
استاندارد "روش SAE J365 برای آزمایش مقاومت مواد روکش خودرو در برابر سایش" که توسط انجمن مهندسان خودرو آمریکا (SAE) تدوین شده است، روشی آزمایشی را توصیف میکند که برای تعیین مقاومت سایشی نمونههای آزمایشی مانند تخته خرده چوب، پارچه، پارچه با روکش وینیل، چرم و مواد روکش مشابه استفاده میشود.

قبل از آزمایش، نمونههای آزمایش باید حداقل به مدت ۲۴ ساعت در دمای ۲۳ درجه سانتیگراد +/-۲ درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی ۵۰٪ +/-۱۰٪ قرار داده شوند. مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، آزمایش باید تحت همان شرایط کنترل شده انجام شود.
برای پارچهها، پارچههای روکشدار، چرم یا مواد انعطافپذیر مشابه، نمونهای با قطر تقریبی ۱۳۰ میلیمتر با سوراخ مرکزی ۶.۵ میلیمتر تهیه میشود. نمونه روی پد لاستیکی نگهدارنده نمونه قرار داده میشود و سپس با استفاده از صفحه گیره با قطر خارجی ۵۴ میلیمتر و مهره گیره محکم میشود. حلقه فشار روی نمونه آزمایش فشار داده میشود تا اطمینان حاصل شود که نمونه بدون ایجاد چین و چروک یا برآمدگی روی نگهدارنده نمونه محکم کشیده میشود. پیچ تنظیم حلقه فشار بدون ایجاد چین و چروک یا برآمدگی در نمونه سفت میشود.
برای تخته فیبر، کفپوش لاستیکی، فرش و سایر مواد نیمه سخت، نمونهای با قطر تقریبی ۱۰۶ میلیمتر با سوراخ مرکزی ۶.۵ میلیمتر تهیه میشود. نمونه آزمایشی روی پد لاستیکی روی نگهدارنده نمونه قرار داده میشود و سپس با استفاده از یک صفحه گیره با قطر خارجی ۳۲ میلیمتر و مهره گیره محکم میشود. در صورت لزوم، حلقه گیره روی نمونه آزمایشی قرار میگیرد. پیچ تنظیم حلقه گیره بدون ایجاد چروک یا تورم در نمونه سفت میشود.
عنصر تشخیص سایش بر روی نمونه آزمایشی پایین آورده میشود و سایش برای تعداد چرخههای مشخص شده در مشخصات مهندسی اعمال میشود.
نمونه آزمایش با یک نمونه سایش اصلی تأیید شده که توسط طرفهای ذیربط تعیین شده یا طبق مشخصات مهندسی مربوطه الزامی است، مقایسه شده و مقاومت سایشی مشاهده و گزارش میشود. هرگونه انحراف از رویه گزارش میشود.
در دنیای پرسرعت طراحی و تولید خودرو، جایی که زیباییشناسی با عملکرد در هم میآمیزد، دوام و ظاهر مواد تزئینی داخلی از اهمیت بالایی برخوردار است. رانندگان و سرنشینان روزانه با سطوحی مانند داشبورد، پنلهای در، صندلیها و کفپوشها در تعامل هستند و این سطوح در معرض سایش و پارگی مداوم ناشی از لباس، ابزار و تماسهای اتفاقی قرار دارند. برای پرداختن به این چالش، انجمن بینالمللی مهندسان خودرو (SAE) مجموعهای از استانداردها را برای ارزیابی عملکرد مواد در شرایط واقعی تدوین کرده است. در میان این استانداردها، SAE J365 به عنوان یک روش آزمایش حیاتی برای ارزیابی مقاومت در برابر سایش در مواد روکش صندلیها برجسته است.
سایش، آثار ناخوشایندی که از اصطکاک به جا میماند، میتواند کیفیت درک شده از خودرو را به مرور زمان کاهش دهد و منجر به تعمیرات پرهزینه یا نارضایتی مشتری شود. استاندارد SAE J365 روشی استاندارد و تکرارپذیر برای اندازهگیری این مقاومت ارائه میدهد و تضمین میکند که فضای داخلی خودرو برای سالهای آینده در شرایط اولیه خود باقی بماند.
هدف اصلی استاندارد SAE J365 این است که تولیدکنندگان را قادر سازد تا با شبیهسازی سناریوهای سایش روزمره در یک محیط کنترلشده، عملکرد مواد را پیشبینی کنند. این استاندارد، مواد روکش صندلی را هدف قرار میدهد که به عنوان سطوح انعطافپذیر یا نیمهسخت در فضای داخلی خودرو تعریف میشوند، به استثنای اجزای سازهای. این موارد عبارتند از:
این استاندارد مقاومت در برابر سایش را اندازهگیری میکند و به موارد زیر کمک میکند:
برخلاف آزمونهای سایش تهاجمیتر، مانند استاندارد SAE J1536 برای سایش Taber، استاندارد SAE J365 بر سایش جهتدار و با نیروی کم تمرکز دارد تا تعامل انسان را شبیهسازی کند و آن را برای ارزیابیهای زیباییشناختی ایدهآل سازد.
با گسترش روزافزون خودروهای برقی و اشتراکی و همچنین با توجه به الگوهای مختلف استفاده از خودروها، استانداردهایی مانند SAE J365 بیش از هر زمان دیگری حیاتی هستند. این استانداردها ادعاهای مربوط به گارانتی را کاهش میدهند (خط و خش تا ۵ درصد از شکایات مربوط به فضای داخلی خودرو را تشکیل میدهد) و با تأیید عملکرد مواد بازیافتی، از نوآوریهای سازگار با محیط زیست پشتیبانی میکنند.
استاندارد SAE J365 از یک دستگاه ساده اما دقیق برای شبیهسازی سایش استفاده میکند. دستگاه آزمایش معمولاً شامل یک نوک وزنهدار یا بازوی ساینده است که در یک مسیر کنترلشده در سطح نمونه تحت بارها و سرعتهای مختلف حرکت میکند. دستگاه سایش دارای ویژگیهای زیر است:
برای آزمایش، نمونه به طور ایمن قرار داده میشود و ۵۰ تا ۵۰۰ چرخه (که توسط کاربر بر اساس سایش مورد انتظار تعیین میشود) آغاز میشود. بازو با سرعت ۳۰ تا ۶۰ ضربه در دقیقه، طول حرکت ثابتی (مثلاً ۱۰ سانتیمتر) را طی میکند. عوامل محیطی، مانند رطوبت، که میتوانند بر انعطافپذیری ماده تأثیر بگذارند، تحت نظر قرار میگیرند.
پس از آزمایش، نمونه به صورت بصری و زیر ذرهبین برای یافتن نشانههای سایش، تغییر رنگ یا تخریب سطح بررسی میشود. مقاومت یا بر اساس یک مقیاس رتبهبندی میشود (مثلاً ۱ تا ۵، که ۵ نشان دهنده عدم آسیب قابل مشاهده است) یا بر اساس چرخههای شکست اندازهگیری میشود (که به صورت ۱۰ درصد از دست دادن براقیت یا تخریب قابل مشاهده تعریف میشود).
در نهایت، استاندارد SAE J365 نمونهای از چگونگی ایجاد پلی بین دقت آزمایشگاهی و دوام در دنیای واقعی است. این استاندارد با ارائه محافظت در برابر خراش، خطری خفیف اما مداوم، تضمین میکند که فضای داخلی خودرو برای کیلومترها از کاربران لذت ببرد.
سازمان ما که سالهاست در خدمترسانی است و با دقت پیشرفتهای جهانی در علم و فناوری را دنبال میکند، با بهرهگیری از تیمی ماهر و زیرساختهای گسترده، آزمایش، اندازهگیری و تجزیه و تحلیل را در طیف وسیعی از زمینهها برای کسبوکارها در تمام بخشها انجام میدهد. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "روش SAE J365 برای آزمایش مقاومت مواد کفپوش در برابر اصطکاک" ارائه میدهیم.
