نوع یا خانواده الاستومر.
  • برای شناسایی ناسازگاری‌ها یا ناخالصی‌های فرمولاسیون.
  • برای تأیید انطباق با مشخصات BMW از نظر دوام، مقاومت در برابر حرارت و عملکرد در کاربردهای خودرو (به عنوان مثال قطعات نصب موتور، واشر، شیلنگ، تسمه، میراگرهای ارتعاش یا آب‌بندهای در معرض حرارت).
  • پشتیبانی از تحلیل خطا، مهندسی معکوس یا ارزیابی صلاحیت تأمین‌کننده.

TGA به ویژه ارزشمند است زیرا اثر انگشتی از رفتار حرارتی ماده را ارائه می‌دهد و آزمایش‌های باقیمانده و استخراج را برای طبقه‌بندی دقیق‌تر مواد تکمیل می‌کند.

  • استاندارد «شناسایی BMW GS 93011-5، تعیین مقدار راهنمای دمای پایین با استفاده از گرماسنجی روبشی تفاضلی (DSC)» از DSC برای اندازه‌گیری گذارهای حرارتی در الاستومرها، به‌ویژه دمای گذار شیشه‌ای (Tg) یا سایر تغییرات فازی در دمای پایین استفاده می‌کند. مقدار راهنمای سرد به‌دست‌آمده از این آزمون برای اهداف زیر استفاده می‌شود:
  • یک شناسه اولیه برای یک نوع یا خانواده الاستومر.
  • شاخصی از انعطاف‌پذیری و عملکرد در دمای پایین (برای قطعاتی که نیاز به عملکرد در آب و هوای سرد یا شرایط زیر صفر دارند، حیاتی است).
  • یک پارامتر کنترل کیفیت که برای تأیید ثبات فرمولاسیون، شناسایی ترکیب نامناسب یا تأیید مناسب بودن برای کاربردهای خاص خودرو استفاده می‌شود.

الاستومرهای مورد استفاده در صنعت خودرو (مانند واشرها، اورینگ‌ها، شیلنگ‌ها، بوش‌ها، بست‌ها، آب‌بندها، نوارهای آب‌بندی هوا یا میراگرهای ارتعاش) اغلب در معرض سرمای شدید قرار دارند. در چنین مواردی، شکنندگی یا از دست دادن خاصیت ارتجاعی می‌تواند منجر به نشت، سر و صدا، لرزش یا خرابی شود. مقدار هدایت سرد مبتنی بر DSC به مواد کمک می‌کند تا الزامات دمای پایین BMW را برآورده کنند.

  • استاندارد «شناسایی BMW GS 93011-6، آنالیز طیف‌سنجی مادون قرمز (IR)، پیرولیز IR» بر آنالیز طیف‌سنجی مادون قرمز (IR) با استفاده از پیرولیز-IR (طیف‌سنجی مادون قرمز پیرولیز) تمرکز دارد. پیرولیز-IR تجزیه حرارتی (پیرولیز) را با طیف‌سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FTIR) ترکیب می‌کند تا محصولات تجزیه فرار (پیرولیزات‌ها) آزاد شده توسط الاستومرها را هنگام گرم شدن در جو خنثی تجزیه کند. این یک طیف IR مشخصه (اثر انگشت) از محصولات تجزیه گازی ایجاد می‌کند و موارد زیر را ممکن می‌سازد:
  • شناسایی دقیق نوع یا خانواده الاستومر.
  • شناسایی پلیمرها، کوپلیمرها یا افزودنی‌های خاص که نوارهای جذبی منحصر به فردی تولید می‌کنند.
  • تمایز قائل شدن بین مواد مشابه زمانی که روش‌های دیگر (مثلاً TGA یا بقایای خاکستر) نتایج همپوشانی دارند.
  • تأیید سازگاری مواد، تشخیص آلاینده‌ها یا تأیید در برابر طیف‌های مرجع برای تضمین کیفیت.

این روش به ویژه برای الاستومرهای پیچیده یا پر شده مؤثر است، زیرا پیرولیز ماتریس پلیمری آلی را تبخیر می‌کند در حالی که پرکننده‌های معدنی را باقی می‌گذارد و IR ساختار مولکولی مواد آلی در حال تجزیه را ثبت می‌کند.

  • استاندارد "BMW GS 93011-8 تعیین خواص، تعیین مقاومت در برابر ترک خوردگی تنشی در پلاستیک‌ها در تماس با الاستومرها" روشی را برای تعیین مقاومت پلاستیک‌ها در برابر ترک خوردگی تنشی (مقاومت در برابر ترک خوردگی تنشی یا مقاومت در برابر ترک خوردگی تنشی محیطی) ناشی از تماس با الاستومرها شرح می‌دهد. بسیاری از قطعات خودرو، الاستومرها (مانند واشر، آب‌بند، واشر، شیلنگ، بوش) را با محفظه‌های پلاستیکی، پوشش‌ها، رابط‌ها یا عناصر ساختاری (مانند پلی‌آمید، پلی‌پروپیلن) ترکیب می‌کنند. موادی که از الاستومر مهاجرت می‌کنند (مانند نرم‌کننده‌ها، روغن‌های فرآوری، آنتی‌اکسیدان‌ها یا عوامل متورم‌کننده) می‌توانند به عنوان عواملی عمل کنند که باعث ترک خوردگی تنشی در پلاستیک تحت تنش مکانیکی، گرما یا قرار گرفتن در معرض محیط می‌شوند. این امر منجر به موارد زیر می‌شود:
  • تشکیل ترک.
  • ترک خوردگی شکننده.
  • خرابی زودرس (مثلاً نشتی در سیستم‌های سوخت، اتصال کوتاه الکتریکی یا ضعف ساختاری).

این استاندارد با اندازه‌گیری پتانسیل الاستومرها برای ایجاد ترک‌خوردگی ناشی از تنش در پلاستیک‌ها، سازگاری جفت‌های الاستومر-پلاستیک را تضمین می‌کند. این استاندارد برای اجزای حیاتی از نظر ایمنی یا با طول عمر بالا در محفظه‌های موتور، قسمت‌های داخلی و خارجی یا قسمت‌های زیر کاپوت بسیار مهم است.

  • استاندارد «BMW GS 93011-9 مشخصات خواص، اثرات دما، تنش خمشی در شرایط سرد» به طور خاص به مشخصات خواص تحت تأثیر دما می‌پردازد و بر تنش خمشی در شرایط سرد (آزمون خمش در دمای پایین، تنش خمشی در سرما یا ارزیابی خمش/انعطاف‌پذیری در سرما) تمرکز دارد.

در حالی که استاندارد GS 93011-5 دمای انتقال شیشه‌ای ذاتی (Tg) یا مقدار راهنمای سرد را با استفاده از DSC تعیین می‌کند، استاندارد GS 93011-9 رفتار مکانیکی عملی الاستومر را تحت تنش خمشی سرد ارزیابی می‌کند. این استاندارد به موارد زیر می‌پردازد:

  • انعطاف‌پذیری هنگام خم شدن در دماهای پایین و مقاومت در برابر ترک خوردگی یا شکنندگی.
  • اینکه آیا ماده در محیط‌های سرد، خاصیت ارتجاعی و عملکردی خود را حفظ می‌کند (بدون شکستگی، سفتی بیش از حد یا آسیب سطحی).
  • مناسب برای کاربردهایی که الاستومرها در شرایط زیر صفر درجه خم یا کشیده می‌شوند (مانند درزگیرهای درب، نوارهای درزگیر هوا، غلاف‌ها، شیلنگ‌ها، سیلندرها، لرزه‌گیرها یا بوش‌های سیستم تعلیق در وسایل نقلیه‌ای که در آب و هوای زمستانی کار می‌کنند).

این آزمایش، مشخصه‌یابی حرارتی (از DSC) را به عملکرد در دمای پایین در دنیای واقعی مرتبط می‌کند و تضمین می‌کند که الاستومرها در هوای سرد شکننده نمی‌شوند، ترک نمی‌خورند یا اثر آب‌بندی خود را از دست نمی‌دهند. این امر برای NVH (سروصدا، لرزش، سختی)، دوام و جلوگیری از نشت بسیار مهم است.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست را مطابق با استاندارد "BMW GS 93011 Elastomers" به مشاغل ارائه می‌دهیم.

واتساپ