
استاندارد «Volvo STD 1026-5272 Gloss - Paint and varnish» که توسط شرکت خودروسازی ولوو تدوین شده است، سه روش آزمایش برای اندازهگیری براقیت آینهای فیلمهای رنگ با هندسه 20 درجه، 60 درجه و 85 درجه را شرح میدهد:

اندازهگیری براقیت با این روشها فقط برای لایههای نازک روی سطوحی با مسطح بودن خوب معنیدار است زیرا هرگونه انحنا یا بینظمی موضعی زیرلایه میتواند به طور جدی بر نتیجه آزمایش تأثیر بگذارد. در گروه ولوو، این روش اندازهگیری برای انواع فیلمهای رنگ چند رنگ، مانند رنگهای متالیک، نیز استفاده میشود.
در این آزمایشها، مواد رنگی مطابق با الزامات اعمال و خشک میشوند و از پنلهای آزمایش مطابق با استانداردهای STD 1021,5211 استفاده میشود. براقیتسنج مورد استفاده در این آزمایشها باید شامل یک منبع نور و یک لنز باشد که پرتو نور را به صورت موازی یا کمی همگرا به سطح مورد آزمایش هدایت میکند و یک بدنه گیرنده شامل یک لنز، یک ایستگاه میدانی و یک سلول فوتوالکتریک برای دریافت مخروط مورد نیاز نور منعکس شده.
از نظر الزامات هندسی، محور پرتو تابشی باید به ترتیب در زوایای تقریبی 20 درجه به علاوه/منهای 0,1، 60 درجه به علاوه/منهای 0,1 یا 85 درجه به علاوه/منهای 0,1 عمود بر سطح مورد آزمایش باشد. محور گیرنده باید با تصویر آینهای محور پرتو تابشی در محدوده 22,1 درجه به علاوه/منهای 0,1 منطبق باشد. در موقعیت پنل آزمایش، تصویر منبع باید در مرکز میدان گیرنده (پنجره گیرنده) با استفاده از شیشه سیاه صیقلی یا سایر آینههای سطح جلویی تشکیل شود. عرض ناحیه روشن پنل آزمایش باید حداقل 10 میلیمتر باشد.
زاویه بین محور پرتو دریافتی و خط عمود باید برابر با زاویه متناظر پرتو فرودی با همان تلرانس باشد. ابعاد و تلرانسهای منابع و گیرندهها باید مطابق با جداول ارائه شده در استاندارد باشد. ابعاد زاویهای استاپهای میدان گیرنده باید از روی لنزهای گیرنده اندازهگیری شود. برای نقشههای کلی ابعاد، از ارقام مندرج در استاندارد پیروی میشود. تلرانسها باید طوری انتخاب شوند که خطاها در دیافراگمهای منبع و گیرنده، خطای نشان دادن بیش از ۱ واحد روشنایی را در هر نقطه روی مقیاسهای ۱۰۰ واحدی ایجاد نکنند.
فیلتر کردن در گیرنده باید با پیروی از فرمول ارائه شده در استاندارد برای نفوذپذیری فیلتر انجام شود. سایه اندازی پرتوهایی که در زوایای میدان مشخص شده در شرایط هندسی قرار دارند، انجام نمیشود. کنتور گیرنده، نشانگری متناسب با شار نوری عبوری از ناحیه گیرنده که در محدوده ۱ درصد از قرائت مقیاس کامل متوقف میشود، ارائه میدهد.
استانداردهای کاری میتوانند کاشی سرامیکی، لعاب شیشهای، شیشه مات یا سایر مواد با درخشندگی یکنواخت باشند، اما باید از صافی خوبی برخوردار باشند و در برابر یک استاندارد اولیه برای یک منطقه مشخص و جهت روشنایی کالیبره شوند. این استانداردها باید به صورت دورهای با مقایسه با استانداردهای اولیه بررسی شوند. استانداردهای کاری باید یکنواخت، پایدار و توسط سازمانهای فنی ذیصلاح کالیبره شده باشند. برای هر هندسه براقیتسنج، حداقل باید دو استاندارد با سطوح براقیت مختلف (20 درجه، 60 درجه و 85 درجه) در دسترس باشد.
هنگام نمونهبرداری از رنگهای مایع، یک نمونه معرف از محصول مورد آزمایش (یا هر محصول در مورد سیستم چندلایه) مطابق با استاندارد ISO 1512 گرفته میشود. همانطور که در استاندارد ISO 1513 شرح داده شده است، هر نمونه بررسی و برای آزمایش آماده میشود.
هنگام نمونهبرداری از زیرلایههای پوشش داده شده، در صورت امکان، یک ناحیه مسطح از زیرلایه پوشش داده شده به ابعاد حداقل ۱۵۰ میلیمتر در ۱۰۰ میلیمتر برداشته میشود. اندازهگیریهای براقیت با استفاده از روش مشخص شده در این استاندارد تنها زمانی معنیدار هستند که روی سطوحی با مسطح بودن خوب انجام شوند، هرگونه انحنا یا بینظمی موضعی زیرلایه بر نتایج آزمایش تأثیر خواهد گذاشت.
در کنار آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که سازمان ما برای کسبوکارها در بخشهای مختلف انجام داده است، خدمات آزمایشی تعریفشده در استاندارد «Volvo STD 1026-5272 Gloss - Paint and varnish» را نیز با کادر آموزشدیده و متخصص و تجهیزات پیشرفته فناوری خود ارائه میدهد.
