استاندارد «رنو ۴۷-۰۱-۰۰۰ حفاظت از قطعات و مجموعه‌های فلزی روی وسایل نقلیه در برابر آسیب‌های خورنده محیطی»، که توسط شرکت خودروسازی فرانسوی رنو تدوین شده است، الزامات پیشگیری از خوردگی مورد انتظار برای محافظت از قطعات و مجموعه‌های فلزی در برابر آسیب‌های محیطی را طبق کدگذاری پیشگیری از خوردگی تعریف شده شرح می‌دهد. این کدگذاری باید توسط یک واحد برنامه‌ریزی و کنترل تولید برای جلوگیری از خوردگی ارائه شود.
آزمایش‌های مورد نیاز در مشخصات فنی ترجیحاً روی کل قطعات یا مجموعه‌ها انجام می‌شوند. در طول آزمایش خوردگی استاتیک، موقعیت یابی قطعه یا مجموعه مهم است. این مکان باید امکان آزمایش خوردگی را در بدترین حالت ممکن برای کاربرد مورد نظر فراهم کند. ممکن است لازم باشد قطعات زیادی آزمایش شوند تا نواحی مختلف یک قطعه تأیید شود.
نتایج باید توسط رنو به تأمین‌کنندگان قطعاتش ارائه شود. اگر نتایج سازگار نباشند، لازم است اقدامات اصلاحی طبق توصیه‌های برنامه‌ریزی و کنترل تولید ضد خوردگی انجام شود. اگر قطعه یا مجموعه مرتبط با آن آزمایش نشده باشد، برنامه‌ریزی و کنترل تولید پیشگیرانه خوردگی باید بر اساس نتایج مشابه قطعه در آزمایش‌های قبلی، نظر خود را ارائه دهد.
برای یک نوآوری، مثلاً پوشش جدید، فناوری جدید، قطعه جدید، در صورت امکان، آزمایش خوردگی ۷۰ چرخه‌ای باید با قطعه‌ای که نماینده تولید انبوه است، انجام شود.
مشخصات بار جزئی نمی‌تواند جایگزین این استاندارد شود. اگر آزمایش‌های خوردگی مشخص‌شده در دسترس باشند، باید علاوه بر آزمایش‌های خوردگی مشخص‌شده در این استاندارد، انجام شوند.
برای اطمینان از اینکه یک قطعه به درستی برای خوردگی طراحی شده است، باید دستورالعمل‌های طراحی فعلی رعایت شود. برخی از قوانین اساسی نیز گنجانده شده است:
سازگاری مواد (ترکیب شیمیایی، روش پردازش، ظاهر نهایی، مقاومت مکانیکی و موارد مشابه) به استثنای خوردگی، توسط خواص قطعه تعیین می‌شود.
از نظر الزامات مقاومت در برابر پنچری، یک «آزمایش خوردگی رنو ECC-12» ۶۳ چرخه‌ای با تناوب خودکار مراحل رطوبت و خشک شدن» باید برای بدنه‌های شاسی مربوطه (مثلاً زیر فریم‌های موتور) مطابق با الزامات خوردگی پنچری ۱۲ ساله انجام شود. سپس اتصالات و جوش‌ها باید کاملاً دمونتاژ و باز شوند و اتصالات و جوش‌ها از نظر کوپلینگ و بدنه‌های توخالی (وجود محدود اکسیداسیون قرمز) بررسی شوند. محل قرارگیری در محفظه خوردگی باید مستند شود تا آسیب به کوپلینگ‌های مختلف مشخص شود.
بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، برنامه‌ریزی و کنترل تولید بازدارنده خوردگی ممکن است نیاز به یک متخصص برای تعیین میزان کاهش ضخامت داشته باشد. این ضخامت‌ها باید کمتر یا مساوی ۵ درصد ضخامت ورق فلزی مورد نظر باشند. در این صورت، برنامه‌ریزی و کنترل تولید ضد خوردگی، آزمایش خوردگی را نیز تأیید می‌کند.
این استاندارد نباید در شرایط زیر استفاده شود:
در صورت وجود هرگونه شک و تردید در مورد هر یک از این محدودیت‌ها یا موارد دیگر (قطعات منیزیمی، قطعات نصب شده قبل از کاتافورز و غیره)، باید با گروه رنو تماس گرفته شود.
اهداف بازدارنده خوردگی توسط بخش محصول و کمیته سیاست فنی بازدارنده خوردگی (CPTA) تعریف می‌شوند. کدگذاری بازدارنده خوردگی بر اساس سطح آسیب تعریف می‌شود، معیارهای تعیین‌شده باید مستند شوند. هر معیار مربوط به کدی است که کدگذاری خوردگی را که باید در نقشه عملکردی یا در مشخصات مرجع مشخص شود، تعیین می‌کند. این کدگذاری فقط توسط برنامه ریزی و کنترل تولید بازدارنده خوردگی صادر می شود. معیارها بر اساس موارد زیر تعیین شدند:
سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در حوزه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات تست نیز مطابق با استاندارد «حفاظت قطعات و مجموعه‌های فلزی روی وسایل نقلیه در برابر آسیب‌های خورنده محیطی رنو ۴۷-۰۱-۰۰۰» به مشاغل ارائه می‌شود.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
