مقاومت در برابر خراش فورد DVM-0019
استاندارد «مقاومت در برابر خراش فورد DVM-0019» که توسط شرکت فورد موتور (فورد) تدوین شده است، روشی آزمایشی را توصیف میکند که برای ارزیابی مقاومت مواد داخلی و روکش خودرو در برابر خراش، سایش و آسیب سطحی ناشی از استفاده عادی از خودرو استفاده میشود. این استاندارد در درجه اول در مورد پلاستیکها، سطوح پوشش داده شده، وینیلها، تزئینات تزئینی، پنلهای ابزار، پنلهای در، کنسولهای میانی و سایر اجزای داخلی که مرتباً توسط سرنشینان خودرو لمس میشوند، اعمال میشود.

هدف از این آزمایش، اطمینان از حفظ ظاهر و عملکرد مواد در طول عمر خودرو، علیرغم قرار گرفتن مکرر در معرض کلید، ناخن، جواهرات، سگک کمربند، کیف و سایر اشیاء ساینده است. مقاومت در برابر خراش یک ویژگی کیفی حیاتی محسوب میشود، زیرا آسیب سطحی قابل مشاهده میتواند به طور قابل توجهی بر درک مشتری از کیفیت و دوام خودرو تأثیر بگذارد.
استاندارد فورد DVM-0019 برای ارزیابی موارد زیر استفاده میشود:
- مقاومت در برابر خراش سطحی
- مقاومت در برابر خراش (در برابر آسیب سطحی جزئی)
- حفظ جلوه بصری
- دوام پوشش
- عملکرد پوشش تزئینی
- دوام زیباییشناختی بلندمدت مصالح داخلی.
مواد معمول آزمایش شده عبارتند از:
- اجزای داخلی ترموپلاستیک
- قطعات پلاستیکی رنگ شده
- پوششهای نرم لمسی
- سطوح پوشیده شده با وینیل
- روکش چرم و چرم مصنوعی
- فیلمها و لمینتهای تزئینی
- مواد داشبورد
در اصل، این استاندارد مقاومت یک ماده را در برابر آسیبهای قابل مشاهده، هنگامی که تحت یک فرآیند خراش کنترلشده قرار میگیرد، ارزیابی میکند. در طول آزمایش، یک مداد، سوزن، میله خراش یا سایر وسایل ساینده مشخص شده تحت بار و سرعت مشخص روی سطح حرکت داده میشود. سپس آسیب حاصل به صورت بصری یا ابزاری ارزیابی میشود. این ارزیابی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- قابلیت دید خراش
- تغییر رنگ
- کاهش روشنایی
- تغییر شکل سطح
- کنده شدن پوشش
- شکستگی یا پارگی مواد
شدت آسیب با معیارهای پذیرش فورد که برای مشخصات خاص قطعه یا ماده تعیین شده است، مقایسه میشود. بسته به ماده و کاربرد، روشهای ارزیابی معمول عبارتند از:
- بازرسی بصری: حسابرسان موارد زیر را ارزیابی میکنند:
- عرض خراش
- عمق خراش
- سفید کردن سطح
- آسیب پوشش
- جای زخمهای دائمی
- اندازهگیری براقیت: براقیت سطح قبل و بعد از آزمایش اندازهگیری میشود تا میزان آسیب قابل مشاهده تعیین شود.
- اندازهگیری اختلاف رنگ: از ابزارهای رنگسنجی برای اندازهگیری تغییرات ناشی از خراش استفاده میشود.
- مقیاسهای رتبهبندی: بسیاری از مشخصات مواد فورد از الزامات قبولی/رد یا رتبهبندیهای ظاهری عددی استفاده میکنند.
استاندارد فورد DVM-0019 اغلب همراه با استانداردهای زیر استفاده میشود:
- فورد DVM-0017: آلودگی و قابلیت تمیز کردن مواد داخلی.
- فورد DVM-0036: مقاومت در برابر آفتاب
- فورد DVM-0039: مقاومت دفع حشرات.
- فورد DVM-0055: مقاومت در برابر سایش Abrex
- فورد FLTM BN 108-13: مقاومت در برابر خراش
- فورد BO 162-01: مقاومت در برابر خراش و سایش.
این استانداردها در کنار هم، ارزیابی جامعی از دوام مصالح داخلی ارائه میدهند.
مواد ممکن است به دلایل مختلف در آزمون رد شوند. حالتهای معمول شکست عبارتند از:
- خراشهای عمیق و قابل مشاهده
- سفید کردن سطح
- لایه برداری رنگ
- آسیب پوشش نرم لمسی
- افت شدید روشنایی
- ترک خوردگی سطحی
- تغییر شکل دائمی
- جداسازی فیلمهای تزئینی
آزمایش مقاومت در برابر خراش معمولاً توسط موارد زیر استفاده میشود:
- شرکت فورد موتور
- جنرال موتورز
- استلانتیس (فیات کرایسلر)
- گروه فولکس واگن
- گروه بیامو
- مرسدس بنز
- تویوتا
- هیوندای کیا
اگرچه رویهها متفاوت هستند، اما هدف یکسان است: ارائه مواد داخلی بادوام و از نظر زیباییشناسی پایدار برای کل طول عمر خودرو.
استاندارد فورد DVM-0019 از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا به تضمین مقاومت مواد داخلی خودرو در برابر خراشها و آسیبهای سطحی که در حین استفاده عادی از خودرو رخ میدهد، کمک میکند. فضای داخلی خودروهای مدرن حاوی سطوح پلاستیکی، روکشدار و تزئینی متعددی است که مرتباً لمس میشوند و در معرض اشیاء ساینده قرار میگیرند. بدون مقاومت کافی در برابر خراش، این سطوح میتوانند به سرعت علائم سایش را نشان دهند که بر ظاهر و رضایت مشتری تأثیر منفی میگذارد. این استاندارد به دلایل زیر ضروری تلقی میشود:
- حفظ ظاهر داخلی: صاحبان خودرو انتظار دارند که پنلهای ابزار، پنلهای در، کنسولهای مرکزی و قطعات تزئینی برای سالهای زیادی نو به نظر برسند. خراشها و ساییدگیها میتوانند باعث شوند که وسیله نقلیه قدیمیتر و کمارزشتر به نظر برسد. این استاندارد به شناسایی موادی کمک میکند که میتوانند در عین حفظ کیفیت زیباییشناسی خود، در برابر آسیبهای قابل مشاهده مقاومت کنند.
- رضایت مشتری را بهبود میبخشد: ظاهر داخلی یکی از اولین مواردی است که مشتریان متوجه آن میشوند. حتی اگر یک وسیله نقلیه از نظر مکانیکی عملکرد خوبی داشته باشد، خراشهای بیش از حد روی سطوح داخلی میتواند تصور کیفیت پایین را ایجاد کند. آزمایش مواد مطابق با این استاندارد به مشتریان کمک میکند تا در طول عمر وسیله نقلیه، فضای داخلی بادوام و باکیفیتی را تجربه کنند.
- این استاندارد شرایط واقعی زندگی را شبیهسازی میکند: این استاندارد نحوه واکنش مواد را در تماس روزمره با ناخن، کلید، حلقه و جواهرات، ساعت، سگک کمربند، کیف و چمدان، صندلی کودک و دستگاههای الکترونیکی ارزیابی میکند. این تعاملات هزاران بار در طول عمر یک وسیله نقلیه رخ میدهد و مقاومت در برابر خراش را به یک الزام حیاتی برای دوام تبدیل میکند.
- اعتبارسنجی پرداختهای تزئینی و نرم: بسیاری از فضاهای داخلی مدرن از سطوح رنگشده، پرداختهای نرم، پرداختهای فلزی، پرداختهای مشکی پیانویی و فیلمهای تزئینی استفاده میکنند. این پرداختها میتوانند جذاب باشند اما مستعد خراشیدگی هستند. این استاندارد تأیید میکند که پرداختها پس از قرار گرفتن در معرض سایش مکانیکی، همچنان مستحکم و از نظر بصری قابل قبول باقی میمانند.
- این استاندارد از انتخاب مواد و تأیید تأمینکننده پشتیبانی میکند: فورد از این استاندارد برای مقایسه مواد کاندید و تأیید تأمینکنندگان استفاده میکند. موادی که الزامات مقاومت در برابر خراش را برآورده نمیکنند، ممکن است برای خودروهای تولید انبوه مناسب نباشند. این به فورد کمک میکند تا موادی را انتخاب کند که انتظارات دوام بلندمدت آن را برآورده کنند.
به طور خلاصه، استاندارد فورد DVM-0019 یک استاندارد اختصاصی دوام خودرو است که مقاومت در برابر خراش مواد داخلی و روکش را ارزیابی میکند. این استاندارد با شبیهسازی آسیب مکانیکی در دنیای واقعی و ارزیابی ظاهر سطحی حاصل، به فورد کمک میکند تا اطمینان حاصل کند که فضای داخلی خودروهایش کیفیت، زیباییشناسی و جذابیت مشتری را برای سالهای آینده حفظ میکند. تأیید مواد نقش حیاتی در صلاحیت تأمینکننده و تأیید دوام طولانیمدت خودرو دارد.
سالهاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه میدهد و در ایجاد، پیادهسازی و بهبود سیستمهای مدیریتی به آنها کمک میکند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست مطابق با استاندارد Ford DVM-0019 ارائه میدهیم.