GMW 14127 تست ترک خوردگی سرد ضربه ای مواد داخلی خودرو

GMW 14127 تست ترک خوردگی سرد ضربه ای مواد داخلی خودرو

استاندارد «GMW 14127 تست ترک سرد ضربه‌ای مواد داخلی خودرو» که توسط شرکت جنرال موتورز جهانی (GMW) تدوین شده است، شامل یک روش آزمایشی است که برای ارزیابی مقاومت مواد داخلی خودرو در برابر ترک خوردگی هنگام قرار گرفتن در معرض ضربه در دماهای پایین استفاده می‌شود. این روش به ویژه برای چرم، منسوجات روکش‌دار، مواد رول پلاستیکی، فیلم‌ها، پلاستیک‌ها و مواد الاستومری مورد استفاده در فضای داخلی خودرو کاربرد دارد.

GMW 14127 تست ترک خوردگی سرد ضربه ای مواد داخلی خودرو

این روش به یک مشکل مهم در دنیای واقعی می‌پردازد: یک ماده داخلی که در دماهای معمولی انعطاف‌پذیر و جذاب باقی می‌ماند، می‌تواند در معرض سرمای شدید شکننده شود. اگر این ماده سپس ضربه بخورد، فشار داده شود یا تحت تأثیر دیگری قرار گیرد، پوشش سطحی یا بیرونی آن ممکن است ترک بخورد. استاندارد GMW 14127 یک روش کنترل‌شده برای ارزیابی این رفتار ارائه می‌دهد.

هدف اصلی استاندارد GMW 14127 تعیین مقاومت مواد داخلی خودرو در برابر ترک خوردگی ناشی از ضربه در دمای -30 درجه سانتیگراد است. برای چرم، این آزمایش ترک خوردگی پوشش بالایی را ارزیابی می‌کند. برای محصولات رول پلاستیکی، ترک خوردگی پوشش بالایی یا چرم بالایی را ارزیابی می‌کند. این روش برای اجزای داخلی خودروهای سواری طراحی شده است. این امر باعث می‌شود که این آزمایش به ویژه برای مواد زیر مفید باشد:

  • چرم خودرو
  • سنتتیک دری
  • منسوجات پوشش داده شده
  • وینیل و سایر محصولات رول پلاستیکی
  • فیلم های پلاستیکی
  • الاستومرها
  • مصالح مبلمان داخلی

فضای داخلی خودرو در معرض نوسانات دمایی قابل توجهی است. وسیله نقلیه‌ای که در زمستان در فضای باز پارک شده است، می‌تواند به دمایی بسیار پایین‌تر از شرایط عادی اتاق برسد. در دماهای پایین، بسیاری از پلیمرها، پوشش‌ها، چسب‌ها و مواد انعطاف‌پذیر، خاصیت انعطاف‌پذیری خود را از دست می‌دهند. بنابراین، یک ماده ممکن است در دمای -30 درجه نسبت به دمای 23 درجه رفتار متفاوتی داشته باشد.

ترک خوردگی ممکن است در ابتدا به عنوان یک نقص جزئی ظاهر شود، اما استفاده مکرر می‌تواند باعث بزرگ شدن ناحیه آسیب دیده شود. بسته به کاربرد، این می‌تواند منجر به موارد زیر شود:

  • از دست دادن بینایی
  • لایه برداری یا جدا شدن
  • قرار گرفتن در معرض بستر زیرین
  • کاهش استقامت
  • شکایات مشتری
  • شکست اولیه مواد

بنابراین، استاندارد GMW 14127 روشی را برای شناسایی مواد مستعد این نوع آسیب ناشی از هوای سرد، قبل از استفاده در تجهیزات تولیدی، ارائه می‌دهد.

استاندارد GMW 14127 ارتباط نزدیکی با استاندارد GMW 14126 دارد. در حالی که استاندارد GMW 14126 مقاومت مواد تا شده در برابر ترک خوردگی سرد را ارزیابی می‌کند، استاندارد GMW 14127 ترک خوردگی ناشی از ضربه در دماهای پایین را ارزیابی می‌کند. آزمایشگاه‌های آزمایش هر دو استاندارد را در کنار هم تحت آزمایش ترک خوردگی سرد/مقاومت دمایی فهرست می‌کنند. این تمایز مهم است: استاندارد GMW 14126 بر ترک خوردگی سرد مرتبط با تا خوردگی تمرکز دارد، در حالی که استاندارد GMW 14127 بر ترک خوردگی سرد مرتبط با ضربه تمرکز دارد. بنابراین، یک ماده ممکن است در یک آزمایش خوب و در آزمایش دیگر ضعیف عمل کند زیرا تنش‌های مکانیکی متفاوت هستند.

اصل اساسی آزمایش استاندارد GMW 14127، قرار دادن نمونه آزمایش در دمای پایین و سپس قرار دادن آن در معرض یک ضربه کنترل‌شده است. مستندات تجهیزات موجود برای استاندارد GMW 14127، یک چیدمان آزمایش متشکل از یک سیستم وزنه سقوط شامل یک لوله با ارتفاع قابل تنظیم، یک مکانیزم رهاسازی و یک نگهدارنده نمونه را شرح می‌دهد.

محیط با دمای پایین مهم است زیرا هدف، ایجاد مجدد انعطاف‌پذیری کاهش‌یافته و شکنندگی افزایش‌یافته‌ای است که ممکن است در حین کار در شرایط آب و هوایی سرد رخ دهد.

دمای مشخصه مشخص شده برای استاندارد GMW 14127 منفی 30 درجه است. هدف از این استاندارد تعیین مقاومت در برابر ترک خوردگی ناشی از ضربه در منفی 30 درجه است. اساساً، نمونه‌ها و تجهیزات آزمایش باید به مدت 2 ساعت مثبت/منفی 0,25 ساعت در دمای منفی 30 درجه سانتیگراد قرار گیرند. این شرایط باید به عنوان نشانه‌ای از روش آزمایش در نظر گرفته شود. برای الزامات دقیق، همیشه باید از مشخصات ماده مربوطه استفاده شود.

این آزمایش از یک ضربه سقوط کنترل‌شده استفاده می‌کند. شدت ضربه مورد نیاز ممکن است به ماده یا قطعه مورد ارزیابی بستگی داشته باشد.

پس از ضربه، نمونه برای تعیین وجود ترک بررسی می‌شود. سوال اساسی این نیست که آیا نمونه ضربه خورده است یا خیر، بلکه این است که آیا ضربه باعث آسیب غیرقابل قبولی به سطح ماده شده است یا خیر. عیوب معمول مورد توجه عبارتند از:

  • ترک‌های قابل مشاهده
  • جداسازی سطحی
  • ترک خوردگی در پوشش
  • ترک خوردگی در لایه بالایی
  • جدایی مرتبط با ترک خوردگی.

معیارهای پذیرش عموماً بر اساس مشخصات ماده یا قطعه مربوطه تعیین می‌شوند، نه اینکه فرض کنیم هر علامت بصری کوچک به معنای شکست است.

استاندارد GMW 14127 طیف نسبتاً وسیعی از کاربردها را دارد. این استاندارد را می‌توان برای مواد مختلفی از جمله موارد زیر به کار برد:

  • چرم: چرم مورد استفاده برای صندلی‌ها، روکش صندلی، دسته صندلی، فرمان و سایر اجزای داخلی ممکن است شامل پوشش‌های سطحی باشد که در دماهای پایین مستعد ترک خوردن هستند.
  • منسوجات روکش‌دار: پارچه‌های روکش‌دار معمولاً در روکش و تزئینات خودرو استفاده می‌شوند. عملکرد آنها به زیرلایه پارچه‌ای و پوشش پلیمری بستگی دارد.
  • مواد رول پلاستیکی: مواد رول پلاستیکی، مانند مواد وینیل انعطاف‌پذیر، می‌توانند در دماهای پایین به طور قابل توجهی انعطاف‌پذیری خود را از دست بدهند.
  • پلاستیک‌ها و الاستومرها: این روش بسته به مشخصات محصول مربوطه، ممکن است برای مواد داخلی پلاستیکی و الاستومری نیز اعمال شود. مواد مرتبط با این استاندارد، به ویژه شامل پلاستیک‌ها، الاستومرها و فویل‌ها می‌شوند.

یک چیدمان آزمایشی معمولی به موارد زیر نیاز دارد:

  • یک اتاق سرد که قادر به حفظ دمای آزمایش مشخص شده باشد.
  • دستگاه ضربه/سقوط وزنه
  • مکانیزم کاهش وزن
  • نگهدارنده یا فیکسچر نمونه
  • سیستم کنترل ارتفاع سقوط
  • تجهیزات اندازه‌گیری و بازرسی مناسب

تجهیزات باید بتوانند به طور مداوم انرژی ضربه مشخص شده را تولید کنند.

یکی از جنبه‌های کلیدی این تنظیمات، اطمینان از این است که نمونه در طول بخش مربوط به آزمایش، در دمای پایین مورد نیاز باقی بماند.

استاندارد GMW 14127 به ویژه در انتخاب و تأیید مواد ارزشمند است. یک تأمین‌کننده ممکن است چندین ماده کاندید داشته باشد که در شرایط آزمایشگاهی عادی یکسان به نظر می‌رسند. آزمایش ضربه سرد می‌تواند تفاوت‌های قابل توجهی را در رفتار دمای پایین آنها نشان دهد.

استاندارد GMW 14127 همچنین می‌تواند به عنوان بخشی از برنامه‌های کیفیت تأمین‌کننده و تولید مورد استفاده قرار گیرد. این استاندارد می‌تواند به تولیدکنندگان در موارد زیر کمک کند:

  • مقایسه فرمولاسیون‌های مختلف مواد
  • ارزیابی تغییرات در سیستم‌های پوششی
  • مقایسه تامین‌کنندگان
  • برای تأیید مواد جدید.
  • بررسی اختلالات میدانی.
  • نظارت بر ثبات تولید

استاندارد GMW 14127 به گروه وسیع‌تری از آزمون‌های دوام خودرو در دمای پایین تعلق دارد. برای مثال،

  • GMW 14126 مقاومت در برابر ترک خوردگی سرد مواد تا شده.
  • SAE J323 روش آزمایش ترک خوردگی سرد مواد پلاستیکی انعطاف پذیر.
  • ASTM D1912 روش دیگری است که توسط آزمایشگاه‌ها برای ارزیابی ترک خوردگی سرد مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این روش‌ها نباید به طور خودکار قابل تعویض در نظر گرفته شوند. روش لازم توسط سازنده ابزار، مشخصات مواد، نقشه یا طرح تأیید تعیین می‌شود.

مزایای اصلی روش آزمون استاندارد GMW 14127 به شرح زیر است:

  • استرس محیطی واقع‌بینانه: به جای ارزیابی ساده مقاومت در برابر دما، دمای پایین را با ضربه مکانیکی ترکیب می‌کند.
  • جداسازی مواد: در غیر این صورت، می‌تواند تفاوت‌های بین مواد داخلی مشابه را آشکار کند.
  • محافظت از ظاهر: به جلوگیری از ترک خوردگی قابل مشاهده و خراب شدن سطوح داخلی کمک می‌کند.
  • تشخیص زودهنگام شکست: مواد مستعد ترک خوردگی ناشی از ضربه سرد را می‌توان در مرحله توسعه شناسایی کرد.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما خدمات تست را مطابق با استاندارد GMW 14127 نیز ارائه می‌دهیم.

واتساپ