استاندارد «آزمایش‌های خوردگی فیات ۵۰۱۸۰» که توسط شرکت خودروسازی ایتالیایی-آمریکایی فیات کرایسلر (FCA) (که اکنون استلانتیس نام دارد) تدوین شده است، سه روش زیر را شرح می‌دهد:
این روش یک آزمون خوردگی است که برای ارزیابی مقاومت پوشش‌های فلزی و اجزای پوشش داده شده در برابر محیط‌های خورنده بسیار خورنده استفاده می‌شود. این روش در درجه اول برای پوشش‌های شیمیایی معدنی و پوشش‌های الکترولیتی مانند آبکاری کروم، آلیاژهای روی، آلومینیوم آنودایز شده و پوشش‌های تزئینی خودرو طراحی شده است.
این روش برای شبیه‌سازی شرایط سایشی شدید که قطعات خودرو ممکن است در طول عمر خود با آن مواجه شوند، توسعه داده شده است، از جمله:
روش A3 خوردگی را بسیار شدیدتر از آزمایش اسپری نمک خنثی معمولی تسریع می‌کند. این روش سرعت خوردگی تقریباً پنج برابر بیشتر از روش A2 دارد. این رفتار تسریع‌شده به مهندسان اجازه می‌دهد تا به سرعت پوشش‌های محافظ را مقایسه کرده و مقاومت ضعیف در برابر خوردگی را قبل از شروع تولید شناسایی کنند.
در طول آزمایش، نمونه‌ها به طور مداوم در معرض غباری از مواد زیر قرار می‌گیرند: محلول کلرید سدیم، اسید استیک و کاتالیزور کلرید مس. افزودن یون‌های مس به طور قابل توجهی فعالیت خوردگی را افزایش می‌دهد، به ویژه در سطوح آبکاری شده. تحت شرایط محیطی کنترل شده، نمونه‌ها در یک محفظه خوردگی مهر و موم شده قرار می‌گیرند که در آن محلول نمک اسیدی اتمیزه شده به طور مداوم روی سطح مورد آزمایش رسوب می‌کند.
شرایط آزمون به شرح زیر است:
این روش معمولاً برای مواد زیر استفاده می‌شود:
این آزمایش عموماً مراحل زیر را دنبال می‌کند:
این روش سخت‌ترین روش از بین این سه روش است زیرا یون‌های مس واکنش‌های خوردگی الکتروشیمیایی را تسریع می‌کنند.
در نتیجه، روش Fiat 50180 A3 یک آزمایش خوردگی با شتاب بالا است که برای ارزیابی دوام پوشش‌های فلزی و آبکاری شده خودرو استفاده می‌شود. با قرار دادن قطعات در معرض غبار نمک اسید مس با دمای بالا، این روش به سرعت نقاط ضعف سیستم‌های محافظت در برابر خوردگی را شناسایی می‌کند.
این روش به طور خاص بررسی می‌کند که چگونه خوردگی در زیر یک پوشش آلی پس از خراشیده شدن و آسیب دیدن عمدی سطح پوشش، گسترش می‌یابد.
در محیط‌های خدمات خودرو، قطعات فلزی رنگ‌شده اغلب در طول تولید، مونتاژ، حمل‌ونقل یا کارکرد خودرو خراشیده می‌شوند. هنگامی که پوشش آسیب می‌بیند، رطوبت و نمک می‌توانند به زیر لایه رنگ نفوذ کنند و باعث خوردگی پنهان شوند که در زیر لایه پوشش پخش می‌شود.
روش B1 برای شبیه‌سازی این مکانیزم شکست در یک محیط آزمایشگاهی شتاب‌یافته طراحی شده است. این آزمایش به مهندسان کمک می‌کند تا موارد زیر را ارزیابی کنند:
برخلاف آزمون استاندارد اسپری نمک که در درجه اول خوردگی سطحی را ارزیابی می‌کند، روش B1 بر انتشار خوردگی زیرلایه تمرکز دارد. این روش عمدتاً برای موارد زیر کاربرد دارد:
قبل از آزمایش، نمونه‌ها کاملاً چربی‌زدایی، با مواد شوینده تمیز، با آب شسته و برای جلوگیری از آلودگی آماده می‌شوند. به‌طور خاص برای این روش، پوشش با استفاده از یک خراش‌دهنده عمداً آسیب می‌بیند. این خراش، آسیب مکانیکی را که ممکن است در حین استفاده واقعی از وسیله نقلیه رخ دهد، شبیه‌سازی می‌کند.
روش B1 از یک محیط اسپری نمک مشابه روش تست اسپری نمک خنثی A1 استفاده می‌کند. محفظه، غبار پیوسته‌ای از محلول کلرید سدیم تولید می‌کند. شرایط معمول آزمایش به شرح زیر است:
پس از قرار گرفتن در معرض نور، پوشش به صورت بصری بررسی و اندازه‌گیری می‌شود. مشاهدات معمول عبارتند از: تاول زدن رنگ، سایش زیرلایه، لایه لایه شدن، تشکیل زنگ، از دست دادن چسبندگی و خوردگی لبه.
روش B1 مهم است زیرا پوشش‌های خودرو به ندرت روی سطوح کاملاً سالم دچار شکست می‌شوند. شکست‌های دنیای واقعی از نواحی آسیب‌دیده‌ای شروع می‌شوند که در آنها آب و یون‌های کلرید به زیر پوشش نفوذ می‌کنند. این آزمایش به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا:
به طور خلاصه، روش Fiat 50180 B1 یک آزمایش خوردگی تسریع‌شده تخصصی است که برای ارزیابی مقاومت قطعات رنگ‌شده خودرو در برابر خوردگی زیرلایه پس از آسیب پوشش استفاده می‌شود. این روش با ترکیب خراش عمدی و قرار گرفتن در معرض اسپری نمک، شکست‌های پوشش در دنیای واقعی ناشی از خراش‌ها و سایش مکانیکی را شبیه‌سازی می‌کند.
این روش یکی از آزمون‌های خوردگی تسریع‌شده اساسی است که در صنعت خودرو برای تأیید پوشش‌ها، فرآیندهای آبکاری، پوشش‌های تبدیلی و سیستم‌های رنگ‌آمیزی شده استفاده می‌شود.
قطعات خودرو دائماً در معرض این شرایط محیطی تهاجمی قرار دارند: نمک جاده، رطوبت، میعان، جو ساحلی، آلودگی صنعتی و چرخه دما. این روش برای بازسازی این شرایط خورنده در یک محیط آزمایشگاهی کنترل شده توسعه داده شده است. با تسریع فرآیندهای خوردگی، این آزمایش به مهندسان این امکان را می‌دهد که عملکرد طولانی مدت مواد را در مدت زمان نسبتاً کوتاهی ارزیابی کنند.
این روش عمدتاً برای ارزیابی موارد زیر استفاده می‌شود:
روش A1 از محلول کلرید سدیم خنثی استفاده می‌کند که به طور مداوم در یک محفظه خوردگی کنترل‌شده اتمیزه می‌شود. اصل آزمایش بر اساس قرار دادن نمونه‌ها در معرض موارد زیر است:
روش فیات 50180 A1 از نظر فنی بسیار شبیه به استانداردهای ASTM B117 و ISO 9227 و کاربردهای خوردگی خودرو SAE International است. با این حال، فیات پارامترهای خاص خود را برای برآورده کردن الزامات دوام خودرو تعریف می‌کند:
روش A1 معمولاً برای آزمایش موارد زیر استفاده می‌شود:
این روش به ویژه برای قطعاتی که در مکان‌های زیر نصب می‌شوند، اهمیت دارد:
حفظ خلوص صحیح محلول بسیار مهم است، زیرا آلودگی فلزی می‌تواند رفتار خوردگی را به طور قابل توجهی تغییر دهد. برای اطمینان از تکرارپذیری، غبار باید به طور یکنواخت روی تمام نمونه‌ها توزیع شود.
پس از قرار گرفتن در معرض مواد، نمونه‌ها از نظر آسیب خوردگی به صورت بصری بررسی می‌شوند. پارامترهای ارزیابی معمول عبارتند از:
به طور خلاصه، روش Fiat 50180 A1 یک آزمایش خوردگی اسپری نمک خنثی است که برای ارزیابی دوام مواد فلزی و پوشش‌های محافظ در شرایط قرار گرفتن در معرض آب نمک تسریع شده استفاده می‌شود. این روش یک رویکرد آزمایشگاهی استاندارد برای ارزیابی مقاومت در برابر خوردگی در کاربردهای خودرو ارائه می‌دهد.
سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما خدمات تست را مطابق با استاندارد فیات ۵۰۴۴۱ نیز ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
