
استاندارد «کیفیت سطح MAN M 3150-2 - ارزیابی پوشش نهایی - کامیون» که توسط شرکت خودروسازی MAN ایجاد شده است، روشی را برای ارزیابی پوشش نهایی از نظر کیفیت سطح کامیون ها توصیف می کند.

اساساً سری استانداردهای MAN M 3150 شامل الزاماتی برای ارزیابی یکنواخت کیفیت سطح حفره ها و پوشش ها و همچنین تطبیق ساختار و رنگ در خودروهای تجاری MAN (کابین، قطعات اتصال کابین و شاسی) است. به طور خلاصه، این سری از استانداردها به گونه ای طراحی شده اند که امکان ارزیابی یکنواخت کیفیت سطح و قوام ساختار و رنگ پوشش ها را در خودروهای تجاری MAN فراهم کنند. به طور کلی، این استاندارد برای کامیون ها اعمال می شود. ممکن است مقررات خاصی برای وسایل نقلیه نظامی اعمال شود.
این سری از استانداردها هم برای قطعات داخلی و هم برای قطعات خریداری شده بدون در نظر گرفتن کیفیت و نوع مواد سازنده اعمال می شود.
هدف استاندارد MAN M 3150-2 ایجاد معیارهای یکسان برای ارزیابی کیفیت سطح پوشش نهایی به منظور تضمین وضعیت یکنواخت سطح از نظر رنگ، براقیت و ساختار برای کامیون ها می باشد. این الزامات برگرفته از نیازهای مشتری و تکنولوژی روز است. این استاندارد بین سطوح رنگ شده و سطوح رنگ شده و دانه بندی شده تمایز قائل می شود.
کیفیت سطح مورد نیاز باید در محدوده تحمل لازم برای ساختار سطح، درجه براقیت و رنگ برای کامیون ها باشد. مقادیر اندازه گیری شده در بخش دوم استاندارد MAN M 3150-2 فقط برای کابین و ضمیمه های کابین اعمال می شود (این شامل سپر، گلگیر پشت محور جلو و پانل های جانبی می شود). الزامات مربوط به الگوهای عیوب مشخص شده در بخش سوم برای شاسی و اتصالات شاسی معتبر است.
الزامات پوشش زیرلایه (ساختار، رنگ) در شرایط تحویل فنی مواد پوشش (استانداردهای M 3094، M 3031، M 3022، و غیره) مشخص شده است. به ویژه، باید اطمینان حاصل شود که رنگ پرکننده کابینت با تمام قسمت های اضافی مطابقت دارد.
آزمایش درجه براقیت باید طبق استانداردهای پوشش بالا (استانداردهای M 3094، M 3031، M 3022) انجام شود. به طور معمول، روشنایی بالا، محدوده بازتاب سنج طبق استاندارد DIN EN ISO 2813، زاویه تابش 20 درجه و حداقل 80 واحد روشنایی مورد نیاز است.
آزمایش درجه رنگ و براقیت عموماً باید طبق استاندارد پوشش مشخص شده انجام شود (به عنوان مثال استانداردهای M 3018، M 3300، M 3022، M 3031، M 3094). مقررات ویژه برای وسایل نقلیه شخصی باید رعایت شود. برای براقیت بالا، حداکثر 1 درصد تفاوت در درجه براقیت برای قطعات روی سطوح منطقه 2 و زون 10 مجاز است. برای سطوح مات، طراحی یا تلرانس های خاص نظامی اعمال می شود.
این استاندارد معیارهای ارزیابی برای ارزیابی انحراف رنگی و شرایط اندازه گیری و ارزیابی را برای تعیین بر اساس دستگاه تفاوت رنگ در پوشش رنگ نهایی کابینت ها و اتصالات کابینت تعریف می کند. ارزیابی اتصالات رنگ شده با پوشش دانه ای در استاندارد M 3150-7 تعریف شده است.
برای اهداف این استاندارد،
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و بررسیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف انجام میدهد، سازمان ما همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد «MAN M 3150-2 Surface - ارزیابی پوشش نهایی - کامیون» را با آموزشهای خود ارائه میکند. و کارکنان متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته.
