GMW 3205 تعیین مقاومت در برابر انتشار بو از مواد داخلی

GMW 3205 تعیین مقاومت در برابر انتشار بو از مواد داخلی

استاندارد «GMW 3205 تعیین مقاومت مواد داخلی در برابر انتشار بو» که توسط شرکت جنرال موتورز جهانی (GMW) تدوین شده است، یک استاندارد مهندسی است که برای ارزیابی رفتار انتشار بو از مواد داخلی خودرو استفاده می‌شود. این استاندارد تعیین می‌کند که آیا یک ماده در هنگام قرار گرفتن در معرض شرایطی که نشان‌دهنده شرایط دما و رطوبت بالا است که ممکن است در داخل خودرو رخ دهد، بوی نامطبوع ایجاد می‌کند یا منتشر می‌کند.

GMW 3205 تعیین مقاومت در برابر انتشار بو از مواد داخلی

عملکرد بو جنبه‌ی مهمی از کیفیت فضای داخلی خودرو است. مواد مورد استفاده در صندلی‌ها، فرش‌ها، داشبورد، عایق‌ها، روکش‌ها و سایر اجزای داخلی ممکن است حاوی مواد فراری باشند که با گرم و مرطوب شدن فضای داخلی خودرو، بیشتر قابل توجه می‌شوند.

هدف اصلی استاندارد GMW 3205 تعیین تمایل مواد داخلی خودرو به تولید یا انتشار بو در شرایط دما و رطوبت بالا است.

هدف این آزمایش ارائه روشی عینی و تکرارپذیر برای ارزیابی این است که آیا یک ماده ممکن است در ایجاد بوی نامطبوع در فضای داخلی نقش داشته باشد یا خیر. این امر به ویژه از این جهت اهمیت دارد که ماده‌ای که در دمای اتاق قابل قبول به نظر می‌رسد، ممکن است پس از قرار گرفتن در معرض گرما و رطوبت، بوی بسیار قوی‌تری ایجاد کند.

استاندارد GMW 3205 برای طیف گسترده‌ای از مواد داخلی خودرو، از جمله موارد زیر، قابل اجرا است:

  • پارچه
  • پارچه‌های روکش‌دار
  • محصولات رول پلاستیکی
  • مواد بر پایه PVC، PUR و TPO
  • فرش
  • پرکننده‌ها و فوم‌ها
  • مواد عایق
  • نمد
  • قسمت های پلاستیکی
  • رنگ‌ها و پوشش‌های داخلی

این استاندارد به طور خاص محصولات رول پلاستیکی را پوشش می‌دهد و انواع مواد قابل استفاده شامل PVC، PUR و TPO است.

اصل اساسی این آزمایش، قرار دادن یک نمونه آزمایشی معرف در معرض یک محیط کنترل‌شده حاوی گرما و رطوبت، بسته به شرایط مشخص‌شده، است. پس از قرار گرفتن در معرض گرما، اجازه داده می‌شود نمونه خنک شود و بوی آن ارزیابی می‌شود.

به طور خلاصه، شرایط آزمون به شرح زیر است:

  • شرایط خشک: نمونه در یک ظرف آزمایش به صورت معلق قرار می‌گیرد به طوری که با کف ظرف تماس نداشته باشد. ظرف به مدت ۲۴ ساعت در دمای تقریباً ۷۰ درجه سانتیگراد قرار می‌گیرد، سپس به مدت ۶۰ دقیقه قبل از ارزیابی بو تا ۲۳ درجه سانتیگراد خنک می‌شود. این روش، توسعه بو را در شرایط گرم و خشک ارزیابی می‌کند.
  • شرایط مرطوب: نمونه بدون تماس با آب، بالای آن معلق می‌شود و آب مقطر در ظرف آزمایش قرار می‌گیرد. ظرف به مدت ۲۴ ساعت در دمای تقریباً ۷۰ درجه سانتیگراد قرار می‌گیرد، سپس به مدت ۶۰ دقیقه قبل از ارزیابی بو، تا ۲۳ درجه سانتیگراد خنک می‌شود. این روش، توسعه بو را در شرایط گرم و مرطوب/مرطوب ارزیابی می‌کند.

استفاده از ظرف آزمایش بسته یا کنترل‌شده مهم است زیرا امکان تجمع کافی مواد تولیدکننده بوی فرار آزاد شده از ماده را برای ارزیابی حسی فراهم می‌کند.

استاندارد GMW 3205 ممکن است شامل شرایط محیطی مختلفی باشد. در یک کاربرد رایج، شرایط خشک شامل قرار دادن نمونه در ظرف آزمایش بدون تماس مستقیم با آب است، در حالی که شرایط مرطوب شامل اضافه کردن آب مقطر به ظرف در حالی که نمونه روی آب شناور است، می‌باشد. این تمایز مهم است زیرا رطوبت می‌تواند بر آزادسازی ترکیبات فرار تأثیر بگذارد و بنابراین بوی درک شده از یک ماده را تغییر دهد.

پس از پردازش، بو توسط یک پنل حسی آموزش‌دیده ارزیابی می‌شود. نمرات بالاتر مربوط به بوهای کمتر نامطبوع و نمرات پایین‌تر مربوط به بوهای قوی‌تر یا نامطبوع‌تر است. به عنوان مثال، این سیستم رتبه‌بندی‌هایی از ۱۰ (بی‌بو) تا طبقه‌بندی‌های متوسط ​​و سطوح بوی بسیار نامطبوع را تعریف می‌کند. بنابراین، ارزیابی صرفاً یک اندازه‌گیری شیمیایی نیست؛ بلکه یک ارزیابی حسی از بوی درک شده از ماده‌ی تیمار شده است.

روش آزمایش شرح داده شده عموماً از این مراحل پیروی می‌کند:

  • نمونه آزمایشی مطابق با الزامات مربوط به مواد تهیه می‌شود.
  • نمونه بدون ایجاد آلودگی ناخواسته در ظرف آزمایش مناسب قرار داده می‌شود.
  • شرایط خشک یا مرطوب مورد نیاز انتخاب می‌شود.
  • نمونه در معرض شرایط دمایی و رطوبتی بالا و مشخص شده قرار می‌گیرد.
  • پس از مدت زمان نوردهی مشخص شده، درپوش برداشته می‌شود.
  • نمونه/ظرف تحت شرایط مشخص شده خنک می‌شود.
  • درب طبق دستورالعمل باز می شود.
  • بویایی با استفاده از یک سیستم رتبه‌بندی حسی ارزیابی می‌شود.
  • رتبه‌بندی بویایی به صورت جداگانه یا کلی محاسبه شده ثبت می‌شود.
  • نتیجه با مشخصات ماده یا قطعه مربوطه مقایسه می‌شود.

استاندارد GMW 3205 از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا بوی داخلی خودرو ارتباط مستقیمی با کیفیت خودرو دارد. مشتریان می‌توانند بلافاصله متوجه بوهای قوی یا ناخوشایند شوند، به خصوص هنگامی که خودرو در شرایط گرم پارک شده باشد. این استاندارد به تولیدکنندگان در زمینه‌های زیر کمک می‌کند:

  • بررسی مواد اولیه قبل از تولید.
  • مقایسه فرمولاسیون‌های مواد جایگزین.
  • شناسایی موادی که ممکن است بوی بیش از حد تولید کنند.
  • بررسی کیفیت مواد اولیه ارائه شده توسط تامین کننده
  • برای کاهش بوهای نامطبوع در فضای داخلی خودرو که به تازگی رنگ شده است.
  • برای تأیید مناسب بودن مواد برای شرایط دشوار دما و رطوبت.
  • برای پشتیبانی از کیفیت داخلی ثابت در برنامه‌های مختلف خودرو.

آزمایش بو، سایر آزمایش‌های انتشار گازهای داخلی را تکمیل می‌کند. به عنوان مثال، آزمایشگاه‌ها استاندارد GMW 3205 را در کنار استانداردهای انتشار گازهای آلدهید/کتون، انتشار گازهای آلی و مه‌گرفتگی فهرست می‌کنند که نشان می‌دهد بو به عنوان جنبه‌ای جداگانه از عملکرد مواد داخلی خودرو در نظر گرفته می‌شود.

استاندارد GMW 3205 نباید صرفاً به عنوان یک آزمایش غلظت VOC در نظر گرفته شود. در حالی که آزمایش VOC معمولاً بر تعیین یا تعیین کمیت انتشار مواد شیمیایی فرار تمرکز دارد، استاندارد GMW 3205 بر بویی که از ماده پس از شرایط محیطی مشخص شده احساس می‌شود، تمرکز دارد. بنابراین، یک ماده ممکن است ویژگی‌های انتشار شیمیایی قابل قبولی داشته باشد اما همچنان بوی قابل توجهی تولید کند، یا ممکن است حاوی ترکیبات فراری باشد که بوی حسی ناخوشایندی ایجاد نمی‌کنند. بنابراین، آزمایش بو و آزمایش انتشار می‌توانند اطلاعات مکملی را در فرآیند صلاحیت مواد خودرو ارائه دهند.

برای تأمین‌کنندگان مواد داخلی خودرو، استاندارد GMW 3205 می‌تواند بخش مهمی از برنامه‌های توسعه و اعتبارسنجی مواد باشد. فرمولاسیون مواد، چسب‌ها، نرم‌کننده‌ها، پوشش‌ها، فوم‌ها، رنگدانه‌ها و سایر اجزا می‌توانند بر رفتار بو تأثیر بگذارند. آزمایش در طول توسعه می‌تواند به تأمین‌کنندگان کمک کند تا فرمولاسیون‌های مشکل‌ساز را قبل از رسیدن اجزا به اعتبارسنجی در سطح خودرو شناسایی کنند. در همین حال، از آنجا که استاندارد GMW 3205 بر ارزیابی بوی حسی متکی است، بوهای خارجی از ظروف، تجهیزات، مواد جابجایی یا محیط اطراف می‌تواند بر نتیجه تأثیر بگذارد.

در نتیجه، هدف استاندارد GMW 3205 تعیین مقاومت مواد داخلی در برابر انتشار بو هنگام قرار گرفتن در معرض شرایط دمایی و رطوبتی بالا است. این روش برای مواد داخلی متعددی از جمله پارچه، فرش، فوم، نمد، پلاستیک، مواد روکش‌دار و پوشش‌های داخلی قابل استفاده است. این استاندارد با ترکیب مواجهه محیطی کنترل‌شده با ارزیابی حسی بو، به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا موادی را که ممکن است بر کیفیت درک‌شده از فضای داخلی خودرو تأثیر منفی بگذارند، شناسایی کنند.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما خدمات تست را مطابق با استاندارد GMW 3205 نیز ارائه می‌دهیم.

واتساپ