EN ISO 12219 هوای داخلی وسایل نقلیه جاده‌ای

استاندارد "EN ISO 12219 هوای داخلی وسایل نقلیه جاده‌ای" که یک استاندارد اروپایی است و متعاقباً توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

• استاندارد «EN ISO 12219-1 هوای داخلی وسایل نقلیه جاده‌ای - بخش 1: محفظه آزمایش کل وسیله نقلیه - مشخصات و روش تعیین ترکیبات آلی فرار در فضای داخلی کابین» محفظه آزمایش کل وسیله نقلیه، چیدمان نمونه‌برداری بخار و شرایط عملیاتی برای تعیین ترکیبات آلی فرار (VOCs) و ترکیبات کربونیل در هوای کابین وسیله نقلیه را شرح می‌دهد.

طبق این استاندارد، سه اندازه‌گیری زیر انجام می‌شود:

• در طول شبیه‌سازی شرایط محیطی بدون تبادل هوا در شرایط استاندارد ۲۳-۲۵ درجه برای ترکیبات آلی فرار و ترکیبات کربونیل (حالت محیطی)
• فقط برای اندازه‌گیری فرمالدئید در دماهای بالا (حالت پارکینگ)
• برای ترکیبات آلی فرار و ترکیبات کربونیل (حالت رانندگی)، شبیه‌سازی رانندگی پس از پارک شدن وسیله نقلیه در زیر نور خورشید در دماهای بالا.

برای شبیه‌سازی میانگین تابش خورشیدی، از یک تابش ثابت در سراسر محفظه آزمایش خودرو استفاده می‌شود. روش VOC برای اندازه‌گیری VOC های غیرقطبی و کمی قطبی در محدوده غلظت از میکروگرم تا چند میلی‌گرم در هر متر مکعب قابل استفاده است. با استفاده از اصول ذکر شده در این روش، برخی از ترکیبات آلی نیمه فرار نیز می‌توانند مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرند.

ترکیبات سازگار، ترکیباتی هستند که می‌توانند از لوله‌های جاذب، همانطور که در استاندارد ISO 16000-6 شرح داده شده است، جذب و آزاد شوند و شامل VOCهایی با فراریت بین n-C6 و n-C16 می‌شوند.

روش نمونه‌برداری و تجزیه و تحلیل فرمالدئید و سایر ترکیبات کربونیل با جمع‌آوری هوا در کارتریج‌های پوشش داده شده با 2،4-دی‌نیتروفنیل‌هیدرازین (DNPH) و سپس تجزیه و تحلیل آن با کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) با تشخیص توسط جذب فرابنفش انجام می‌شود. فرمالدئید و سایر ترکیبات کربونیل را می‌توان در غلظت‌هایی از تقریباً 1 میکروگرم بر متر مکعب تا 1 میلی‌گرم بر متر مکعب اندازه‌گیری کرد. این روش برای خودروهای سواری قابل استفاده است.

این استاندارد در موارد زیر راهنمایی ارائه می‌دهد:

• حمل و نگهداری ابزار تست تا شروع تست
• تهویه مطبوع محیط خودروی مورد آزمایش، خود خودروی مورد آزمایش و کل محفظه آزمایش خودرو
• آماده‌سازی وسیله نقلیه آزمایشی قبل از اندازه‌گیری‌ها
• شبیه سازی شرایط آب و هوایی محیط (حالت محیطی)
• نمونه‌برداری فرمالدئید در دماهای بالا (حالت پارکینگ)
• شبیه‌سازی رانندگی پس از پارک شدن خودروی آزمایشی در زیر نور خورشید (حالت رانندگی)

روش آزمایش مشخص شده در این استاندارد شامل روشی برای غربالگری VOCها، فرمالدئید و سایر ترکیبات کربونیل با استفاده از کیسه‌های نمونه‌برداری است. این استاندارد، رویکردی مقرون‌به‌صرفه را برای آزمایشگاه‌های آزمایش شخص ثالث و صنایع تولیدی فراهم می‌کند تا:

• ارزیابی و غربالگری نمونه اولیه، مواد یا محصولات با انتشار کم در طول توسعه
• مقایسه‌ی انتشار محصولات در یک محدوده‌ی خاص (مثلاً رنگ‌ها یا الگوهای مختلف).

این استاندارد، طراحی، ساخت، عملکرد، ارزیابی و استفاده از کیسه‌های نمونه‌برداری برای آزمایش انتشار مواد آلی فاز بخار از اجزای داخلی خودرو را مشخص می‌کند.

این روش آزمایش، روشی برای محاسبه مقادیر کیسه نمونه برای VOCها، فرمالدئید و سایر ترکیبات کربونیل است که ممکن است از اجزای داخلی خودرو ساطع شوند. یک یا چند نمونه آزمایشی که در یک کیسه نمونه قرار داده شده‌اند، تا دمای مشخصی گرم می‌شوند، پس از آن بخشی از گاز موجود در کیسه نمونه برای اندازه‌گیری غلظت‌های آزمایش جمع‌آوری می‌شود. با مقایسه غلظت‌های آزمایش با غلظت‌های شاهد مربوطه، می‌توان مقادیر کیسه نمونه برای VOCها، فرمالدئید و سایر ترکیبات کربونیل ساطع شده از یک نمونه آزمایشی را محاسبه کرد.

• استاندارد «EN ISO 12219-3 بخش 3: روش غربالگری برای تعیین انتشار ترکیبات آلی فرار از قطعات و مواد داخلی خودرو - روش محفظه در مقیاس میکروسکوپی» یک روش غربالگری سریع، کیفی و نیمه کمی برای ترکیبات آلی (فرار و برخی نیمه‌فرار) در فاز بخار آزاد شده از مواد روکش خودرو تحت شرایط شبیه‌سازی شده واقعی با استفاده از محفظه‌های آزمایش در مقیاس میکروسکوپی را شرح می‌دهد.

این روش برای ارزیابی اجزای تزیینات داخلی خودروهای نو طراحی شده است، اما در اصل برای اجزای خودروهای کارکرده نیز قابل استفاده است. آنالیت‌های هدف شامل VOCها و ترکیبات کربونیل فرار مانند فرمالدئید هستند. روش تحلیلی مشخص شده برای VOCها ISO 16000-6 و برای فرمالدئید و برخی دیگر از ترکیبات کربونیل سبک ISO 16000-3 است. کاربرد مشخص شده در این استاندارد، استانداردهای موجود را تکمیل می‌کند.

این استاندارد، رویکردی مقرون‌به‌صرفه را برای آزمایشگاه‌های شخص ثالث و صنایع تولیدی فراهم می‌کند تا:

• نظارت و غربالگری انتشار VOC به عنوان بخشی از کنترل کیفیت روتین
• نظارت بر یکنواختی یا انطباق محصول بین آزمون‌های صدور گواهینامه رسمی
• مقایسه میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای از محصولات در یک محدوده (مثلاً رنگ‌ها یا الگوهای مختلف)
• ارزیابی نمونه اولیه، مواد یا محصولات با انتشار کم در طول توسعه.

محفظه‌های کوچک برای ارائه یک تابع انتقال به میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای در سطح خودرو طراحی شده‌اند. این روش برای ارزیابی اجزای تریم داخلی خودروهای نو طراحی شده است، اما در اصل می‌تواند برای اجزای خودروهای کارکرده نیز اعمال شود.

ترکیبات هدف شامل VOCها و ترکیبات کربونیل فرار مانند فرمالدئید هستند. روش تحلیلی مشخص شده برای VOCها ISO 16000-6 و برای فرمالدئید و برخی دیگر از ترکیبات کربونیل سبک ISO 16000-3 است. این استاندارد مکمل ASTM D5116 و VDA 276 است و به آزمایشگاه‌های آزمایش شخص ثالث و صنایع تولیدی رویکردی برای موارد زیر ارائه می‌دهد:

• برای تعیین تأثیر شرایط استفاده واقعی بر داده‌های خاص انتشار VOC.
• برای مقایسه میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای از مجامع مختلف برای انتشار خاص VOC
• ارزیابی و رتبه‌بندی مجامع خاص برای داده‌های انتشار VOC خاص
• داده‌های خاص انتشار VOC را برای توسعه و اعتبارسنجی همبستگی بین روش‌های سطح مواد و روش سطح خودرو ارائه دهید.
• برای ارزیابی نمونه‌های اولیه، مجموعه‌های «کم‌انتشار» در طول توسعه.

هدف از آزمایش انتشار گازهای گلخانه‌ای محفظه، تعیین سطح انتشار مشخصه قطعه نصب شده در خودرو است. همچنین محفظه آزمایش انتشار گازهای گلخانه‌ای، آماده‌سازی نمونه آزمایش، اتصال دستگاه‌های نمونه‌برداری بخار و شرایط آزمایش را مشخص می‌کند. این روش برای قطعات واحد داخلی خودرو جدید که برای خودروها طراحی شده‌اند، قابل اجرا است و همچنین می‌تواند برای خودروهایی که از داخل خودرو خارج شده یا استفاده می‌شوند، استفاده شود.

بسته به هدف آزمایش، می‌توان از طیف وسیعی از اجزای چند واحدی استفاده کرد. اگر اطلاعات تأییدی در مورد انتشار اجزای واحد بین این روش و روش محفظه کوچک (استاندارد ISO 12219-4) مورد نیاز باشد، می‌توان از عملکرد حالت پویای محفظه انتشار استفاده کرد. روش تحلیلی مشخص شده برای ترکیبات آلی فرار (VOCs) (استاندارد ISO 16000-6) برای تعیین VOCs در غلظت‌هایی از کمتر از میکروگرم بر متر مکعب تا چند میلی‌گرم بر متر مکعب معتبر است. این روش همچنین برای اندازه‌گیری VOCs غیرقطبی و کمی قطبی با فراریت‌هایی از n-C6 تا n-C16 معتبر است. برخی از ترکیبات بسیار فرار و ترکیبات آلی نیمه فرار نیز می‌توانند مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرند.

این استاندارد، استانداردهای موجود را تکمیل می‌کند و رویکردی را برای آزمایشگاه‌های آزمایش شخص ثالث و صنعت تولید فراهم می‌کند تا:

• برای مقایسه میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای از اجزای مختلف واحد (زیرمجموعه‌ها) با میزان انتشار گازهای فرار (VOC) از مجموعه‌های تکمیل‌شده مربوطه که در آزمایش‌های دیگر اندازه‌گیری شده‌اند
• ارزیابی و دسته‌بندی اجزای خاص واحد بر اساس داده‌های انتشار VOC
• انتشار گازهای گلخانه‌ای از اجزای واحد را با داده‌های انتشار VOC به‌دست‌آمده در آزمایش‌های دیگر برای مواد مختلف مورد استفاده در ساخت جزء واحد مقایسه و مرتبط کنید.
• ارزیابی نمونه اولیه، اجزای واحد کم‌آلاینده در طول توسعه.

این استاندارد می‌تواند به عنوان یک ضمیمه اختیاری برای استاندارد ISO 12219-4 پیاده‌سازی شود و امکان آزمایش ترکیبات آلی فرار، کربونیل فرار و ترکیبات آلی نیمه فرار را در عرض یک روز فراهم کند.

این استاندارد برای ارائه بینشی در مورد رفتار انتشار و پتانسیل انتشار اجزای داخلی خودرو و مواد منتخب در معرض دماهای بالاتر معرفی شد. به طور سنتی، حداکثر دما ۱۰۰ درجه سانتیگراد تعیین می‌شود.

این آزمایش در محفظه‌های کوچک آزمایش انتشار گازهای گلخانه‌ای (اتاقک‌های کوچک) انجام می‌شود. این محفظه‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که یک تابع انتقال برای انتشار گازهای گلخانه‌ای در سطح خودرو ارائه دهند. این روش برای ارزیابی اجزای تریم داخلی خودروهای جدید طراحی شده است، اما در اصل، می‌توان آن را برای اجزای خودروهای دست دوم نیز به کار برد.

روش تحلیلی مشخص شده برای ترکیبات آلی نیمه فرار و کربونیل‌های نیمه فرار، ISO 16000-6 است. این استاندارد، استانداردهای موجود را تکمیل می‌کند و به آزمایشگاه‌های آزمایش شخص ثالث و صنایع تولیدی، رویکردی برای موارد زیر ارائه می‌دهد:

• برای تعیین تأثیر شرایط واقعی استفاده بر داده‌های انتشار ترکیبات آلی فرار (VOC) خاص و ترکیبات آلی نیمه فرار.
• مقایسه میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای از مجموعه‌های مختلف از نظر میزان انتشار ترکیبات آلی فرار (VOC) و ترکیبات آلی نیمه فرار
• ارزیابی و رتبه‌بندی مجموعه‌های خاص برای داده‌های انتشار ترکیبات آلی فرار (VOC) و نیمه فرار (Semi-Value Organic Compounds)
• داده‌های انتشار ترکیبات آلی فرار و VOC خاص را برای توسعه و اعتبارسنجی همبستگی بین روش‌های سطح اجزا و کیفیت هوای داخل خودرو ارائه دهید.
• ارزیابی نمونه‌های اولیه و مجموعه‌های کم‌آلاینده در طول توسعه.

روش شرح داده شده می‌تواند فقط به عنوان یک آزمایش دمای بالا یا در ترکیب با تعیین VOCها در دمای ۶۵ درجه در یک آزمایش واحد، همانطور که در استاندارد ISO 12219-4 شرح داده شده است، انجام شود.

• استاندارد "EN ISO 12219-7 بخش 7: تعیین بو با اندازه‌گیری بو در هوای داخلی وسایل نقلیه جاده‌ای و در هوای محفظه آزمایش اجزای تریم" یک فرآیند استاندارد و عینی برای تجزیه و تحلیل و تعیین رفتار بو در اجزا، محصولات نیمه‌ساخته و مواد نصب‌شده در فضای داخلی وسایل نقلیه جاده‌ای را شرح می‌دهد. تعیین بو با استفاده از نمونه‌های گرفته‌شده از هوای داخلی وسایل نقلیه جاده‌ای یا هوای محفظه آزمایش انتشار گازهای گلخانه‌ای انجام می‌شود.

این استاندارد یک روش غربالگری بویایی را بر اساس مقیاس‌های مختلف ارزیابی بویایی توصیف می‌کند که در پیوست‌ها شرح داده شده‌اند. سایر ارزیابی‌های بویایی، مانند موارد موجود در ISO 16000-28، نیز امکان‌پذیر هستند اما موضوع اصلی این سند نیستند.

انتشار بو از روکش‌های داخلی و اجزای تزئینی وسایل نقلیه جاده‌ای با استفاده از یک پنل بویایی حسی اندازه‌گیری می‌شود. نمونه‌برداری بو از قطعات مواد یا کل کابین خودرو می‌تواند با استفاده از روش کیسه نمونه‌برداری شرح داده شده در این استاندارد انجام شود. تشخیص بو می‌تواند همزمان با اندازه‌گیری‌های انتشار مواد شیمیایی مطابق با ISO 12219-1 و ISO 12219-4 انجام شود. این استاندارد یک روش غربالگری بو بر اساس مقیاس‌های مختلف برای ارزیابی بو که در پیوست‌ها شرح داده شده است، ارائه می‌دهد.

• استاندارد "EN ISO 12219-8 بخش 8: جابجایی و بسته‌بندی مواد و قطعات برای آزمایش انتشار" انتخاب، آماده‌سازی، آماده‌سازی، بسته‌بندی، برچسب‌گذاری، حمل و نقل و ذخیره‌سازی مواد و قطعات، از جمله، اما نه محدود به، آزمایش ترکیبات آلی فرار (VOC)، آزمایش مه‌پاشی و آزمایش بو را شرح می‌دهد. این استاندارد توجه ویژه‌ای به موادی دارد که مستعد آلودگی یا تبخیر سریع انتشار گازهای گلخانه‌ای هستند تا نتایج آزمایش تکرارپذیر و دقیق تضمین شود.
• استاندارد "EN ISO 12219-9 بخش 9: تعیین میزان انتشار ترکیبات آلی فرار از اجزای داخلی خودرو - روش کیسه بزرگ" یک روش نمونه‌برداری کیسه بزرگ را برای اندازه‌گیری ترکیبات آلی فرار (VOCs)، فرمالدئید و سایر ترکیبات کربونیل منتشر شده از اجزای داخلی خودرو به هوای داخل وسایل نقلیه جاده‌ای توصیف می‌کند. این روش برای ارزیابی اجزای داخلی بزرگ و مجموعه‌های کامل خودروهای جدید طراحی شده است.

این یک روش غربالگری برای مقایسه معمول قطعات مشابه خودرو تحت شرایط آزمایش مشابه است. ارزیابی میزان انتشار VOC از قطعات داخلی خودرو، عنصر مهمی در کیفیت هوای داخل خودرو است. این استاندارد، استانداردهای موجود را تکمیل می‌کند و ارزیابی مقرون به صرفه‌ای از قطعات داخلی خودرو را در اختیار آزمایشگاه‌های آزمایش و صنعت تولید قرار می‌دهد. این روش فقط برای قطعات خودرو تازه تولید شده قابل اجرا است. این روش برای انواع خودروها و محصولات خودرویی که به عنوان قطعات در فضای داخلی خودرو استفاده می‌شوند، قابل اجرا است.

• استاندارد «EN ISO 12219-10 بخش 10: محفظه تست کل خودرو - مشخصات و روش‌های تعیین ترکیبات آلی فرار در فضای داخلی کابین - کامیون‌ها و اتوبوس‌ها» محفظه تست کل خودرو، چیدمان نمونه‌برداری بخار و شرایط عملیاتی برای تعیین ترکیبات آلی فرار (VOCs) و ترکیبات کربونیل در هوای کابین خودرو را شرح می‌دهد.

طبق این استاندارد، سه اندازه‌گیری زیر انجام می‌شود:

• در طول شبیه‌سازی شرایط محیطی در دمای ۲۳ درجه و بدون تبادل هوا برای ترکیبات آلی فرار و ترکیبات کربونیل (حالت محیطی)
• فقط برای اندازه‌گیری فرمالدئید در دماهای بالا (حالت پارکینگ)
• برای ترکیبات آلی فرار و ترکیبات کربونیل (حالت رانندگی)، شبیه‌سازی رانندگی پس از پارک شدن وسیله نقلیه در زیر نور خورشید در دماهای بالا.

برای شبیه‌سازی میانگین تابش خورشیدی، از تابش ثابت در کل محفظه آزمایش خودرو استفاده می‌شود. روش VOC برای اندازه‌گیری VOC های غیرقطبی و کمی قطبی در محدوده غلظتی از میکروگرم تا چند میلی‌گرم در هر متر مکعب قابل استفاده است. با استفاده از اصول شرح داده شده در این روش، برخی از ترکیبات آلی نیمه فرار نیز می‌توانند تجزیه و تحلیل شوند. ترکیبات سازگار شامل VOC هایی با فراریت بین n-C6 و n-C16 هستند که می‌توانند از لوله‌های جاذب، همانطور که در استاندارد ISO 16000-6 شرح داده شده است، گرفته و آزاد شوند.

این روش برای کامیون‌ها و اتوبوس‌ها، همانطور که در استاندارد ISO 3833 تعریف شده است، قابل اجرا است. این استاندارد موارد زیر را شرح می‌دهد:

• حمل و نقل و نگهداری وسیله نقلیه مورد آزمایش تا شروع آزمایش.
• تهویه مطبوع محیط خودروی مورد آزمایش، خود خودروی مورد آزمایش و کل محفظه آزمایش خودرو.
• آماده‌سازی وسیله نقلیه مورد آزمایش قبل از اندازه‌گیری‌ها.
• شبیه‌سازی شرایط آب و هوایی محیط (حالت محیطی).
• نمونه‌برداری فرمالدئید در دماهای بالا (حالت پارکینگ).
• شبیه‌سازی رانندگی پس از پارک شدن خودروی آزمایشی در آفتاب (حالت رانندگی).

مواد از نظر نوع و مقدار مواد آلی که می‌توانند به گاز تبدیل شوند، مشخص می‌شوند. برای این منظور، دو مقدار مجموع نیمه کمی تعیین می‌شوند که امکان تخمین نسبت ترکیبات آلی فرار (مقدار VOC) و نسبت مواد چگال‌پذیر (مقدار ترکیب مه‌پاش کم‌فرار) را فراهم می‌کند. علاوه بر این، مواد انتشاری منفرد نیز تعیین می‌شوند. در طول تجزیه و تحلیل، نمونه‌ها به صورت حرارتی استخراج می‌شوند، انتشارات توسط کروماتوگرافی گازی جدا می‌شوند و توسط طیف‌سنجی جرمی شناسایی می‌شوند.

روش آزمون ارائه شده در این استاندارد، مقادیری را ارائه می‌دهد که فقط برای شرایط شرح داده شده در این استاندارد معتبر هستند. نتایج به‌دست‌آمده با این روش برای پیش‌بینی بیشتر اثرات مواد منتشرشده بر سلامت مناسب نیستند و نباید به‌عنوان مبنایی برای نتایجی که ممکن است در فضای داخلی یک وسیله نقلیه ثابت هنگام رانندگی یا در شرایط مشابه رانندگی یافت شوند، استفاده شوند.

• استاندارد «EN ISO 12219-12 بخش 12: روش‌های آزمون برای تعیین خواص مه‌آلودگی مواد روکش ساخته شده از پلی‌وینیل کلراید (PVC) یا پلی‌اورتان برای فضای داخلی خودروها» روش‌های آزمونی را توصیف می‌کند که با هدف تعیین خواص مه‌آلودگی پارچه‌های پلی‌وینیل کلراید (PVC) یا پلی‌اورتان مورد استفاده به عنوان مواد تزئینی در فضای داخلی وسایل نقلیه موتوری انجام می‌شود.

این روش‌ها برای مواد اولیه مایع، خمیر، پودر یا جامدی که این مواد تزئینی از آنها ساخته شده‌اند یا از آنها تولید می‌شوند، قابل استفاده هستند. این روش‌ها همچنین برای سایر مواد و محصولات نهایی نیز قابل استفاده هستند. این رویه‌ها برای اندازه‌گیری تراکم مه‌آلود روی سطوح شیشه‌ای در محدوده شرایط آزمایش قابل استفاده هستند.

این آزمایش‌ها موارد زیر را به طور دقیق اندازه‌گیری نمی‌کنند یا نمی‌توانند انجام دهند:

• اگر کشش سطحی میعانات کم باشد و این باعث انعقاد زودرس به یک فیلم نازک و شفاف شود
• تراکم در مقادیر زیادی وجود دارد که قطرات به هم می‌پیوندند و یک لایه ضخیم، روغنی/شفاف تشکیل می‌دهند (این لایه ضخیم باعث خوانش نادرست می‌شود).

در چنین مواردی از روش وزن سنجی استفاده می شود.

سازمان ما که سال‌هاست فعالیت می‌کند و با دقت پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کند، تیمی از متخصصان باتجربه و زیرساخت‌های گسترده‌ای را برای انجام آزمایش، اندازه‌گیری و تجزیه و تحلیل در طیف وسیعی از زمینه‌ها برای مشاغل در تمام بخش‌ها به کار می‌گیرد. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد EN ISO 12219 "هوای داخلی خودرو" ارائه می‌دهیم.