استاندارد "مواد محفظه سرنشین رنو D45 1601E - فراریت افزودنی‌ها روی یک سطح واحد" که توسط شرکت خودروسازی فرانسوی رنو تدوین شده است، روشی آزمایشی را برای توصیف میزان از دست رفتن افزودنی‌ها در قطعات پارچه‌ای یا پلاستیکی شرح می‌دهد. این روش برای همه مواد محفظه سرنشین قابل استفاده است.
در اصل، این روش وزنِ از دست دادنِ افزودنی را در نمونه‌ای با سطح ۱ دسی‌متر مربع که در دمای معین و برای مدت زمان مشخصی با کربن فعال در تماس است، اندازه‌گیری می‌کند.
سه نمونه با قطر ۱۲۲ میلی‌متر از ماده مورد تجزیه و تحلیل یا از یک بخش مسطح از نمونه مورد تجزیه و تحلیل بریده می‌شوند. نمونه‌ها حداقل به مدت ۲۴ ساعت در محفظه قرار می‌گیرند. برای مواد آبدوست (مانند نمد، چرم خرد شده، آسترهای پنبه‌ای TEP، فوم پلی اورتان)، نمونه‌ها حداقل به مدت ۷۲ ساعت در محفظه قرار می‌گیرند. کربن فعال تازه حداقل به مدت ۲ ساعت در دمای ۱۰۵ درجه سانتیگراد دوباره فعال می‌شود.
هر نمونه را با دقت میلی‌گرم (برحسب گرم) وزن کنید. هر نمونه روی دستگاه قرار داده می‌شود و دستگاه به طور همزمان به طور متوسط فشرده می‌شود. نمونه با 20 گرم کربن فعال تازه دوباره فعال شده پوشانده می‌شود و تمام سطح آن پوشانده می‌شود. درب دستگاه قرار داده می‌شود.
برای جلوگیری از تغییر توزیع کربن، از کج کردن یا تکان دادن وسایل خودداری کنید. حسگر دما در تماس با درب قرار می‌گیرد. دما در طول دوره آزمایش کنترل می‌شود.
وسایل در کوره قرار می گیرند:
وسایل از کوره خارج می‌شوند و کربن فعال نیز جدا می‌شود. نمونه‌ها از وسایل جدا شده، به شدت تکان داده می‌شوند، با پارچه پاک می‌شوند یا با دمنده تمیز می‌شوند. نمونه‌ها مانند قبل از توزین اولیه آماده می‌شوند. وزن هر نمونه بر حسب گرم تعیین می‌شود.
هنگام بیان نتایج، فراریت افزودنی‌ها بر حسب گرم در هر متر مربع بیان می‌شود و با میانگین کاهش وزن (گرم) سه نمونه نسبت به سطح تبخیر بر حسب متر مربع مشخص می‌شود.
به طور خلاصه، استاندارد رنو D45 1601E به ارزیابی میزان فراریت مواد افزودنی در مواد محفظه سرنشین، به طور خاص بر روی یک سطح واحد اشاره دارد. این آزمایش بخشی معمول از استانداردهای صلاحیت مواد خودرو رنو است تا با محدود کردن انتشار مواد فرار، محیط کابین ایمن و راحت را تضمین کند.
هدف از این استاندارد ارزیابی تمایل مواد داخلی خودرو، مانند پلاستیک، پارچه و پوشش‌ها، به آزاد کردن مواد فرار در اثر گرما است. این امر می‌تواند باعث ایجاد بخار روی سطوح شیشه (یک نگرانی در مورد دید) و بو یا اثرات بهداشتی برای مسافران شود. در اصل، یک سطح آزمایشی واحد از ماده تحت شرایط کنترل‌شده گرم می‌شود و مقدار مواد فرار آزاد شده و متراکم شده روی سطح خنک‌تر اندازه‌گیری می‌شود.
پارامترهای اصلی آزمایش شامل قرار گرفتن در معرض دما (معمولاً بین ۸۰ تا ۱۲۰ درجه سانتیگراد)، مدت زمان (معمولاً ۳ تا ۱۶ ساعت) و اندازه‌گیری تراکم (با استفاده از صفحه شیشه‌ای یا فلزی) است. معیارهای ارزیابی شامل وزن ماده متراکم شده و تغییر بصری در مه گرفتگی یا شفافیت است.
طبق این استاندارد، محدودیت‌های خاصی برای سطوح نوسان قابل قبول طبق موارد زیر تعریف می‌شود:
این آزمون معمولاً در طول احراز صلاحیت موارد زیر اعمال می‌شود:
هدف از این آزمایش‌ها، به حداقل رساندن مواجهه کاربر با ترکیبات آلی فرار (VOCs) و اطمینان از مطابقت کیفیت هوای داخل خودرو با معیارهای زیست‌محیطی و ایمنی داخلی خودرو است.
استاندارد رنو D45 1601E به دلایل کلیدی متعددی که به ایمنی، راحتی و سازگاری با محیط زیست مربوط می‌شود، ضروری است. دلایل اصلی اهمیت این استاندارد عبارتند از:
سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "مواد محفظه سرنشین رنو D45 1601E - نوسان مواد افزودنی در یک سطح" به کسب‌وکارها ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
