قطعات، محصولات نیمه‌ساخته و مواد VW 50180 در فضای داخلی خودرو - رفتار انتشار گازهای گلخانه‌ای

قطعات، محصولات نیمه‌ساخته و مواد VW 50180 در فضای داخلی خودرو - رفتار انتشار گازهای گلخانه‌ای

استاندارد «قطعات، محصولات نیمه‌ساخته و مواد موجود در فضای داخلی خودرو VW 50180 - رفتار انتشار» که توسط شرکت خودروسازی فولکس واگن تدوین شده است، معیارهای ارزیابی استفاده از قطعات، محصولات نیمه‌ساخته و مواد کم‌انتشار در فضای داخلی خودرو و محفظه بار و همچنین قطعاتی که با هوای ورودی به خودرو در تماس هستند را شرح می‌دهد.

قطعات، محصولات نیمه‌ساخته و مواد VW 50180 در فضای داخلی خودرو - رفتار انتشار گازهای گلخانه‌ای

این استاندارد شامل تمام قطعات، محصولات نیمه‌ساخته و مواد نصب‌شده در محفظه مسافر یا محفظه بار، از فضای داخلی خودرو گرفته تا روکش فلزی، می‌شود.

به طور کلی، دو استاندارد مختلف در گروه فولکس واگن مورد استفاده قرار می‌گیرد. یعنی،

  • هنگام استفاده از قطعات منحصراً برای پورشه AG، استاندارد VW 96043 باید رعایت شود، استاندارد VW 50180 اعمال نمی‌شود.
  • هنگام استفاده از قطعات تحویل داده شده به گروه فولکس واگن / پورشه AG، استاندارد VW 50180 باید رعایت شود.
  • برای سایرین، استاندارد VW 50180 باید رعایت شود.

الزامات اساسی در این استاندارد به شرح زیر شرح داده شده است:

  • برای تأیید اولیه تأمین و تغییرات، استاندارد VW 01155 باید رعایت شود.
  • برای جلوگیری از مواد خطرناک باید استاندارد VW 91101 رعایت شود.
  • تمام مواد مورد استفاده برای توسعه‌های جدید باید حداقل الزامات را برآورده کنند. عدم تطابق مقادیر انتشار با الزامات، دلیل کافی برای رد نمونه است.
  • برآورده شدن الزامات باید در طول بررسی اولیه نمونه توسط نتایج آزمایشگاهی که توسط گروه فولکس واگن برای انجام آزمایش مربوطه مجاز است، تأیید شود.
  • در صورت استفاده از مواد یا طرح‌های جدید برای قطعات، رعایت الزامات باید با تأیید نمونه ساخت و نتایج آزمایشگاهی که توسط گروه فولکس واگن برای انجام آزمایش‌های مربوطه مجاز است، تأیید شود.
  • آزمایشگاه‌های آزمایش می‌توانند با شرکت موفقیت‌آمیز در آزمایش چرخه‌ای انتشار که به طور منظم توسط واحد مهندسی مواد مربوطه انجام می‌شود، صلاحیت لازم را کسب کنند.
  • اگر شواهدی از ارزیابی/اندازه‌گیری نادرست توسط یک آزمایشگاه واجد شرایط وجود داشته باشد (حداقل ۳ مورد)، مسئول آزمایش‌های متوالی می‌تواند به آزمایشگاه مربوطه دستور دهد که صلاحیت خود را مجدداً ارزیابی یا لغو کند.

الزامات مندرج در این استاندارد به شرح زیر است:

  • محدودیت‌های زیر حداقل الزاماتی هستند که باید توسط اجزا، محصولات نیمه‌ساخته و مواد طبق بخش ۱ رعایت شوند.
  • الزامات مربوط به قطعات، محصولات نیمه‌ساخته و مواد به کار رفته در فضای داخلی خودرو، محفظه بار و قطعات رسانای هوا که در خودروهای گروه فولکس واگن استفاده می‌شوند، در جداول ۲ تا ۵ این استاندارد مشخص شده است.
  • به طور خاص، محدودیت‌های مواد طبق بخش ۷ باید رعایت شود.
  • انحراف از الزامات مشخص شده در جداول ۲ تا ۵ فقط در موارد استثنایی و موجه با تأیید کتبی مهندس مصالح مربوطه مجاز است.

روش‌های آزمایشی که باید استفاده شوند عبارتند از:

  • اجزای قابل چگالش مطابق با مشخصات آزمون استاندارد PV 3015
  • انتشار ترکیبات آلی طبق استاندارد PV 3341
  • تست بو طبق استاندارد PV 3900 (فقط انواع A2، A3، B2، B3، C2 و C3)
  • محتوای فرمالدئید طبق استاندارد PV 3925
  • روش محفظه DUT (دستگاه تحت آزمایش) طبق استاندارد PV 3942

الزامات مربوط به رفتار انتشار گازهای گلخانه‌ای، صرف نظر از اندازه یا وزن آنها، برای همه اجزای مشمول این استاندارد اعمال می‌شود. تأیید از طریق گزارش‌های اندازه‌گیری باید در موارد زیر انجام شود:

  • وزن یک قطعه یا مجموعه بیش از 20 گرم باشد.
  • برای اجزای رنگ‌شده، وزن یک جزء بیش از ۵ گرم است.
  • برای قطعات ساخته شده از POM، وزن هر قطعه بیش از 5 گرم است (فقط استاندارد PV 3925).

برای قطعات خارجی که با فضای داخلی خودرو در تماس هستند، به عنوان مثال درب صندوق عقب (ساخته شده از مواد پلیمری)، محدودیت‌های مربوط به مواد مربوطه ذکر شده در جدول برای آزمایش‌های طبق استانداردهای PV 3015، PV 3341 و PV 3925 دو برابر می‌شود. محدودیت‌های آزمایش طبق استاندارد PV 3900 ثابت می‌ماند.

حمل و نقل، بسته بندی و نگهداری نمونه های تعیین شده برای آزمایش انتشار گازهای گلخانه ای باید به گونه ای طراحی شود که از آلودگی متقاطع جلوگیری شود. در حالت ایده‌آل، نمونه‌ها بلافاصله پس از تولید در فیلم کامپوزیت آلومینیومی مسدودکننده انتشار بسته‌بندی می‌شوند و سپس به مدت 24 ساعت در محیطی عاری از انتشار نگهداری می‌شوند. اگر نمونه‌هایی که این وضعیت ایده‌آل را برآورده نمی‌کنند نیاز به بررسی داشته باشند (مثلاً از موجودی انبار)، نمونه باید بلافاصله پس از جمع‌آوری بسته‌بندی شود. در چنین مواردی، حداکثر سن در زمان بسته‌بندی نباید از چهار هفته تجاوز کند.

در نمونه‌هایی که پس از تولید به زمان واکنش ثانویه نیاز دارند، به عنوان مثال، اتصال عرضی بعدی فوم‌ها یا رنگ‌ها، این زمان ممکن است قبل از بسته‌بندی در فیلم کامپوزیت آلومینیومی رخ دهد. با این حال، این دوره نباید بیش از ۷ روز در دمای ۲۳ درجه به علاوه/منهای ۳ درجه باشد. تسریع واکنش ثانویه/پیری از طریق افزایش دما در نمونه‌های مورد آزمایش بو یا انتشار گازهای گلخانه‌ای مجاز نیست. زمان واکنش ثانویه باید در گزارش آزمایش/شرح نمونه ثبت شود.

نمونه‌های بسته‌بندی‌شده باید ظرف سه ماه اندازه‌گیری شوند. نمونه‌ها باید ۱ روز قبل از آزمایش، ۷+/- درجه سانتیگراد از کیسه خارج شده و در دمای حداکثر ۲۵ درجه و ۵۰٪ +/- ۱۵٪ رطوبت نسبی نگهداری شوند. محصولات نورد شده باید باز شوند و لایه بیرونی آنها دور ریخته شود.

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «اجزای داخلی خودرو، محصولات و مواد نیمه‌ساخته VW 50180 - رفتار انتشار گازهای گلخانه‌ای» به مشاغل ارائه می‌شود.

واتساپ