
در استاندارد «JIS D 1601 روشهای آزمون ارتعاش برای قطعات خودرو» که توسط سازمان استانداردهای صنعتی ژاپن (JIS) تدوین شده است، روشهای آزمون ارتعاش برای هر قطعه شرح داده شده است.

این آزمایشها به صورت زیر طبقهبندی میشوند:
شرایط ارتعاش برای آزمایش عملکرد ارتعاش و آزمایش تحمل ارتعاش به شرح زیر طبقهبندی میشوند:
آزمایشها باید به ترتیب آزمایش تشخیص فرکانس رزونانس، آزمایش عملکرد ارتعاش و آزمایش استقامت ارتعاش یا آزمایش استقامت ارتعاش جارویی انجام شوند. با این حال، آزمایش تشخیص فرکانس رزونانس و آزمایش عملکرد ارتعاش ممکن است به طور همزمان انجام شوند، یا آزمایش تشخیص فرکانس رزونانس، آزمایش عملکرد ارتعاش و آزمایش استقامت ارتعاش جارویی نیز میتوانند به طور همزمان انجام شوند.
به عنوان یک قاعده، هر قطعه باید برای مدتی نزدیک به عمر مفید واقعی خود، روی پایه ارتعاش نصب شود.
به عنوان یک قاعده، آزمایشها باید تحت شرایط عملیاتی واقعی انجام شوند.
حرکت هارمونیک ساده باید به ترتیب در جهتهای عمودی، عرضی و طولی به صورت عمود بر قطعه مونتاژ شده اعمال شود. با این حال، محتوای هارمونیک نسبی حرکت هارمونیک واحد معمولاً باید 25 درصد یا کمتر از شتاب ارتعاش باشد.
شتاب ارتعاش ناشی از ارتعاش موج سینوسی و محتوای هارمونیک نسبی حرکت هارمونیک ساده باید مطابق با روشهای ارائه شده در استاندارد محاسبه شود.
شتاب ارتعاش اجزا معمولاً باید در محل کارکرد واقعی آنها تعیین شود. با این حال، اندازهگیری میتواند بر اساس ارتعاش نیز انجام شود.
روش های تست زیر در این استاندارد تعریف شده است:
در مواردی که رزونانس وجود دارد، آزمایش مقاومت در برابر ارتعاش باید با اعمال ارتعاش عمودی به مدت ۱ ساعت و ارتعاشات عرضی و طولی به ترتیب به مدت ۰.۵ ساعت، در فرکانس رزونانس قطعه، با دامنههای نشان داده شده در شکلها، انجام شود. سپس آزمایشهای مشخص شده در جدول باید انجام شود. اگر دو یا چند فرکانس رزونانس وجود داشته باشد، باید از بالاترین فرکانس رزونانس استفاده شود.
در صنعت خودرو، دوام و عملکرد قطعات در شرایط واقعی بسیار مهم است. ارتعاش یک عامل حیاتی مؤثر بر قابلیت اطمینان است. این عامل یکی از علل رایج خستگی، سر و صدا و خرابیهای مکانیکی است. برای پرداختن به این موضوع، استاندارد JIS D 1601 یک روش استاندارد برای آزمایش ارتعاش در صنعت خودرو ارائه میدهد. این استاندارد رویههایی را برای انجام آزمایشهای ارتعاش بر روی قطعات و سیستمهای خودرو پوشش میدهد. هدف از این استاندارد شبیهسازی محیط ارتعاشی است که قطعات خودرو ممکن است در طول عملیات واقعی در جادههای ناهموار، بزرگراهها یا تحت شرایط رانندگی خاص در معرض آن قرار گیرند.
این استاندارد به طور گسترده توسط تولیدکنندگان خودرو ژاپنی و تأمینکنندگان آنها مورد استفاده قرار میگیرد و اغلب در سراسر جهان هنگام آزمایش قطعات برای بازار ژاپن یا وسایل نقلیه توسعهیافته با استفاده از استانداردهای مهندسی ژاپن به آن ارجاع داده میشود.
این استاندارد شامل مشخصات دقیق برای موارد زیر است:
استاندارد JIS D 1601، پروفایلهای تست را به حالتهای مختلفی تقسیم میکند که عموماً بر اساس موقعیت یا عملکرد قطعه است:
هر دسته دارای محدوده فرکانس ارتعاش، سطوح شتاب و مدت زمان خاصی است که برای انعکاس واقعبینانه شرایط در آن بخش از وسیله نقلیه طراحی شدهاند.
آزمایش ارتعاش سینوسی شامل اسکن یک قطعه در طیف وسیعی از فرکانسها برای تعیین فرکانسهای رزونانس و نقاط خستگی است. از سوی دیگر، آزمایش ارتعاش تصادفی از یک پروفایل ارتعاش استفاده میکند که ماهیت تصادفی (تصادفی) ارتعاشات جاده واقعی را تقلید میکند. این استاندارد بسته به کاربرد قطعه و محیط سرویس مورد انتظار، راهنمایی در مورد زمان استفاده از هر نوع ارائه میدهد.
رعایت استاندارد JIS D 1601 تضمین میکند که قطعات، استانداردهای دوام مورد نیاز تولیدکنندگان و سازمانهای نظارتی را برآورده میکنند و به موارد زیر کمک میکند:
در نتیجه، استاندارد JIS D 1601 یک استاندارد اساسی در مهندسی خودرو، به ویژه برای قطعاتی که در معرض ارتعاش هستند، میباشد. این استاندارد با ایجاد پروتکلهای تست واضح و شرایط محیطی، نقش مهمی در تضمین عملکرد قابل اعتماد قطعات خودرو در طول زمان و تحت شرایط جادهای متغیر ایفا میکند.
سازمان ما که سالهاست از طریق طیف گستردهای از فعالیتهای آزمایش، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسبوکارها در تمام بخشها پشتیبانی میکند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفتهای جهانی در علم و فناوری را دنبال میکنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "JIS D 1601 روشهای آزمایش ارتعاش برای قطعات خودرو" ارائه میدهیم.
