مقاومت در برابر اشتعال مواد داخلی KIA MS300-08

استاندارد «مقاومت در برابر اشتعال مواد داخلی خودرو KIA MS300-08» که توسط هیوندای-کیا موتورز، قدیمی‌ترین تولیدکننده خودرو در کره، تدوین شده است، بر اساس استاندارد «مقاومت در برابر اشتعال مواد داخلی خودرو 571.302» است که تحت استانداردهای ایمنی خودرو فدرال تدوین شده است. استاندارد KIA MS300-08 روش‌های آزمایش و الزامات مربوط به مقاومت در برابر اشتعال مواد داخلی مورد استفاده در تولید خودرو را شرح می‌دهد .

اجزای زیر که عموماً در محفظه سرنشین خودرو و در فاصله ۱۳ میلی‌متری از سطح هوا قرار دارند، باید الزامات این استاندارد را برآورده کنند: صندلی و پشتی صندلی، کمربند ایمنی، پوشش سر، سقف تاشو، تکیه‌گاه دست، پوشش در، درزگیر پوشش در، پوشش کناری در، پوشش ربع صندلی، پوشش کناری، پوشش ستون، طاقچه عقب، تکیه‌گاه سر، فرش، کف‌پوش، پرده، آفتاب‌گیر، زیرپایی، پد و محفظه داشبورد، توری بلندگو، پوشش اهرم پارک، محفظه اهرم دنده، پوشش کناری داشبورد، جعبه کنسول، پوشش کناری کنسول و پوشش جعبه کیسه هوا، بالشتک و روکش. سایر مواد موجود در محفظه سرنشین خودرو که برای جذب انرژی تصادف و کاهش صدا طراحی شده‌اند (مانند پد دریچه هوا، پد مرکزی فرمان، بالشتک کیسه هوا و بالشتک زانو) در محدوده این استاندارد قرار دارند.

الزامات عمومی در این استاندارد به شرح زیر است:

• موادی که تحت عملیات مقاوم‌سازی در برابر شعله قرار می‌گیرند، باید از دوام بسیار خوبی برخوردار باشند و به دلیل خستگی در طول فرآیند تولید یا پس از بارگیری، مقاومت در برابر شعله آنها کاهش نیابد.
• محصولات باید عاری از هرگونه نقصی باشند که پس از عملیات مقاوم‌سازی در برابر شعله، می‌تواند بر عملکرد آنها تأثیر بگذارد. همچنین باید با مشخصات قطعه و مواد سازگار باشد.
• قطعاتی که با عملیات بازدارنده شعله درمان می شوند نباید باعث ایجاد مشکلات کیفی مانند لکه، محو شدن، ترک، خوردگی یا بوی نامطبوع برای مواد جاسازی شده یا سایر قطعات و مواد مورد استفاده در تماس شوند.
• در صورت اعمال عملیات مقاوم در برابر شعله، نباید از مواد بازدارنده‌ای که طبق مقررات جهانی ممنوع شده‌اند، استفاده شود.

این ماده با روش‌های تعریف‌شده در استاندارد آزمایش می‌شود و باید با شرایط ذکر شده در جدول مطابقت داشته باشد.

هنگام شروع آزمایش‌ها، 5 نمونه مطابق با روش‌های زیر تهیه می‌شوند:

• اندازه مشخص شده هر زمان که ممکن باشد گرفته می‌شود.
• عرض باید ۱۰۰ میلی‌متر و طول آن ۳۵۰ میلی‌متر باشد.
• ضخامت باید به اندازه ضخامت محصول نهایی باشد، با این حال، اگر ضخامت محصول نهایی از 12 میلی‌متر بیشتر باشد، باید به آرامی تا ضخامت 12 میلی‌متر برش داده شود.

وقتی انجام اندازه‌گیری مشخص‌شده غیرممکن است،

• اگر سطح نمونه مسطح نباشد، نمونه‌ها از مناطقی که کمترین خمیدگی را دارند، بریده می‌شوند. در این صورت، ضخامت در هیچ کجا نباید از ۱۲ میلی‌متر بیشتر شود. با این حال، در موادی که از دو لایه با ترکیب متفاوت از مواد کامپوزیتی در عمق ۱۳ میلی‌متری از سطح ساخته شده‌اند، صرف نظر از اینکه به هم چسبیده باشند یا نه، نمونه‌ها طبق روش زیر تهیه می‌شوند:
  • در صورت چسبندگی به کل سطح، اگر دو ماده چسبیده از یکدیگر جدا نشده باشند، نمونه ها در حالت چسبیده در عمق ۱۲ میلی متر از سطح قطعات تهیه می شوند.
  • اگر تمام سطح چسبیده نباشد، فقط مواد روی سطح رویه هوای محفظه سرنشینان جدا شده و از مواد جدا شده نمونه تهیه می شود و همچنین از سطح چسبیده شده تا عمق ۱۲ میلی متر نمونه برش داده می شود. با این حال، هنگامی که دو ماده مختلف اعمال شده دوباره تا عمق ۱۲ میلی‌متر به هم می‌چسبند، نمونه‌ها به همان روش شکاف هوای محفظه مسافر آماده می‌شوند.
• وقتی حداکثر ابعاد قابل دستیابی در عرض و طول کمتر از ابعاد تعیین شده باشد، نمونه‌ها به بزرگترین ابعاد ممکن بریده می‌شوند. در این حالت، حداقل ابعاد نمونه‌ها ۲۵ میلی‌متر عرض و ۲۹۳ میلی‌متر طول است.
• وقتی به دلیل انحنای سطح، امکان تهیه نمونه صاف از نمونه‌ها وجود نداشته باشد، نمونه‌ها با همان فرآیندی که برای محصولات نهایی استفاده می‌شود، از ماده تولید شده برش داده می‌شوند. ضخامت نمونه‌ها باید به اندازه ضخامت قسمت صاف قطعات پرداخت شده باشد.
• وقتی مواد ناهمسانگرد باشند یا سرعت سوزش متفاوتی داشته باشند، به ترتیب پنج نمونه برش داده می‌شوند.
• وقتی مواد دارای سطح مودار یا تافت‌دار هستند، نمونه‌ها باید روی یک سطح صاف قرار داده شده و دو بار با شانه دندانه ۷-۸ از فاصله ۲۵ میلی‌متری در جهت مو شانه شوند.

آزمایش‌ها طبق روش‌های زیر انجام می‌شوند:

• لبه جلویی نمونه‌ها به شکل "U" در دهانه قاب قرار می‌گیرد. با این حال، نمونه طوری قرار می‌گیرد که سمت نمایان آن رو به پایین و به سمت قاب باشد.
• نمونه نصب شده در حالت افقی قرار می‌گیرد و در صورتی که مشعل بونزن به محفظه آزمایش متصل باشد، به گونه‌ای در محفظه آزمایش قرار می‌گیرد که مرکز نازل آن 19 میلی‌متر پایین‌تر از مرکز لبه پایینی انتهای باز نمونه باشد.
• گاز با شیر کنترل تنظیم می‌شود تا ارتفاع قاب به ۳۸ میلی‌متر برسد.
• در این حالت، دریچه هوا بسته می‌ماند.
• موقعیت نمونه در محفظه آزمایش باید با این استاندارد مطابقت داشته باشد. مشعل بونزن در محفظه آزمایش نصب شده است.
• پس از اینکه نمونه به مدت ۱۵ ثانیه در معرض شعله قرار گرفت، جریان گاز قطع می‌شود.
• زمان لازم برای حرکت شعله از خط A به خط B (38 میلی‌متر از انتهای قاب U شکل نمونه) اندازه‌گیری می‌شود. اگر شعله به خط B نرسد،
  • زمان و طول تا نقطه‌ای که شعله‌ور شدن متوقف می‌شود، اندازه‌گیری می‌شود. حتی اگر فلش اور رخ دهد، سرعت سوختن اندازه‌گیری می‌شود. با این حال، درخشندگی سطحی که تحت تأثیر بریدگی‌های ناشی از ساخت قطعات آزمایشی قرار گرفته است، باید مستثنی شود.
  • وقتی طول نمونه کمتر از مقدار مشخص شده باشد، زمان لازم برای اینکه شعله مسافت از پیش اندازه‌گیری شده را فراتر از خط رسم شده A طی کند، اندازه‌گیری می‌شود.
  • وقتی شعله تا ۵ دقیقه به خط B نرسد، می‌توان آزمایش را به زور متوقف کرد. سپس فاصله تا خاموش شدن شعله اندازه‌گیری می‌شود تا زمان سوختن تعیین شود.
• برای هر قطعه آزمایشی، دما و گاز موجود در محفظه آزمایش به حالت عادی برگردانده می‌شوند.

سرعت سوختن با استفاده از فرمول ارائه شده در استاندارد محاسبه می‌شود.

سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در سراسر جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد "مقاومت در برابر اشتعال مواد داخلی KIA MS300-08" نیز وجود دارد.