استاندارد "روش آزمایش ولوو STD 423-0019 - مقاومت در برابر خراش پوشش‌های رویه در کارواش‌ها" که توسط ولوو کارز تدوین شده است، روشی آزمایشی را برای ارزیابی مقاومت پوشش‌های رویه در برابر خراش‌های ناشی از ذرات ساینده (خاک) در کارواش‌های اتوماتیک با استفاده از برس شرح می‌دهد. هدف این روش شبیه‌سازی این اثر با استفاده از یک کارواش در مقیاس آزمایشگاهی و خاک استاندارد (گرد و غبار کوارتز) است.
قطعات آزمون در این استاندارد به شرح زیر تعریف می‌شوند:
پس از شستشوی قیف، پمپ و سیستم شلنگ با آب لوله‌کشی تمیز، یک مایع ساینده را در یک ظرف مخلوط‌کن آماده کنید. مقدار توصیه‌شده ۵۰ تا ۸۰ لیتر است. ۱.۵ گرم پودر کوارتز را به هر لیتر آب اضافه کنید. برای اطمینان از توزیع یکنواخت پودر کوارتز، از یک همزن پروانه‌ای موتوری برای حرکت مداوم دوغاب (عدم ته‌نشینی) استفاده می‌شود.
این تجهیزات با کار کردن بدون نمونه‌برداری حداقل به مدت هفت چرخه، آماده‌سازی می‌شوند تا از دریافت رطوبت یکنواخت و پوشش یکنواخت خاک روی برس‌ها اطمینان حاصل شود.
برای سطح آزمایش، نمونه‌ها طبق طرح ارائه شده در استاندارد، در ناحیه آزمایش تأیید شده قرار می‌گیرند. علاوه بر این، نمونه‌ها باید تا حد امکان نزدیک به مرکز میز آزمایش در ناحیه آزمایش تأیید شده قرار گیرند.
تجهیزات را می‌توان کالیبره کرد تا اطمینان حاصل شود که شرایط آزمایش در طول زمان ثابت است. آزمایش‌هایی که بدون کالیبراسیون قبلی انجام می‌شوند باید به همین صورت گزارش شوند و باید شامل مقایسه بین نمونه‌های آزمایشی باشند که فقط تحت یک شرایط خاص آزمایش شده‌اند.
نمونه‌های آزمایشی باید مطابق با استاندارد STD 1021,1 آماده‌سازی شوند. آماده‌سازی می‌تواند پس از کهنه‌سازی (در محیط داخلی یا خارجی) انجام شود. قبل از آزمایش در کارواش، براقیت باید با استفاده از تجهیزات مطابق با استاندارد STD 423-0023 اندازه‌گیری شود. با این حال، اندازه‌گیری واقعی با استاندارد متفاوت است، زیرا حداقل سه اندازه‌گیری در امتداد خط مرکزی در امتداد جهت خراش انجام می‌شود.
علاوه بر این، صرف نظر از اینکه مقادیر براقیت پس از خراش، هنگام اندازه‌گیری با زاویه ۶۰ درجه، کمتر از ۶۰ واحد باشد، براقیت باید برای زاویه اندازه‌گیری ۲۰ درجه مشخص شود. این یک انحراف ضروری از استاندارد است تا از سازگاری بین اندازه‌گیری‌های براقیت قبل و بعد از خراش اطمینان حاصل شود. مقدار میانگین به عنوان براقیت اولیه مشخص می‌شود. پنل‌ها باید از آلودگی و خراش‌هایی که بخشی از آزمایش نیستند، محافظت شوند.
قبل از انجام آزمایش‌ها، نیاز به کالیبراسیون باید تأیید شود. تعداد توصیه‌شده‌ی نمونه‌های آزمایشی برای هر نوع ماده، چهار (چهار تکرار) است. آزمایش با قرار دادن تمام پنل‌های آزمایشی روی سطح آزمایش همانطور که در بالا توضیح داده شد (پس از آماده‌سازی تجهیزات) انجام می‌شود. نمونه‌های آزمایشی باید با یک پوشش مغناطیسی یا با چسباندن آنها در تماس با سطح آزمایش، روی میز آزمایش صاف نگه داشته شوند. در صورت استفاده از نوار چسب، فقط لبه‌ها باید چسب زده شوند و نمونه‌هایی که قرار است ارزیابی شوند نباید چسب زده شوند. تعداد مشخص‌شده‌ی چرخه‌های آزمایش باید انجام شود.
نمونه‌های آزمایشی خراشیده شده باید در آب گرم (نه بیشتر از ۳۵ درجه سانتیگراد) شسته شده و با یک پارچه میکروفایبر پلی‌استر که به آرامی با الکل (اتانول، ایزوپروپانول) یا مخلوطی از مواد شوینده خانگی و الکل سفید کم آروماتیک مرطوب شده است، خشک شوند. محلول شستشو نباید به لایه رنگ آسیب برساند. نمونه‌ها باید به اندازه کافی خشک شوند تا هرگونه باقیمانده قلم‌مو از سطح نمونه آزمایشی پاک شود، اما از خراش بیشتر جلوگیری شود. در صورت نیاز به شستشو برای از بین بردن محلول شستشو، این کار باید با آب گرم انجام شود و سپس نمونه آزمایشی پاک شده و با یک پارچه میکروفایبر خشک شود تا هرگونه لکه آب یا اثری از محلول شستشو از بین برود.
پس از اتمام مراحل خراشیدن و تمیز کردن، براقیت مانند زمان آماده‌سازی نمونه‌های آزمایشی اندازه‌گیری می‌شود، با این تفاوت که به جای سه اندازه‌گیری، پنج اندازه‌گیری از مرکز قطعات آزمایشی انجام می‌شود. اندازه‌گیری‌هایی که ظرف دو ساعت پس از آزمایش انجام می‌شوند (در این مدت، نمونه‌ها نباید در دمای بالاتر از ۲۵ درجه سانتیگراد در دمای اتاق نگهداری شوند) باید به عنوان براقیت پس از خراشیدن گزارش شوند. اگر اندازه‌گیری‌ها پس از دو ساعت قرار گرفتن نمونه‌ها در فر با دمای ۷۰ درجه سانتیگراد (پس از خراشیدن و تمیز کردن) انجام شوند، باید به عنوان براقیت پس از ذوب مجدد گزارش شوند.
نسبت براقیت پس از کشش و نسبت براقیت پس از بازتاب، طبق استاندارد محاسبه می‌شوند.
به طور خلاصه، استاندارد Volvo STD 423-0019 یک آزمایش مقاومت در برابر خراشیدگی در شستشوی خودرو است که بر روی پوشش‌های رویه اعمال می‌شود. این آزمایش میزان مقاومت سطح رنگ در برابر سایش مکانیکی و خراش‌های ریز ناشی از برس‌ها و موادی که معمولاً در کارواش‌های اتوماتیک استفاده می‌شوند را ارزیابی می‌کند. این آزمایش برای اطمینان از مقاومت سطوح رنگ شده در برابر خراش‌های جزئی قابل مشاهده ناشی از سیستم‌های کارواش اتوماتیک انجام می‌شود. آزمایش‌ها معمولاً شامل شبیه‌سازی چرخه‌های برس و آب تحت فشار کنترل شده برای شبیه‌سازی مواجهه مکرر با کارواش هستند.
این استاندارد به دلایل زیر مهم تلقی می‌شود:
سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، به داشتن تیمی قوی از کارکنان افتخار می‌کند که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "روش آزمایش Volvo STD 423-0019 - مقاومت در برابر خراش رنگ‌های رویه در کارواش‌ها" ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
