تعیین مقاومت خراش و سایش پلاستیک‌های خودرو Chrysler LP-463DD-18

استاندارد «تعیین مقاومت در برابر خراش و سایش پلاستیک‌های خودرو Chrysler LP-463DD-18» که توسط Chrysler، یک برند خودروسازی آمریکایی و زیرمجموعه Stellantis آمریکای شمالی، تدوین شده است، روشی را برای تعیین میزان مقاومت ترموپلاستیک‌های خودرو قالب‌گیری شده (رنگ نشده) در برابر خراش، سایش، حفره‌دار شدن یا سایر آسیب‌های سطحی شرح می‌دهد. هدف از این استاندارد، اطمینان از حفظ ظاهر و کیفیت اجزای پلاستیکی، مانند پنل‌های تریم داخلی، دستگیره‌های در، پنل‌های ابزار، تریم خارجی یا سایر قطعات تزئینی/کاربردی در طول زمان است. آسیب‌های سطحی ناشی از تماس روزمره (مانند کلید، ناخن، تمیز کردن یا سایش) می‌تواند بر زیبایی‌شناسی و کیفیت درک شده از یک وسیله نقلیه تأثیر منفی بگذارد. بنابراین، این آزمایش به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا موادی را که انتظارات دوام را برآورده می‌کنند، واجد شرایط کنند.

این استاندارد معمولاً همراه با استاندارد PF-10938 استفاده می‌شود که الزامات عملکردی (معیارهای پذیرش) را برای مقاومت در برابر خراش و سایش در قطعات پلاستیکی رنگی قالب‌گیری شده مشخص می‌کند. در حالی که استاندارد Chrysler LP-463DD-18 بر روش آزمون تمرکز دارد، استاندارد PF-10938 حداقل سطوح پذیرش مهندسی را تعریف می‌کند و تضمین می‌کند که قطعات در برابر آسیب‌هایی که می‌توانند بر ظاهر خودرو تأثیر بگذارند یا در معرض تنش‌های قالب‌گیری قرار گیرند، مقاومت می‌کنند.

این آزمایش‌ها معمولاً از یک تستر خراش چند انگشتی (معمولاً پنج انگشتی یا پنج بازویی) استفاده می‌کنند که اغلب تستر خراش/جای زخم چند انگشتی Taber نامیده می‌شود. این دستگاه خراش‌های دنیای واقعی را شبیه‌سازی می‌کند:

• یک حرکت کششی تک‌گذر خطی اعمال می‌شود.
• انگشتان یا بازوهای متعدد، مجهز به نوک‌های دقیق (معمولاً گلوله‌های کاربید تنگستن یا مدادهایی با شعاع‌های خاص، مثلاً 0,25 میلی‌متر یا 7 میلی‌متر)، با سطح تماس برقرار می‌کنند.
• وزنه‌های قابل تنظیم، نیروهای کنترل‌شده (بارهای متغیر) را به دو انتهای وزنه اعمال می‌کنند.
• این دستگاه با کشیدن انگشتان در یک خط مستقیم روی نمونه آزمایشی، خطوط خراش موازی ایجاد می‌کند.

این دستگاه هم مقاومت در برابر خراش (آسیب عمیق‌تر و قابل مشاهده‌تر) و هم مقاومت در برابر سایش (علائم سطحی کم‌رنگ‌تر و سفیدتر یا تغییر در درخشندگی) را ارزیابی می‌کند.

این روش برای موارد زیر کاربرد دارد:

• ترموپلاستیک‌های رنگی قالب‌گیری شده (بدون رنگ یا پوشش).
• کاربردهای تزئینات/تزئینات داخلی و خارجی.

این استاندارد به طور گسترده در صنعت خودرو پذیرفته شده است و در کنار استانداردهای مشابه سازنده تجهیزات اصلی مانند Ford FLTM BN 108-13، GM GMW3943/GMN3943 یا Nissan NES M0159 به عنوان مرجع استفاده می‌شود.

تجهیزات تست مانند دستگاه تست خراش/سایش چند انگشتی Taber با استاندارد Chrysler LP-463DD-18 مطابقت دارد و توسط آزمایشگاه‌های سراسر جهان استفاده می‌شود. این دستگاه امکان تغییر سرعت، بار و پیکربندی انتهایی را برای شبیه‌سازی سناریوهای مختلف آسیب فراهم می‌کند.

عملکرد در برابر خراش و سایش برای رضایت مشتری بسیار مهم است؛ آسیب قابل مشاهده به پنل‌های ابزار، کنسول‌ها یا جزئیات بیرونی می‌تواند منجر به شکایت شود. این استاندارد به تأمین‌کنندگان و تولیدکنندگان تجهیزات اصلی کمک می‌کند تا مواد بادوام (مثلاً مخلوط‌های پلی‌پروپیلن یا سایر پلاستیک‌های مهندسی) را در طول تأیید مواد و کنترل کیفیت انتخاب و تأیید کنند.

مقاومت در برابر خراش پلاستیک‌های خودرو به توانایی یک سطح پلاستیکی (معمولاً ترموپلاستیک‌های رنگی قالب‌گیری شده که در فضای داخلی یا خارجی خودرو استفاده می‌شوند) در مقاومت در برابر آسیب‌های سطحی و سبک بدون تغییرات قابل توجه در ظاهر، مانند کاهش براقیت، سفید شدن، کدر شدن، رد جلا یا تغییر رنگ، اشاره دارد.

خراش (یا سایش) معمولاً شامل سایش یا آسیب اصطکاکی سطحی، ظریف و خفیف است که در چند میکرومتر بالایی سطح باقی می‌ماند. معمولاً هیچ نفوذ عمیقی، از بین رفتن مواد یا ترک خوردن/شکستن پلاستیک وجود ندارد. نمونه‌های رایج در دنیای واقعی عبارتند از:

• کشیدن آرام ناخن یا کلید روی داشبورد، خطی براق (اثر صیقلی) روی پلاستیک‌های مات باقی می‌گذارد.
• اصطکاک مکرر (به عنوان مثال، ساییدگی زانو به پنل در، ساییدگی لباس به روکش مبلمان یا دستمال‌های تمیزکننده) می‌تواند باعث تغییر در درخشندگی، لکه‌های سفید یا رگه‌های تار شود.
• پارچه‌هایی که بدون ایجاد حفره‌های عمیق، تماس روزانه با گرد و غبار یا مواد ساینده ملایم، براقیت سطح را کدر یا تغییر می‌دهند.

برخلاف مقاومت در برابر خراش (که با شیارها یا بریدگی‌های عمیق‌تر و قابل مشاهده‌تر ناشی از اشیاء تیزتر/سخت‌تر سروکار دارد که معمولاً به عمق بیشتری از ماده نفوذ می‌کنند)، مقاومت در برابر سایش بر تخریب ظریف و زیبایی‌شناختی ناشی از تماس سبک‌تر و مکرر تمرکز دارد. یک ماده می‌تواند مقاومت خوبی در برابر خراش (مقاوم در برابر بریدگی‌های عمیق) اما مقاومت ضعیفی در برابر سایش (نشان دادن رگه‌های براق یا تار شدن آسان) داشته باشد، یا برعکس.

تولیدکنندگان خودرو، مقاومت در برابر خراش برای پلاستیک‌های رنگی قالب‌گیری شده (مثلاً مخلوط‌های پلی‌پروپیلن) را در زمینه‌های زیر در اولویت قرار می‌دهند:

• تریم داخلی (جلو داشبورد، پنل درها، کنسول‌ها).
• تزئینات بیرونی یا قطعات رنگ نشده.

مقاومت ضعیف در برابر خراش، حتی بدون استفاده زیاد، منجر به شکایت مشتریان در مورد سطوح فرسوده یا بی‌کیفیت در اوایل عمر خودرو می‌شود.

استانداردهای Chrysler LP-463DD-18 و مشابه آن از ابزارهایی با اندازه بار و نوک متفاوت استفاده می‌کنند، مانند تستر خراش/سایش چند انگشتی Taber (دستگاه پنج انگشتی):

• نوک‌های کوچک‌تر/سنگین‌تر، خراش‌های عمیق‌تری را شبیه‌سازی می‌کنند.
• نوک‌های بزرگ‌تر/سبک‌تر (مثلاً نیم‌کره‌ی ۷ میلی‌متری) با اعمال اصطکاک سبک و بررسی تغییرات در براقیت، تاری دید یا صیقل‌خوردگی، میزان ساییدگی را ارزیابی می‌کنند.

این ارزیابی معمولاً شامل درجه‌بندی بصری، اندازه‌گیری روشنایی (قبل/بعد) یا تفاوت رنگ/تاری برای اندازه‌گیری آسیب است.

افزودنی‌ها (مانند سیلیکون‌ها، تالک یا ترکیبات تخصصی) معمولاً برای بهبود مقاومت در برابر سایش با کاهش اصطکاک سطحی یا افزایش بازیابی الاستیک استفاده می‌شوند.

به طور خلاصه، مقاومت در برابر سایش چیزی است که به پلاستیک‌های خودرو اجازه می‌دهد تا در استفاده‌های سبک و معمولی، برای مدت طولانی‌تری ظاهر خوبی داشته باشند. این بیشتر به حفظ ظاهر بکر مربوط می‌شود تا تحمل استفاده‌های شدید.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست را مطابق با استاندارد Chrysler LP-463DD-18 ارائه می‌دهیم.