ISO 20823 تعیین خواص اشتعال پذیری مایعات در تماس با سطوح داغ - آزمایش احتراق منیفولد

ISO 20823 تعیین خواص اشتعال پذیری مایعات در تماس با سطوح داغ - آزمایش احتراق منیفولد

استاندارد ISO 20823 با عنوان «روغن و محصولات مرتبط - تعیین خواص اشتعال‌پذیری سیالات در تماس با سطوح داغ - آزمون احتراق منیفولد» که توسط سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) منتشر شده است، روشی برای تعیین اشتعال‌پذیری نسبی سیالات هنگام تماس با سطح فلز داغ در دمای ثابت را شرح می‌دهد. با این حال، می‌توان با تنظیم دمای منیفولد، دمای احتراق سیال را نیز اندازه‌گیری کرد. این روش در درجه اول برای ارزیابی مقاومت در برابر احتراق سیالات هیدرولیک مقاوم در برابر آتش استفاده می‌شود که طبق تعریف، به سختی مشتعل می‌شوند. همچنین می‌توان از آن برای انواع دیگر سیالاتی که در دماهای سطح پایین‌تر قابل اشتعال‌تر هستند، استفاده کرد، اما این امر می‌تواند خطرات این روش را به میزان قابل توجهی افزایش دهد.

ISO 20823 تعیین خواص اشتعال پذیری مایعات در تماس با سطوح داغ - آزمایش احتراق منیفولد

در اصل، 10 میلی‌لیتر از مایع مورد آزمایش از ارتفاع از پیش تعیین‌شده و با سرعت مشخص به داخل لوله‌ای که تا 700 درجه یا دمای دیگری به صورت سری گرم شده است، چکانده می‌شود. اسپری حاصل از نظر شعله‌ور شدن یا سوختن، هم روی لوله و هم پس از چکیدن از آن، بررسی می‌شود.

مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، نمونه‌ها باید مطابق با رویه‌های مشخص شده در ISO 3170 یا استاندارد معادل آن گرفته شوند. نمونه‌های آزمایشگاهی باید قبل از گرفتن نمونه آزمایش، به مدت 30 ثانیه با تکان دادن شدید کاملاً مخلوط شوند. نمونه آزمایش نباید فیلتر شود، اما هرگونه حباب هوایی که ممکن است در حین مخلوط کردن ایجاد شود، باید قبل از آزمایش از مایع خارج شود.

در دنیای عملیات صنعتی پرخطر که ماشین‌آلات تحت فشار و دمای شدید کار می‌کنند، ایمنی یک شریان حیاتی است. یک سیستم هیدرولیک در یک کارخانه فولاد یا یک سکوی نفتی فراساحلی در معرض خطر است، جایی که یک جرقه از یک سطح داغ می‌تواند یک سیال را مشتعل کند و یک بررسی معمول تعمیر و نگهداری را به یک آتش‌سوزی بالقوه فاجعه‌بار تبدیل کند. اینجاست که ISO 20823 و استانداردهای مشابه وارد عمل می‌شوند و چارچوبی دقیق برای ارزیابی و کاهش چنین خطراتی ارائه می‌دهند.

استاندارد ISO 20823 شامل یک روش آزمایش خاص برای ارزیابی اشتعال‌پذیری مایعات نفتی و مایعات مرتبط هنگام تماس با سطوح فلزی سوزان است.

آزمایش احتراق منیفولد یک روش آزمایشگاهی با طراحی دقیق است که خطرات صنعتی را شبیه‌سازی می‌کند. مراحل اساسی این آزمایش به شرح زیر است:

  • راه‌اندازی دستگاه: قلب آزمایش یک منیفولد فلزی گرم‌شده است، یک سطح داغ شبیه‌سازی‌شده شبیه به یک قطعه اگزوز موتور که معمولاً از فولاد ضد زنگ ساخته می‌شود. این منیفولد به صورت الکتریکی تا دمای دقیق و ثابتی (معمولاً حدود ۶۰۰ تا ۸۰۰ درجه، قابل تنظیم برای نیازهای خاص) گرم می‌شود. این منیفولد در یک محفظه تهویه‌دار نصب می‌شود تا هرگونه احتراق را به طور ایمن مهار کند.
  • کاربرد مایع: سیال مورد آزمایش (روغن هیدرولیک، روان‌کننده یا یک مشتق مقاوم در برابر آتش بر پایه فسفات استر) اتمیزه یا روی یک منیفولد داغ اسپری می‌شود. این کار نشتی‌ها یا اسپری‌های تصادفی در ماشین‌آلات را شبیه‌سازی می‌کند. سیال تماس کنترل‌شده‌ای با سطح برقرار می‌کند و متغیرهایی مانند اندازه قطرات، سرعت جریان و زمان تماس برای اطمینان از تکرارپذیری استاندارد شده‌اند.
  • مشاهده احتراق: ناظران احتراق را رصد می‌کنند: آیا مایع در تماس مشتعل می‌شود، چقدر سریع مشتعل می‌شود، آیا شعله‌ور می‌شود؟ این آزمایش با دسته‌بندی مایعات بر اساس تمایل آنها به احتراق، میزان اشتعال‌پذیری نسبی را اندازه‌گیری می‌کند. با کاهش تدریجی دمای منیفولد، تکنسین‌ها می‌توانند آستانه‌ای را که در آن مایع شعله‌ور می‌شود، یعنی دمای دقیق احتراق، تعیین کنند.
  • تحلیل داده‌ها و گزارش‌دهی: نتایج عموماً به صورت کمی به صورت آستانه عدم اشتعال یا شاخص اشتعال بیان می‌شوند. مایعاتی که در دماهای بالاتر در برابر اشتعال مقاومت می‌کنند، امتیاز بهتری دریافت می‌کنند که نشان‌دهنده ایمنی برتر در برابر آتش است. دقت مهم است: استاندارد، آزمایش‌های متعدد (معمولاً پنج آزمایش) را برای در نظر گرفتن تنوع و تحلیل آماری را برای اعتبارسنجی نتایج الزامی می‌کند.

برخلاف آزمایش‌های شعله باز (مثلاً استاندارد ISO 15029 برای احتراق اسپری)، رویکرد منیفولد بر تماس سطحی، نوع رایجی از خرابی در موتورهای توربوشارژ یا پرس‌های هیدرولیک، تمرکز دارد. این امر به ویژه برای سیالات آب-گلیکول یا فسفات استر که در محیط‌های پرخطر استفاده می‌شوند، حیاتی است، جایی که حتی یک خرابی لحظه‌ای می‌تواند به سطوح خطرناکی برسد.

استاندارد ISO 20823 سنگ بنای انطباق و نوآوری در صنایع مستعد آتش‌سوزی است. نکات کلیدی عبارتند از:

  • سیستم‌های هیدرولیک: در ماشین‌آلات سنگین مانند بیل مکانیکی یا کنترل هواپیما، مایعات مقاوم در برابر آتش باید این آزمایش را با موفقیت پشت سر بگذارند تا استانداردهایی مانند EN ISO 12922 را برآورده کنند. این امر تضمین می‌کند که سیستم‌ها می‌توانند در نزدیکی مناطق گرم و بدون احتراق خود به خودی کار کنند.
  • هوافضا و دفاع: این استاندارد که در دفترچه‌های راهنمای نظامی مانند استاندارد MIL-HDBK-510 برای صدور گواهینامه سوخت به آن اشاره شده است، به تعیین صلاحیت مایعات برای موتورهای جت و کنترل‌های الکتروهیدرولیکی کمک می‌کند.
  • انرژی و تولید: پالایشگاه‌های نفت، نیروگاه‌ها و کارخانه‌های فولاد از روان‌کننده‌ها برای محافظت در برابر خطراتی مانند پاشش فلز مذاب یا اگزوز دیگ بخار استفاده می‌کنند.

فراتر از کاربردهای مستقیم، استاندارد ISO 20823 بر توسعه محصول نیز تأثیر می‌گذارد. تولیدکنندگان مایعات، فرمولاسیون‌ها را برای بهبود مقاومت در برابر شعله تکرار می‌کنند، آنتی‌اکسیدان‌ها یا پایه‌های مصنوعی اضافه می‌کنند و اغلب از عبارت «مطابق با ISO 20823» در برگه‌های اطلاعات خود استفاده می‌کنند.

این استاندارد با جداسازی زودهنگام مایعات پرخطر، از آسیب‌های احتمالی جلوگیری می‌کند. از دیدگاه زیست‌محیطی، مایعات ایمن‌تر به معنای نشت و انتشار کمتر مواد مضر است که با اهداف پایداری همسو است.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری متخصص و باتجربه، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات آزمایش پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "ISO 20823 نفت و محصولات مرتبط - تعیین خواص اشتعال‌پذیری سیالات در تماس با سطوح داغ - آزمون احتراق منیفولد" به مشاغل ارائه می‌دهیم.

واتساپ