VW 13750 محافظت سطح برای قطعات فلزی - انواع و کدهای محافظت سطح

VW 13750 محافظت سطح برای قطعات فلزی - انواع و کدهای محافظت سطح

استاندارد «VW 13750 حفاظت سطح برای قطعات فلزی - انواع و کدهای حفاظت سطح» که توسط شرکت خودروسازی فولکس واگن تدوین شده است، در تعریف انواع عمومی حفاظت سطح برای قطعات و واحدهای خودرو در نقشه‌ها و اسناد فنی اعمال می‌شود. این استاندارد تمام انواع حفاظت سطح نامعتبر موجود در نسخه‌های قبلی را که در این پیوست استاندارد (پیوست 1) ذکر شده‌اند، فهرست می‌کند.

VW 13750 محافظت سطح برای قطعات فلزی - انواع و کدهای محافظت سطح

الزامات اساسی در این استاندارد به شرح زیر تعیین می‌شوند:

  • دپارتمان مهندسی مواد فلزی فولکس واگن، قطعات و واحدهای خودرو را بر اساس میزان خوردگی آنها طبقه‌بندی می‌کند و به آنها یک کلاس حفاظتی با یک شماره کد اختصاص می‌دهد.
  • هنگامی که قطعات و واحدها طبق برنامه و برای کاربردهای مورد نظرشان استفاده می‌شوند، هیچ آسیبی نباید رخ دهد که منجر به اختلال در عملکرد یا کاهش محافظت در برابر خوردگی مورد انتظار شود.
  • بست‌های مکانیکی باید با محدودیت‌های استاندارد VW 60361 مطابقت داشته باشند.
  • قبل از عملیات سطحی، استانداردهای زیر برای ابعاد دندانه اعمال می‌شود: VW 11610، VW 11614، VW 11624، VW 11625 و VW 11627.
  • برای ابعاد دندانه پس از عملیات سطحی، استانداردهای زیر اعمال می‌شوند: VW 11611، VW 11615 و VW 11628.
  • مطابق با استاندارد VW 91101 باید از مواد خطرناک اجتناب شود.

استاندارد VW 13750 گروهی از استانداردهای قدیمی است که انواع و کدهای حفاظت از سطح قطعات فلزی مورد استفاده در وسایل نقلیه را تعریف و استاندارد می‌کند. هدف اصلی آن تضمین حفاظت از خوردگی، دوام و توصیفات مربوط به عملیات سطحی در نقشه‌ها و اسناد فنی است.

استاندارد VW 13750 که اولین بار در دهه 1950 منتشر شد، برای تطبیق با مقررات زیست‌محیطی، پیشرفت‌های فناوری و نیازهای صنعت، دستخوش اصلاحات متعددی شده است. به‌روزرسانی‌های کلیدی عبارتند از:

  • به دلیل نگرانی‌های بهداشتی و زیست‌محیطی (مثلاً محدود کردن یا ممنوعیت آنها برای طرح‌های جدید در نسخه‌های بعدی)، پوشش‌های حاوی کروم شش ظرفیتی به تدریج از رده خارج شدند.
  • گنجاندن پوشش‌های مدرن مانند آلیاژهای روی-نیکل و روی-آهن.
  • انطباق با استانداردهای گسترده‌تر انجمن صنعت خودروسازی آلمان، مانند استاندارد VDA 235-104.
  • آخرین نسخه‌ها شامل اضافه شدن کد جدید برای فرآیندهای پیشرفته و شفاف‌سازی ارجاعات به مشخصات فنی مربوط به تأمین است.

این استاندارد بر استفاده از آخرین نسخه تأکید دارد، زیرا جایگزین انواع قدیمی‌تر حفاظت از سطح می‌شود.

استاندارد VW 13750 در موارد زیر اعمال می‌شود:

  • انواع عمومی حفاظت سطح برای قطعات و اجزای فلزی خودرو
  • انواع حفاظت در نقشه‌ها و اسناد فنی با استفاده از کدهای استاندارد تعریف شده‌اند (یعنی با پیشوند "Ofl-" به معنی سطح).

این استاندارد، عملیات سطحی ویژه یا سفارشی را که توسط استانداردهای جداگانه‌ای پوشش داده می‌شوند (مثلاً VW TL 217 برای پوشش‌های روی، VW TL 244 برای آلیاژهای روی-نیکل) پوشش نمی‌دهد.

قطعات بر اساس بار خوردگی (مثلاً سبک، متوسط، سنگین) طبقه‌بندی می‌شوند و یک کلاس حفاظتی به آنها اختصاص داده می‌شود. هدف، جلوگیری از تخریب عملکردی ناشی از خوردگی و در عین حال حفظ خواصی مانند جوش‌پذیری و رفتار اصطکاکی است.

در کدگذاری حفاظت سطح، «Ofl-» پیشوند ثابت است و به دنبال آن چهار کاراکتر می‌آید. کاراکتر اول نوع پوشش را نشان می‌دهد (مثلاً «c» برای روی، «r» برای روی-نیکل، «b» برای فسفات). به دنبال آن اعدادی می‌آیند که ضخامت، پسیواسیون، آب‌بندی و عملیات اضافی را مشخص می‌کنند. به عنوان مثال، Ofl-c340 یک پوشش روی الکترولیتی با ضخامت و پسیواسیون خاص است. Ofl-r645 یک پوشش آلیاژ روی-نیکل (بدون کروم شش ظرفیتی) است که شامل پسیواسیون، آب‌بندی و روان‌کننده است که معمولاً طبق استاندارد VW TL 244 انجام می‌شود. کدهای ترجیحی برای بست‌ها (مثلاً پیچ و مهره) در جداول استاندارد به صورت پررنگ/ایتالیک برجسته شده‌اند.

الزامات اساسی استاندارد VW 13750 به شرح زیر است:

  • مقاومت در برابر خوردگی: مطابق با استاندارد DIN EN ISO 9227 با استفاده از روش اسپری نمک خنثی آزمایش شده است. الزامات بسته به کلاس حفاظت (به عنوان مثال، عدم خوردگی در فلز پایه پس از صدها ساعت) متفاوت است.
  • قطعات رزوه‌دار: قوانین سختگیرانه‌تر برای رزوه‌ها (با ارجاع به استانداردهایی مانند VW 11610 برای تلرانس‌های قبل/بعد از پوشش‌دهی).
  • انطباق با محیط زیست: اجتناب از مواد محدود شده طبق استاندارد VW 91101. گزینه‌های فاقد کروم شش ظرفیتی ترجیح داده می‌شوند.
  • ویژگی‌های اضافی: پوشش‌ها نباید بر جوش‌پذیری، ضریب اصطکاک یا پایداری انبارداری (مثلاً ۶ ماه بدون افت کیفیت) طبق استاندارد VW 01129 تأثیر بگذارند.

VW 13750 به مشخصات فنی متعددی برای الزامات دقیق پوشش اشاره دارد یا به آنها لینک می‌دهد، مانند موارد ذکر شده در زیر:

  • TL 217: پوشش‌های روی.
  • TL 244: آلیاژهای روی-نیکل.
  • TL 153: پوشش‌های روی-آهن.

این استاندارد همچنین با استانداردهای VDA برای سازگاری بین صنایع مختلف سازگار است.

استاندارد VW 13750 محافظت قابل اعتمادی در برابر خوردگی برای قطعات فلزی در محیط‌های خشن خودرو (مانند قرار گرفتن در معرض نمک و رطوبت) فراهم می‌کند. تأمین‌کنندگان باید برای تحویل قطعات به برندهای گروه فولکس واگن، این استاندارد را رعایت کنند. به طور خلاصه، این استاندارد، یک استاندارد اساسی برای محافظت استاندارد و سازگار با محیط زیست از سطوح در تولید خودرو است که طول عمر و ثبات را در سراسر زنجیره تأمین ارتقا می‌دهد.

استاندارد VW 13750 به دلایل زیر مهم تلقی می‌شود:

  • این استاندارد، مقاومت در برابر خوردگی طولانی مدت و دوام خودرو را تضمین می‌کند: خودروها در معرض شرایط سخت قرار دارند: نمک جاده، رطوبت، نوسانات دما و مواد شیمیایی. خوردگی می‌تواند منجر به خرابی سازه، مشکلات ایمنی (مثلاً در ترمزها، شاسی یا بست‌ها) و هزینه‌های بالای گارانتی شود. این استاندارد، قطعات را بر اساس بار خوردگی آنها (سبک، متوسط، سنگین) طبقه‌بندی می‌کند و کلاس‌های حفاظتی را با سطوح مقاومت آزمایش شده اختصاص می‌دهد. این امر از تخریب عملکردی جلوگیری می‌کند، عمر قطعات را افزایش می‌دهد و قابلیت اطمینان خودرو را برای سال‌ها استفاده حفظ می‌کند.
  • این استاندارد، شناسایی و ارتباط را در سراسر زنجیره تأمین استاندارد می‌کند: از کدهای ساده و یکنواخت در نقشه‌های فنی و اسناد استفاده می‌کند. مشخصات واضح و صریح عملیات سطحی را برای هزاران قطعه فلزی (پیچ، مهره، اجزای شاسی) تضمین می‌کند. برای تأمین‌کنندگان جهانی، با اطمینان از اینکه همه، از طراحان گرفته تا پرداخت‌کاران، از زبان یکسانی استفاده می‌کنند، خطاها، سوءتفاهم‌ها و مشکلات تولید را کاهش می‌دهد.
  • رعایت اجباری برای تأمین‌کنندگان: شرکت‌های تأمین‌کننده قطعات باید برای تأیید و تحویل قطعه، این استاندارد را رعایت کنند. عدم رعایت ممکن است منجر به رد قطعه، تأخیر یا از دست دادن قراردادها شود.
  • فراتر از مقاومت در برابر خوردگی، از خواص عملکردی پشتیبانی می‌کند: حفظ جوش‌پذیری، ضرایب اصطکاک و تلرانس رزوه. این روش به موارد خاص مانند فولادهای با استحکام بالا (برای جلوگیری از تردی هیدروژنی) و قطعات رزوه‌دار (با قوانین سختگیرانه‌تر برای رزوه‌ها) می‌پردازد.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست را مطابق با استاندارد VW 13750 ارائه می‌دهیم.

واتساپ